ένα θεατρικό έργο για τον Ήλιο

ένα θεατρικό έργο για τον Ήλιο - atlaswiki ένα θεατρικό έργο για τον Ήλιο - atlaswiki ένα θεατρικό έργο για τον Ήλιο - atlaswiki ένα θεατρικό έργο για τον Ήλιο - atlaswiki

οδηγίες για τη διδασκαλία

Στόχος της δραστηριότητας αυτής είναι, τα παιδιά να πάρουν πληροφορίες και γνώσεις σχετικά με το πως αντιμετωπιζόταν ο ήλιος ως θεότητα στην αρχαία Αίγυπτο, στην αρχαία Ελλάδα και στην αρχαία Ρώμη. Επομένως θα αναφερθούμε σε εποχές που οι φυσικές επιστήμες βρισκόντουσαν σε πολύ πρώιμο στάδιο προόδου κι έτσι, πλανητικά φαινόμενα όπως ο ήλιος –που δεν μπορούσαν να εξηγηθούν- αποδίδονταν μόνο σε θεότητες.
Αφού ολοκληρώσουμε τη σύντομη ιστορική- θρησκευτική αναδρομή για τη θεότητα του Ήλιου μέσα από τα σχετικά κείμενα, ρωτάμε τα παιδιά πως αποτύπωσαν αυτά τη λατρεία του ήλιου εκείνες τις εποχές, αν μπορούν να φανταστούν τυχόν θρησκευτικές τελετές, τι μορφή μπορεί να είχαν και πως αποδίδουν το γεγονός πως σήμερα η λατρεία του Ήλιου έχει εξαφανιστεί τελείως.
Στη συνέχεια περνάμε με τα παιδιά στην ετοιμασία του παιδικού θεατρικού έργου "Βορρά και Νότε, τρέξτε!". Το κείμενο του έργου το μοιράζουμε στα παιδιά αμέσως μετά από την ολοκλήρωση του πρώτου μέρους της δραστηριότητας και ύστερα από κοινή απόφαση, κάνουμε ίση διανομή των ρόλων και επιχειρούμε να το ανεβάσουμε και να το παρουσιάσουμε στο κοινό στο τέλος της σχολικής χρονιάς.


διδακτικό υλικό

ΑΙΓΥΠΤΙΑΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ
ένα θεατρικό έργο για τον Ήλιο - atlaswikiΓυρίζοντας το χρόνο πίσω, στο μέσο αιγυπτιακό βασίλειο, γύρω στο 1780 π.Χ. και έπειτα, ταξιδεύουμε για (με την πανίσχυρη μηχανή του χρόνου, τον ανθρώπινο νου) στην Αρχαία Αίγυπτο…Στην αρχαία Αίγυπτο που "επισκιαζόταν" από την παρουσία ενός πανίσχυρου θεού του ήλιου, του θεού Ρα… Ας φανταστούμε, λοιπόν ένα τοπίο σχεδόν μαγικό, στην κοιλάδα του ποταμού Νείλου, σε γειτνίαση με εκτεταμένη έρημο. Φαίνεται πως ο Νείλος ήταν τόσο σημαντικός στους αρχαίους Αιγυπτίους , για την καρποφορία της γης, ώστε ο πολιτισμός αυτός τον είχε θεοποιήσει. Ένας άλλος παράγων, ο ήλιος, επενεργούσε στα νερά του μεγάλου αυτού πλωτού ποταμού, κάνοντας τα εδάφη εύφορα. Δεν είναι λοιπόν παράξενο ότι οι αρχαίοι Αιγύπτιοι χάρισαν στον ήλιο λατρευτικές ιδιότητες, ταυτίζοντάς τον με έναν θεό τους. Το τοπίο του Νείλου οπωσδήποτε σφράγισε την μυθολογία και την ιστορία αυτού του αρχαίου λαού. Το βασίλειο της Αιγύπτου κυβερνάται από βασιλείς, τους γνωστούς μας Φαραώ. Αντίθετα με ό τι πιστεύουμε, οι βασιλείς αυτοί δεν αντιπροσώπευαν τον θεό ή τους θεούς…αλλά ήταν οι ίδιοι θεοί! Πριν ίσως από τη λατρεία του αιγυπτιακού θεού Όσιρη, υπήρχε η λατρεία του θεού Ρα, γύρω από τον οποίον συγκεντρώνεται ένας μεγάλος κύκλος από μύθους.

