αντιπαράθεση επιχειρημάτων για την πυρηνική ενέργεια


αντιπαράθεση επιχειρημάτων για την πυρηνική ενέργεια - atlaswiki
αντιπαράθεση επιχειρημάτων για την πυρηνική ενέργεια - atlaswikiαντιπαράθεση επιχειρημάτων για την πυρηνική ενέργεια - atlaswiki

οδηγίες για την διδασκαλία

Χωρίζουμε τα παιδιά σε τρεις ομάδες, στις οποίες δίνουμε από ένα φάκελο. Οι δυο ομάδες θα έχουν το ρόλο της υιοθέτησης των θετικών και αρνητικών θέσεων αντίστοιχα και η τρίτη θα εξυπηρετεί τις ανάγκες συντονισμού της συζήτησης (globate), οι οποίοι θα έχουν αναλάβει δηλαδή το ρόλο των δημοσιογράφων. Στον ένα φάκελο θα περιέχονται πληροφορίες δοσμένης από θετική οπτική γωνία του θέματος ενώ στον άλλο θα περιέχονται αντίστοιχα πληροφορίες της αρνητικής αντίστοιχα. Ασφαλώς τα παιδιά θα έχουν τον χρόνο να διαβάσουν και να επεξεργαστούν τα κείμενα αυτά και να οργανώσουν τη σκέψη και την επιχειρηματολογία τους.



διδακτικό υλικό

Το διδακτικό υλικό που χρησιμοποιήθηκε αντλήθηκε από άρθρα που δημοσιεύθηκαν στο Βήμα και στον Ελεύθερο Τύπο με τίτλους
"Πυρηνική Ενέργεια: Ελπίδα ή Εφιάλτης" του Θάνου Ντόκου και "Η Πυρηνική Ενέργεια κερδίζει Έδαφος" του Λευτέρη Τσουκαλά αντίστοιχα.

Πυρηνική ενέργεια: ελπίδα ή εφιάλτης;
Θάνος Ντόκος| Τρίτη 6 Μαΐου 2008
Η υποβάθμιση και η καταστροφή του περιβάλλοντος, τόσο σε τοπική όσο και σε πλανητική κλίμακα, προκαλεί τα τελευταία χρόνια σημαντική ανησυχία, αφού εκφράζονται φόβοι ότι μπορεί να συμβάλει σημαντικά στην όξυνση των ήδη υπαρχουσών διακρατικών ή ενδοκρατικών συγκρούσεων. Το πιο σοβαρό πρόβλημα είναι η κλιματική αλλαγή, ως αποτέλεσμα της σταδιακής υπερθέρμανσης του πλανήτη («φαινόμενο του θερμοκηπίου»), η οποία μπορεί να προκαλέσει μεγάλες μετακινήσεις πληθυσμών, αλλά και μακροπρόθεσμες ανακατατάξεις στην παγκόσμια ιεραρχία ισχύος (ως αποτέλεσμα της αλλαγής κλίματος σε συγκεκριμένες περιοχές). Εκφράζονται φόβοι για εκτεταμένες (μόνιμες) πλημμύρες σε παράκτιες περιοχές και για εξαφάνιση νησιωτικών κρατών στον Ειρηνικό και στον Ινδικό ωκεανό.

Για δεύτερη φορά (ως πρώτη φορά θεωρούμε την ανακάλυψη της πυρηνικής ενέργειας), ο άνθρωπος παίζει τον μαθητευόμενο μάγο. Η επιστημονική πρόοδος και οι τεχνολογικές και οικονομικές δραστηριότητες της ανθρώπινης φυλής απειλούν όχι μόνο την οικολογική ισορροπία του πλανήτη, αλλά και τη μελλοντική εξέλιξη, και την ίδια την ύπαρξη του ανθρώπινου πολιτισμού. Η κλιματική αλλαγή, σε συνδυασμό με το ενεργειακό πρόβλημα, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί από μεμονωμένα κράτη, όσο ισχυρά κι αν είναι αυτά.