Φαίνεται όμως πως οι διάφορες λατρείες των θεών της αρχαίας Αιγύπτου, με την πάροδο του χρόνου, συγχωνεύτηκαν, με αποτέλεσμα να συμβαίνει κάτι παρόμοιο και στους σχετικούς μύθους που συνόδευαν τους θεούς αυτούς.

Σύμφωνα με την αιγυπτιακή μυθολογία, ο θεός Ρα ήταν ο δημιουργός των θεών, των ανθρώπων, του κόσμου. Έμβλημά του ήταν ο ήλιος, το σύμβολο της ζωής, του φωτός, της γονιμότητας. Έδρα της λατρείας υπήρξε η πόλη Αννού, ή όπως οι αρχαίοι έλληνες την αποκαλούσαν, η Ηλιούπολη, δηλαδή το σημερινό βορινό προάστιο του Καΐρου, Ματάρια. Ας δούμε όμως, αρχικά, πως παριστάνεται ο θεός αυτός στα αρχαιολογικά ευρήματα. Λίγο -πολύ γνωρίζουμε όλοι μας την τάση των αρχαίων Αιγυπτίων να αποδίδουν στους θεούς τους ζωώδη χαρακτηριστικά. Έτσι, λοιπόν, ο θεός αυτός, δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση. Παριστάνεται συνήθως ως άνδρας με κεφαλή ιέρακος. Στο δεξί του τεταμένο-κατά το μήκος του σώματος-χέρι, κρατά το σταυρόσχημο σύμβολο της ζωής. Στο αριστερό του χέρι, αντίθετα, το προτεταμένο, κρατά την ράβδο ή το σκήπτρο της εξουσίας (ουξέρ) ενώ στο κεφάλι του φέρει τον ηλιακό δίσκο με τον ουραίο όφη. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι των λάτρευαν με την μορφή οβελίσκου, όπως δηλαδή λατρεύονταν και πολλές άλλες αρχαίες αιγυπτιακές και αρχαίες ελληνικές θεότητες.

Σύμφωνα με τη μυθολογία, ο ναός του ηλίου στην Ηλιούπολη ήταν το ανάκτορο του θεού και το κέντρο της λατρείας του.

Ο ήλιος-Ρα ατένιζε από ψηλά τα πάντα, κάθε φορά που πρόβαλε στο ουράνιο στερέωμα. Είχε την παντοκρατορία και τον έλεγχο όλου του κόσμου, όπως οι δικοί μας θεοί του Ολύμπου. Τίποτε δεν μένει κρυφό από τον Ρα. "Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον", έλεγαν οι αρχαίοι έλληνες. Πράγματι, καμία καλοσύνη και καμία αμαρτία δεν μπορούσε να μείνει απαρατήρητη από τον ήλιο. Έτσι, ο ήλιος και το ηλιακό φως θεοποιήθηκε λίγο -πολύ σε όλους τους αρχαίους πολιτισμούς.

Ο Ρα της Αιγύπτου ήταν ο πρώτος βασιλιάς και ο δημιουργός των πάντων. Πιθανότατα στην Ηλιούπολη, τα λατρευτικά χαρακτηριστικά του αναμείχθηκαν με τα αντίστοιχα του Όσιρη. Από τότε, τα διακοσμητικά πλαίσια, τα οποία αποτελούν τον παραδοσιακό τρόπο για να γράφονται σε αυτά οι τίτλοι των Φαραώ, περιείχαν τον ανάλογο τίτλο που έδειχνε ότι ο βασιλιάς ήταν ο γιος του Ρα. Συχνά, επίσης, ο θεός αυτός ταυτίζεται με τον θεό Ώρο. Όταν ένας Φαραώ πέθαινε, γινόταν ένα με τον Όσιρη ή τον Ρα. Είναι φανερό, συνεπώς, ότι η μυθολογία του Όσιρη και του Ρα έχουν κοινά στοιχεία.
Η πιο αρχαία μορφή του αιγυπτιακού μύθου της δημιουργίας, παρουσιάζει τον θεό-ήλιο Ρα, να κάθεται επάνω σε έναν πανάρχαιο λόφο, και να δημιουργεί τους θεούς, οι οποίοι αποτελούν την ακολουθία του. Ο ίδιος όμως θεός, κατά μίαν άλλη παράδοση, εικονίζεται ότι αναδύεται από τον Νουν, δηλαδή τον αρχέγονο ωκεανό. Ο Ρα, αφού αναδύθηκε από τον ωκεανό, έβαλε σε τάξη τα στοιχεία του χάους, που παρουσιάζονται στα κείμενα ως θεοί με συγκεκριμένες ιδιότητες.

Μία άλλη, πρώιμη μορφή του μύθου, σύμφωνα με τα βιβλία των Πυραμίδων, παριστάνει τον Ρα να αυτογονιμοποιείται και να γεννά τον Σου και την Τεφνέτ, τον αέρα και την υγρασία. Από την ένωση αυτή του ζευγαριού, προκύπτουν ο Γκρέμπ και η Νούτ, ο θεός-γη και η θεά-ουρανός.

Άλλος ένας μύθος μας μιλάει για τα γεράματα του Ρα. Συσχετίζεται, θα μπορούσαμε να πούμε, με την καταστροφή του ανθρώπινου γένους, και ίσως με τον γνωστό μας κατακλυσμό. Σύμφωνα με τον μύθο, ο Ρα γέρασε πολύ και κατάλαβε ότι έχανε την εξουσία του πάνω στους άλλους θεούς και τους ανθρώπους. Σύμφωνα με τις γραφές, τα οστά του κατάντησαν πια αργυρά, η σάρκα του χρυσή και η κώμη του από κυανόλιθο. Κάλεσε, λοιπόν, τους θεούς σε οικογενειακό συμβούλιο, στον ναό του στην Ηλιούπολη, και τους ανακοίνωσε ότι το ανθρώπινο γένος συνωμοτεί εναντίον του. Τότε, ο σοφός θεός και πατέρας του, Νουν, συμβούλεψε τον Ρα να στείλει τον Οφθαλμό του, με την μορφή της θεάς Αθήρ, ενάντια στις ανθρώπινες κοινωνίες. Η Αθήρ άρχισε το μακελειό και ήταν απίστευτα αιμοδιψής. Όμως ο Ρα δεν επιθυμούσε την καταστροφή όλης της ανθρωπότητας. Επινόησε λοιπόν ένα σχέδιο. Έφτιαξε επτά χιλιάδες πιθάρια με κρίθινη μπύρα, βαμμένη με κόκκινη ώχρα ώστε να μοιάζει με αίμα. Η μπύρα πλημμύρισε τους αγρούς, ώστε την είδε η Αθήρ κι ενθουσιάστηκε. Άρχισε να πίνει την μπύρα και να μεθά, ώστε ξέχασε την οργή της ενάντια στην ανθρωπότητα. Έπειτα από το περιστατικό αυτό, ο θεός Ρα αποχώρησε από τα επίγεια, πάνω σε μία τεράστια ουράνια αγελάδα, η οποία ήταν η θεά Νουίτ, που μεταμορφώθηκε για χάρη του και τον μετέφερε στα ψηλότερα σημεία του ουρανού.