Σήμερα, οι διεθνείς σχέσεις χαρακτηρίζονται από σταθερά αυξανόμενη αλληλεξάρτηση, απαιτώντας κοινές λύσεις σε κοινά προβλήματα. Για πρώτη φορά καλείται η ανθρωπότητα να δράσει ως οργανωμένο σύνολο για την αντιμετώπιση μιας σειράς σοβαρών απειλών για την ύπαρξή της. Οι ως τώρα αντιδράσεις είναι δυστυχώς απογοητευτικές. Εύχεται κανείς να μην επιτραπεί στα μικροπολιτικά συμφέροντα σε διάφορες χώρες να εμποδίσουν την πλήρη συνειδητοποίηση αυτής της νέας πραγματικότητας και την έγκαιρη λήψη μέτρων για την αντιμετώπιση του περιβαλλοντικού και του ενεργειακού προβλήματος. Μακροπρόθεσμα, θεωρούμε ότι η καλύτερη λύση θα ήταν η μείωση των ενεργειακών αναγκών με την εξοικονόμηση ενέργειας, με τη χρήση λιγότερο ενεργοβόρων τεχνολογιών και με την επέκταση της χρήσης ήπιων και ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (και η αρχή θα πρέπει να γίνει στις ανεπτυγμένες χώρες). Δυστυχώς όμως μια τέτοια λύση δεν είναι εφικτή σήμερα, αφού η τεχνολογική ανάπτυξη των εναλλακτικών πηγών ενέργειας δεν επιτρέπει την απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα, οπότε είμαστε υποχρεωμένοι να αναζητήσουμε κάποια άλλη βραχυπρόθεσμη και μεσοπρόθεσμη λύση, κυρίως μέσω του βέλτιστου συνδυασμού πηγών ενέργειας.


Λόγω της ανάγκης μείωσης των εκπομπών ρύπων στην ατμόσφαιρα και την αναμενόμενη σημαντική αύξηση της ζήτησης και της κατανάλωσης ενέργειας στις αναπτυσσόμενες χώρες (με κύρια παραδείγματα την Ινδία και την Κίνα), και τις αρνητικές συνέπειες της υπερεξάρτησης από εισαγωγές πετρελαίου, αυξάνεται εσχάτως η «δημοτικότητα» της πυρηνικής ενέργειας ως συμπληρωματικής λύσης για την κάλυψη των παγκόσμιων ενεργειακών αναγκών. Σύμφωνα με στοιχεία του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας, στα τέλη του 2007, υπήρχαν σε ολόκληρο τον κόσμο 444 αντιδραστήρες ισχύος σε λειτουργία - και 41 υπό κατασκευή ή υπό παραγγελία-, οι οποίοι κάλυπταν περίπου το 16% της παγκόσμιας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.


Βέβαια, ο έμφυτος φόβος του ανθρώπου για αυτή την αόρατη καταστροφική δύναμη, τη ραδιενέργεια (φόβος που ενισχύθηκε από το Τσερνομπίλ και άλλα ατυχήματα, καθώς και από τη χρήση πυρηνικών όπλων στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι), βαρύνει κατά της πυρηνικής επιλογής. Τα δύο σημαντικότερα προβλήματα είναι η πιθανότητα ατυχημάτων και η συσσώρευση των πυρηνικών αποβλήτων (για τα οποία δεν έχει βρεθεί κάποια απόλυτα ασφαλής μέθοδος αδρανοποίησης). Ένα τρίτο σημαντικό πρόβλημα, που συνδέεται έμμεσα με την πυρηνική ενέργεια, είναι οι πιθανές στρατιωτικές χρήσεις. Αν και η χρήση ειρηνικών πυρηνικών εγκαταστάσεων δεν είναι η καλύτερη (από πλευράς χρόνου και οικονομικού κόστους) μέθοδος για την κατασκευή πυρηνικών όπλων, ωστόσο μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για τον σκοπό αυτό.