Έπειτα από αυτό το μακελειό, ο Ρα συγχωρεί τους ανθρώπους με έναν όρο: να τελούν στο εξής θυσίες ζώων και όχι ανθρωποθυσίες. Αφήνει πίσω του, ως αντικαταστάτη του, τον θεό Ντούθ, θεό της Φρονήσεως. Ένας άλλος ηλιακός μύθος κάνει αναφορά στο μυστικό όνομα του Ρα. Η γνώση και προφορά του ονόματος αυτού συνδεόταν με μαγικές ιδιότητες. Για τον λόγο αυτό, ο Ρα θέλησε να κρατήσει κρυφό το θεϊκό του όνομα. Στην καρδιά της Ίσιδος, όμως, φώλιασε η επιθυμία να μάθει το όνομα αυτό, ώστε να κερδίσει ένα μέρος από τη δύναμή του και να το χρησιμοποιεί στα μαγικά της ξόρκια.. Γι' αυτό, δημιούργησε ένα φίδι που το τοποθέτησε στον δρόμο από τον οποίο θα περνούσε ο Ρα, ώστε να τον δαγκώσει με το δηλητήριό του. Πράγματι, ο Ρα σύντομα χτυπιόταν από τους πόνους. Το δάγκωμα τον σούβλιζε και τον έκαιγε. Από τις φωνές του Ρα συναθροίζονται οι θεοί, μαζί και η Ίσις. Τότε ο θεός-ήλιος παρακάλεσε την Ίσιδα να τον λυτρώσει από τους πόνους. Αυτή, σαν αντάλλαγμα, του ζήτησε να της αποκαλύψει το μυστικό, μαγικό του όνομα. Τότε ο θεός ξεφώνησε μέσα από τις κραυγές του πόνου του: "είμαι ο Χέφρι το πρωί, ο Ρα το μεσημέρι και ο Άτον το απόγευμα". Η Ίσιδα όμως δεν ήταν ικανοποιημένη από την απάντηση του Ρα. Τελικά συμφωνήθηκε να μάθει μόνο ο θεός Ώρος το μυστικό όνομα, ώστε να συμπληρώσει τη φράση στο μαγικό ξόρκι που θα έλεγε η Ίσιδα για την θεραπεία, και έτσι ο Ρα να θεραπευτεί. Το πρωτότυπο, μάλιστα, κείμενο του μύθου, σωσμένο σε πάπυρο, τελειώνει με οδηγίες, για το πώς πρέπει να χρησιμοποιούνται τα μαγικά λόγια της Ίσιδος, ώστε να θεραπεύεται κανείς από ένα δάγκωμα φιδιού.

Τέλος, ένας άλλος μύθος ορίζει τον αναπληρωτή του Ρα, τον Θωτ. Ο Θωτ παρουσιάζεται μπροστά στον Ρα, και ο τελευταίος του ανακοινώνει ότι τον έχει επιλέξει ως αναπληρωτή του. Του λέει: "Όπως βλέπεις, εγώ είμαι εδώ στον ουρανό. Στη θέση που μου πρέπει. Εσύ όμως , επιθυμώ να είσαι ο αναπληρωτής μου στον Κάτω Κόσμο και στα σκοτάδια, και να λάμπεις εκεί, επιτηρώντας την τάξη των κατοίκων της περιοχής, ώστε να μην τους ξεσηκώσει ο Άποφις εναντίον μου. Εσύ θα σταθείς στο πόδι μου, θα είσαι ο αναπληρωτής μου. Και θα ονομαστείς Θωτ, ο αναπληρωτής του Ρα." Ο τελευταίος μύθος ίσως εξηγεί γιατί η σελήνη φωτίζει τη νύχτα. Ο Θωτ βασιλεύει στο σκοτάδι, σαν θεός-φεγγάρι, όταν ο θεός-ήλιος Ρα, δύει στο ουράνιο στερέωμα. Παρόμοιους μύθους με αυτούς που συνοδεύουν τον Ρα, συναντάμε και στην αρχαία Μεσοποταμία, στην ουγκαριτική μυθολογία, στην μυθολογία της Βαβυλώνας, των Χετταίων, της Σουμερίας, των Εβραίων… ως και την χριστιανική παράδοση…

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ
ένα θεατρικό έργο για τον Ήλιο - atlaswikiΗ γνωστότερη ιστορία στην οποία συμμετέχει ο Ήλιος είναι αυτή του γιού του Φαέθοντα, ο οποίος σκοτώθηκε οδηγώντας το ηλιακό άρμα. Ο Ήλιος αναφερόταν μερικές φορές και με το επίθετο Ήλιος Πανόπτης (αυτός που βλέπει τα πάντα).
Λατρευόταν σ’ ολόκληρη την Πελοπόννησο, και ιδιαίτερα στη Ρόδο (το νησί πιστευόταν πως το ανέσυρε από τη θάλασσα ο Ήλιος), όπου κάθε χρόνο διοργανώνονταν γυμναστικά πρωταθλήματα προς τιμήν του. Σ’ αυτόν ήταν αφιερωμένος και ο Κολοσσός της Ρόδου.
Ο Ήλιος απεικονιζόταν συχνά ως φωτοστεφανωμένος νεαρός σε άρμα, φορώντας έναν μανδύα και με μία υδρόγειο και ένα καμουτσίκι. Οι κόκορες και οι αετοί συνδέονταν με τον Ήλιο.
Στην Οδύσσεια ο Οδυσσέας και το επιζόν πλήρωμά του καταφτάνουν σε ένα νησί, αφιερωμένο στον θεό Ήλιο, το οποίο η Κίρκη ονομάζει Υπερίωνα αντί για Ήλιο. Εκεί φυλάσσονταν τα ιερά κόκκινα Βόδια του Ηλίου. Παρ’ όλες τις προειδοποιήσεις του Οδυσσέα, οι άντρες του ασεβώς σκότωσαν και έφαγαν μερικά από αυτά. Οι φύλακες του νησιού, κόρες του Ηλίου, το είπαν στον πατέρα τους και αυτός κατέστρεψε το πλοίο τους και όλους τους άντρες εκτός από τον Οδυσσέα.

Ο θεός Ήλιος και ο Απόλλων
ένα θεατρικό έργο για τον Ήλιο - atlaswikiΟ Απόλλων όπως παρουσιάζεται στον Όμηρο, με ασημένιο (και όχι χρυσό) τόξο δεν έχει ηλιακά χαρακτηριστικά. Αλλά μέχρι τους Ελληνιστικούς χρόνους ο Απόλλων είχε συνδεθεί στενά με τον ήλιο θρησκευτικά. Το επίθετό του Φοίβος αποδόθηκε αργότερα από τους Λατίνους ποιητές και στον θεό Ήλιο Σολ.
Οι παλαιότερες αναφορές στον Απόλλωνα ως ταυτοποιημένο μερικές φορές με τον θεό Ήλιο εμφανίζονται στα επιζώντα αποσπάσματα του έργου του Ευριπίδη Φαέθων. Σ’ ολόκληρο το έργο ο Ήλιος φαίνεται να παρουσιάζεται ως ξεχωριστός από τον Απόλλωνα αλλά σε έναν λόγο κοντά στο τέλος του έργου η Κλυμένη, μητέρα του Φαέθοντα, θρηνεί το χαμό του παιδιού της από τον Ήλιο τον οποίο οι άνθρωποι ορθώς αποκαλούν Απόλλωνα (το όνομα Απόλλων εδώ κατανοήθηκε με τη σημασία Απολλύων “Καταστροφέας”).
Η ταύτιση έγινε κοινός τόπος σε φιλοσοφικά κείμενα και εμφανίζεται στα γραπτά του Παρμενίδη, Εμπεδοκλή, Πλουτάρχου και του Κράτη Θηβών μεταξύ άλλων ενώ εμφανίζονται και σε μερικά Ορφικά κείμενα. Ο Ψευδό-Ερατοσθένης γράφει για τον Ορφέα: «Αλλά έχοντας πάει κάτω στον Άδη για τη σύζυγό του και βλέποντας τι είδους πράγματα υπήρχαν εκεί, δεν συνέχισε να λατρεύει τον Διόνυσο, από τον οποίο ήταν γνωστός, αλλά πίστεψε πως ο Ήλιος είναι ο μεγαλύτερος των θεών, ο Ήλιος στον οποίο επίσης απευθυνόταν ως Απόλλωνα. Ξυπνώντας κάθε νύχτα γύρω στα χαράματα και ανεβαίνοντας στο βουνό Παγγαίον περίμενε την ανατολή του ηλίου, ώστε να τον δει πρώτος. Γι’ αυτό, ο Διόνυσος, νευριασμένος μαζί του, έστειλε τις Βασσαρίδες, όπως αναφέρει ο Αισχύλος ο τραγωδός. Τον ξέσκισαν και διασκόρπισαν τα μέλη.
Ο Διόνυσος και ο Ασκληπιός ταυτοποιούνται επίσης μερικές φορές με αυτόν τον Απόλλωνα Ήλιο.
Αλλά στα μυθολογικά κείμενα ο Απόλλων και ο Ήλιος είναι σχεδόν παντού ξεχωριστοί. Ο θεός Ήλιος, ο γιός του Υπερίωνα, με το ηλιακό του άρμα, αν και συχνά αποκαλείται Φοίβος δεν αποκαλείται Απόλλων εκτός από σκόπιμες μη-παραδοσιακές ταυτοποιήσεις.

ΡΩΜΑΪΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

Ο αντίστοιχος του Ήλιου στην ρωμαϊκή μυθολογία ήταν ο Σόλ (Sol). Λατρευόταν ως Σόλ Ιντίγκες. Οι πηγές αναφέρουν πως ο αυτοκράτορας Ηλιογάβαλος εισήγαγε από την Συρία τον Σολ Ινβίκτους (Sol Invictus, «ο ανίκητος Ήλιος»)…
ένα θεατρικό έργο για τον Ήλιο - atlaswiki


το θεατρικό έργο ''Βορρά και Νότε, τρέξτε!" (παραμύθι από τη Χιλή)

Η υπόθεση του έργου

Ο Γιός του Ήλιου γεννιέται στην καυτή Atacama, βόρεια της Χιλής. Μητέρα του είναι μια γυναίκα της ερήμου και πατέρας του ο ίδιος ο Ήλιος. Επιθυμεί από πολύ μικρός να συναντήσει τον πατέρα του από κοντά. Κι έτσι αποφασίζει να κάνει ένα μεγάλο ταξίδι. Απ' την μητέρα του έμαθε να παίζει παιχνίδια του Ήλιου· αυτά τα παράξενα παιχνίδια είναι το εφόδιό του στο μεγάλο του ταξίδι.
Σε κάθε στάση του, βρίσκει άλλους ανθρώπους, άλλες συνθήκες, άλλες συνήθειες, άλλο κλίμα, γεύσεις, χρώματα και μυρωδιές. Ώσπου στην άκρη του Νότου, ανάμεσα σε πάγους που δεν λιώνουν, εκεί που φαίνεται ότι ο ήλιος είναι πολύ μακριά, θα πάρει το μήνυμα του πατέρα του. Είναι έτοιμος τώρα ν' αναζητήσει ξανά ότι αγάπησε και άφησε πίσω του. Τη μητέρα του, το φίλο του τον Πέδρο και την αγαπημένη του. Τα δύο πιστά του σκυλιά, ο Βορράς και ο Νότος θα φροντίσουν να συναντηθούν όλοι μαζί και να κάνουν σχέδια για το μέλλον.

(Η διασκευή του έργου από παραμύθι και η συγγραφή του κειμένου είναι της Βίλιας Χατζοπούλου. Το συγκεκριμένο θεατρικό έργο ανεβάζεται για το 2006 από το θέατρο «Πορεία» στην Αθήνα.)


χρονική διάρκεια

Η παρουσίαση της λατρείας του θεού ήλιου στην αρχαιότητα και η συζήτηση πάνω στο θέμα διαρκεί δύο διδακτικές ώρες (90 λεπτά). Η μία ώρα αφιερώνεται στη λατρεία του θεού Ήλιου στην Αίγυπτο και η άλλη ώρα αφιερώνεται στην αρχαία Ελλάδα και στη Ρώμη. Στο τέλος γίνεται και η διανομή των ρόλων στο θεατρικό έργο που θα ανεβάσουμε. Όπως αναφέραμε η προετοιμασία του έργου μπορεί να διαρκέσει όλη τη σχολική χρονιά αλλά η παρουσίαση του -που θα γίνει στο τέλος της σχολικής χρονιάς- θα κρατήσει περίπου 45 λεπτά.