Το σημαντικότερο πλεονέκτημα της πυρηνικής ενέργειας είναι ότι δεν μολύνει άμεσα το περιβάλλον (σε αντίθεση με την παραγωγή ενέργειας από την καύση ορυκτών καυσίμων), ενώ το κόστος παραγωγής ενέργειας φαίνεται ότι είναι «λογικό» (ιδιαίτερα αν προσμετρηθεί ο φόρος ορυκτών καυσίμων), χωρίς σε αυτό να συμπεριλαμβάνεται και η αδρανοποίηση των πυρηνικών εργοστασίων που τίθενται εκτός λειτουργίας μετά το πέρας ορισμένου χρόνου (για νέου τύπου αντιδραστήρες πιθανόν θα είναι εφικτή η παράταση ζωής από 40 σε 60 χρόνια, και ίσως σε 80).


Εξετάζοντας τα υπέρ και τα κατά της πυρηνικής επιλογής, ο πιο σημαντικός παράγοντας (στο πλαίσιο αυτό) είναι βέβαια η ασφάλεια των πυρηνικών εργοστασίων. Οι ειδικοί επιστήμονες ισχυρίζονται ότι η σημερινή γενιά αντιδραστήρων ισχύος (που βασίζονται σε «παθητικά» συστήματα ασφάλειας) είναι πολύ πιο ασφαλείς από τους παλαιότερους. Αλλά η πιθανότητα ατυχήματος, αν και εξαιρετικά χαμηλή, θα συνεχίσει να υπάρχει λόγω ανθρωπίνων λαθών ή φυσικών καταστροφών (π.χ. ισχυρών σεισμών).


Και η Ελλάδα πώς επηρεάζεται; Η ελληνική κοινή γνώμη συνεχίζει να απορρίπτει την πυρηνική ενέργεια και ο γράφων ομολογεί την- ενδεχομένως αδικαιολόγητη ή υπερβολική- ανακούφισή του που η Ελλάδα δεν θα χρειαστεί να διαχειριστεί ένα τόσο σημαντικό ζήτημα κινούμενη μεταξύ της «Σκύλλας του συνδικαλισμού ελληνικού τύπου» και της «Χάρυβδης της ανυπαρξίας κουλτούρας ασφαλείας» σε αυτή τη χώρα. Ομως αυξανόμενος αριθμός χωρών στην περιοχή μας (Αλβανία, Τουρκία, ενδεχομένως η Αίγυπτος και άλλες χώρες της Μέσης Ανατολής) προωθούν τη χρήση πυρηνικής ενέργειας, προστιθέμενες στις υπάρχουσες (Βουλγαρία, Σλοβενία, Αρμενία, Ουκρανία). Σαφώς και δεν μπορούμε να τις εμποδίσουμε. Ο προβληματισμός ωστόσο περί «κουλτούρας ασφαλείας» και ύπαρξης του αναγκαίου εξειδικευμένου προσωπικού είναι ακόμα πιο έντονος για ορισμένες από τις χώρες αυτές.


Οι πιθανές συνέπειες της πυρηνικής επιλογής, η εξελισσόμενη κλιματική αλλαγή που θα πλήξει έντονα την ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου, τα γεωπολιτικά και τα γεωοικονομικά παίγνια στον χώρο της ενέργειας με υψηλό δυνητικό όφελος αλλά και κόστος (blackout και ενεργειακών εκβιασμών συμπεριλαμβανομένων): μια παρτίδα σκάκι για έμπειρους παίκτες.


Ο κ. Θ. Π. Ντόκος είναι γενικός διευθυντής στο Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής & Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ).

Η ΠΥΡΗΝΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΕΔΑΦΟΣ

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2008 |
Αναδημοσίευση συνέντευξηςτου Λευτέρη Τσουκαλά
Καθηγητή Πυρηνικής Τεχνολογίας
στο Πανεπιστήμιο Purdue, West Lafayette των ΗΠΑ
που δόθηκε στον Χρήστο Προυκάκη, συντάκτη του ΕΤ
(με την άδεια του κ. Τσουκαλά)
Συμπεριλαμβάνεται στους πέντε καλύτερους Ελληνες πυρηνικούς μηχανικούς στον κόσμο. Χαμηλών τόνων, με έκδηλη την αγάπη του για την Ελλάδα, άμεσος και φιλικός, ο Λευτέρης Τσουκαλάς, καθηγητής Πυρηνικής Τεχνολογίας στο Πανεπιστήμιο Purdue, West Lafayette των ΗΠΑ, σχολιάζει την αναγέννηση της πυρηνικής ενέργειας για την ηλεκτροπαραγωγή και τις ιδιαιτερότητες που έχει η συζήτηση για την Ελλάδα. Απέναντι στους δικαιολογημένους φόβους μας προτάσσει τη ρεαλιστική προσέγγιση και την επιστημονική τεκμηρίωση.