δεξιότητες και στάσεις που καλλιεργούνται

Μέσα από τη διαθεματική αυτή δραστηριότητα, τα παιδιά έρχονται σε επαφή με τις σπουδαιότερες ανθρωπολογικές επιστήμες, όπως η ιστορία και η θεολογία αλλά και παρακλάδια αυτών όπως η μυθολογία. Καταφέρνουν έτσι να γνωρίσουν την κουλτούρα σπουδαίων πολιτισμών του παρελθόντος, να συζητήσουν στην τάξη γι’ αυτό και να σχηματίσουν γνώμη και στάση. Το πιο σπουδαίο όμως έγκειται στο ότι δίνεται στα παιδιά ερέθισμα για σκέψη και κριτικισμό όχι μόνο μέσα στα πλαίσια του σχολείου αλλά και έξω από αυτό.
Με την ενασχόλησή τους με το θέατρο τέλος, τους δίνεται η δυνατότητα να καλλιεργήσουν σπουδαίες δεξιότητες. Μέσα από την τέχνη του θεάτρου ασκείται η δημιουργικότητα και η αυτοέκφρασή τους, αναπτύσσονται οι επικοινωνιακές τους ικανότητες και ευαισθητοποιούνται σωματικά, νοητικά και κοινωνικά. Το σημαντικότερο όμως είναι πως μέσα από το θέατρο τα παιδιά μαθαίνουν να ζουν έντονα και πλήρως την παιδικότητά τους.


διαφορετικές θεματικές περιοχές που εμπλέκονται

Στην δραστηριότητα αυτή εμπλέκονται οι εξής θεματικές περιοχές:
Ιστορία: Τα παιδιά έρχονται σε επαφή με τους σπουδαιότερους αρχαίους πολιτισμούς, μαθαίνουν για τις λατρευτικές αξίες και αντιλήψεις τους και διαμορφώνουν κριτική σκέψη συγκρίνοντας τους. Παρατηρούν πως τα λίκνα του αρχαίου πολιτισμού είχαν αναγνωρίσει την αξία του ήλιου πολύ γρήγορα που σημαίνει πως ο πλανήτης αυτός αποτελεί πηγή ζωής.

Θρησκευτικά: Επίσης τα παιδιά παίρνουν πληροφορίες για τις αρχαίες θρησκείες άλλων πολιτισμών. Έτσι διευρύνεται η σκέψη τους και συνειδητοποιούν τη διαφορετικότητα των λατρευτικών θρησκειών από τόπο σε τόπο και από εποχή σε εποχή.

Μυθολογία: Είναι πολύ βασικό επίσης, να μάθουν τα παιδιά να διαχωρίζουν την ιστορία από τη μυθολογία. Η μυθολογία αποτελεί ένα εξαιρετικό κεφάλαιο στην κουλτούρα κάθε τόπου και το να έρχονται τα παιδιά σε επαφή με αυτήν είναι πολύ εποικοδομητικό για τη σκέψη τους.

Θέατρο: Τέλος, μέσω της ιστορίας, της θρησκείας και της μυθολογίας και των λαϊκών παραμυθιών τα παιδιά έχουν την ευκαιρία συνδυάζοντάς τα να έρθουν σε επαφή με τη σπουδαία τέχνη του θεάτρου. Με το θέατρο τα παιδιά καταφέρνουν να αναπτύξουν ισχυρούς δεσμούς μεταξύ τους, να αποκτήσουν ισχυρό πνεύμα συλλογικότητας και να ενισχύσουν σπουδαία συναισθήματα που ήδη κατέχουν και είναι προς διαμόρφωση.

χάρτης εννοιών
ένα θεατρικό έργο για τον Ήλιο - atlaswiki



μια διδακτική πρόταση από τις Καραβέλη Μαριάννα, Ορδουλίδου Ελένη και Παπαδοπούλου Λεμονιά

More pages