Για ποιους λόγους αναθερμαίνεται το ενδιαφέρον για τη χρήση της πυρηνικής ενέργειας;
Η στροφή προς την πυρηνική ενέργεια που παρατηρείται παγκοσμίως οφείλεται σε τρία αίτια. Πρώτον, στην απειλή της κλιματικής αλλαγής. Δεύτερον, στις προόδους που έχουν επιτευχθεί στην πυρηνική ασφάλεια και τη διαχείριση των λυμάτων. Και, τρίτον, στην οικονομική ανάπτυξη.

Ας αρχίσουμε από το τελευταίο. Η ενεργειακή ανάπτυξη αποτελεί άρρητη προϋπόθεση της οικονομικής ανάπτυξης. Από το 1900 και εντεύθεν, η παγκόσμια ενεργειακή (και οικονομική) ανάπτυξη έχει βασισθεί στην ετησίως αυξανόμενη παραγωγή πετρελαίου και μάλιστα της κατηγορίας εκείνης που είναι γνωστή ως «συμβατικό πετρέλαιο». Εκκινώντας από μηδενική βάση στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, η παγκόσμια παραγωγή σήμερα έχει φτάσει περίπου στα 86 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως. Ομως, για πρώτη φορά παρουσιάζει σοβαρές δυσκολίες η περαιτέρω αύξησή της λόγω ενός γεωλογικού φαινομένου που ονομάζεται «Νόμος του Hubbert», το οποίο αναφέρεται στο γεγονός ότι η συνολική παραγωγή ενός κοιτάσματος φθίνει ανεπιστρεπτί μετά το σημείο μέγιστης απόδοσης.

Όλοι γνωρίζουμε τη σημασία του πετρελαίου για το σύγχρονο άνθρωπο. Περίπου εκατό χιλιάδες ενώσεις προέρχονται από αυτό, περιλαμβάνοντας το 90% των φαρμάκων, το 80% των σύγχρονων υλικών, σχεδόν όλα τα καύσιμα μεταφορών, τα λιπασμάτων κ.ά. Η σύγχρονη αγροτική παραγωγή είναι τόσο πετρελαιοβόρα που όχι εντελώς άδικα θεωρείται ως μια «βιομηχανία μετατροπής πετρελαίου σε τροφή».

Αυτό που είναι λιγότερο γνωστό είναι πόσο ευνοϊκή είναι η ενεργειακή οικονομία του συμβατικού πετρελαίου και αντίστροφα. Για παράδειγμα, η άντληση, η μεταφορά, η διύλιση και η επεξεργασία σε βενζίνη του συμβατικού πετρελαίου απαιτούν περίπου το 25% του ενεργειακού του περιεχομένου. Δηλαδή, σε ένα βαρέλι πετρέλαιο μόνο το 25% ξοδεύεται για να πραγματοποιηθούν όλες αυτές οι διαδικασίες. Αντίθετα, για την παραγωγή βιοκαυσίμων απαιτείται περισσότερο του 300% του ενεργειακού περιεχομένου, καθώς η επιπλέον ενέργεια πρέπει να προέλθει από νέες πηγές πρωτογενούς ενέργειας, εξ ου και η αναζήτηση νέων πηγών ενέργειας, συμπεριλαμβανομένης και της πυρηνικής. Ας σημειωθεί ότι ως πρωτογενές καύσιμο η πυρηνική ενέργεια παράγει 10.000.000 με 200.000.000 φορές περισσότερη ενέργεια ανά χιλιόγραμμο καυσίμου σε σχέση με τους υδρογονάνθρακες.

Το δεύτερο αίτιο, η πρόοδος στην πυρηνική ασφάλεια, έχει πρωτίστως σχέση με τη νέα τεχνολογία φυσικής (ή παθητικής) ασφάλειας που παρήχθη κυρίως στη Γαλλία και την Ιαπωνία. Η νέα αυτή τεχνολογία χρησιμοποιεί φυσικές αρχές και όχι μηχανικά συστήματα για την επαναφορά των αντιδραστήρων σε ασφαλή κατάσταση λειτουργίας σε περίπτωση ατυχήματος. Επίσης τεράστια πρόοδος έχει επιτευχθεί στην τεχνολογία ανακύκλωσης των πυρηνικών αποβλήτων (τα οποία είναι κατά 95% -και πλέον- πυρηνικό καύσιμο υλικό).

Το πρώτο αίτιο, η απειλή της κλιματικής αλλαγής, είναι το πλέον σοβαρό σε ότι αφορά τις μακροπρόθεσμες συνέπειες και ίσως και ο πλέον σοβαρός περιβαλλοντικός λόγος για το νέο ενδιαφέρον για την πυρηνική ενέργεια, δεδομένου ότι οι πυρηνικοί σταθμοί δεν παράγουν αέρια θερμοκηπίου, όπως διοξείδιο του άνθρακα και μεθάνιο.
Δεν θα χαρακτήριζα τη στροφή αυτή ως «μαζική». Είναι περισσότερο επιλεκτική και λιγότερο μαζική. Οι λόγοι γι’ αυτό διαφέρουν, έχουν όμως ως κοινά στοιχεία το υψηλό αρχικό κόστος των πυρηνικών σταθμών, την υποχρέωση ανάληψης σοβαρών εθνικών ενεργειακών πρωτοβουλιών και, σε μεγάλο βαθμό, την αρνητική θέση της κοινής γνώμης σε πολλές χώρες.

Σε ποια αίτια αποδίδετε την αρνητική θέση της διεθνούς κοινής γνώμης;
Αρχές Αυγούστου του 1945 η διεθνής κοινή γνώμη άκουσε για πρώτη φορά περί πυρηνικής τεχνολογίας εξαιτίας του αφανισμού σχεδόν 200.000 ανθρώπων από τις ατομικές βόμβες που αφάνισαν τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι.
Το γεγονός αυτό άφησε ένα βαθύ φόβο για ότι πυρηνικό. Οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις των πυρηνικών δοκιμών κατά τις επόμενες δεκαετίες, η εξαιτίας τους ανίχνευση σε παγκόσμιο επίπεδο ελάχιστων αλλά μετρήσιμων ραδιενεργών στοιχείων, καθώς και τα βιομηχανικά ατυχήματα στις μονάδες παραγωγής ισχύος «Three Mile Island» στην Πενσιλβάνια και Τσερνομπίλ της πρώην Σοβιετικής Ένωσης φάνηκαν να επιβεβαιώνουν το βαθύ φόβο.
Στην Ευρώπη το αντιπυρηνικό κίνημα έχει τις ρίζες του στην αντίσταση ενάντια στην εξοπλιστική κούρσα του Ψυχρού Πολέμου και στα σχέδια των Αμερικανών τη δεκαετία του ‘70 να εγκαταστήσουν πυραύλους μέσου βεληνεκούς με πυρηνικές κεφαλές σε ευρωπαϊκό έδαφος.

Σήμερα, όμως, η διεθνής κοινή γνώμη στρέφεται υπέρ της πυρηνικής ενέργειας, με τις χώρες που έχουν υψηλά επίπεδα εκπαίδευσης -ιδιαίτερα στις Θετικές Επιστήμες και την Τεχνολογία- να πρωτοστατούν. Για παράδειγμα, η Νότιος Κορέα και η Φινλανδία είναι χώρες με πολύ υψηλές επενδύσεις στην έρευνα και ίσως τις καλύτερες επιδόσεις των νέων στα Μαθηματικά και τις Θετικές Επιστήμες. Και οι δύο χώρες έχουν κοινή γνώμη έντονα υπέρ της πυρηνικής ενέργειας. Η Γαλλία, με τη μεγάλη παράδοση πρωτοκλασάτης εκπαίδευσης μηχανικών στα Γκραντς Εκόλς από την εποχή του Ναπολέοντα και πρωταγωνιστικό ρόλο στην πυρηνική ενέργεια, έχει την πλέον θετική κοινή γνώμη. Αλλά και στις ΗΠΑ τα ποσοστά υποστήριξης της πυρηνικής ενέργειας ξεπερνούν τώρα το 70%. Ας σημειωθεί όμως ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν πλέον βιομηχανία παραγωγής πυρηνικών σταθμών και θα εισαγάγουν περίπου το 80% της τεχνολογίας από τη Γαλλία, την Ιαπωνία και την Κορέα.

Βάσει ποιων δεδομένων θεωρείτε ότι θα διεξαχθεί ο διάλογος στην Ελλάδα;
Η ένταξη της πυρηνικής ενέργειας στην εθνική ενεργειακή στρατηγική είναι κάτι που πρέπει να μελετηθεί επιστημονικά λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες του ελληνικού χώρου, τις μελλοντικές ενεργειακές απαιτήσεις και περιβαλλοντικές υποχρεώσεις, το επίπεδο της επιστημονικής υποδομής και υποδοχής της τεχνολογίας, καθώς και τις ποιοτικές και ποσοτικές επιπτώσεις στην ανάπτυξη της χώρας. Η ανάλυση των αντικειμενικών παραμέτρων θα πρέπει επίσης να εμπλουτισθεί με την επιστημονική κατανόηση της θέσης που έχει η κοινή γνώμη και των αιτίων που τη διαμορφώνουν. Η συνεκτίμηση όλων αυτών των παραμέτρων και παραγόντων θα οδηγήσει στη σωστή απάντηση του ερωτήματος.

Είναι γνωστό πως η κοινή γνώμη στην Ελλάδα είναι αρνητική. Εάν η κοινή γνώμη παραμείνει αρνητική στο μέλλον, τότε δεν υπάρχει χώρος για την πυρηνική ενέργεια στην Ελλάδα. Έστω και αν οι ειδικοί είναι πεπεισμένοι ότι το τίμημα μιας τέτοιας απόφασης θα είναι βαρύ για το μέλλον της χώρας. Η επιτυχής υιοθέτηση της πυρηνικής ενέργειας έχει ως προϋπόθεση τη θετικά διακείμενη, ενημερωμένη και ενεργή κοινή γνώμη. Ως εκ τούτου, ακόμη και αν ακούγεται παράδοξο, χώρες με ιστορία ισχυρών αντιπυρηνικών κινημάτων, τείνουν να έχουν ευνοϊκότερες προοπτικές ανάπτυξης της τεχνολογίας, αν και όταν το αποφασίσουν.

Ποιες από τις θέσεις των οικολογικών οργανώσεων αποδέχεστε;
Χρωστάμε όλοι πολλά στη σύγχρονη Οικολογία, ειδικά για την ανάδειξη της σύνθετης δομής των οικοσυστημάτων, την καταγραφή των επιπτώσεων της ανάπτυξης και την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση των πολιτών.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο όμως ότι οι συνιδρυτές της Greenpeace, ο καθηγητής James Lovelock και ο ακτιβιστής Patrick Moore, έκαναν στροφή 180 μοιρών στην πυρηνική ενέργεια. Σε πρωτοσέλιδο άρθρο του στη βρετανική εφημερίδα «Independent» (24 Μαΐου 2004), ο καθ. Lovelock δήλωσε πως «μόνο η πυρηνική ενέργεια δύναται να σταματήσει την παγκόσμια υπερθέρμανση».
(http://www.independent.co.uk/opinion/commentators/james-lovelock-nuclear-power-is-the-only-green-solution-564446.html). Φυσικά, άλλοι οικολόγοι διαφωνούν με αυτή την πρόταση.
Βραχυπρόθεσμα, η λύση της εξοικονόμησης ενέργειας που προτείνουν οι οικολογικές οργανώσεις είναι σωστή και εφικτή. Επίσης, πολύ σημαντική είναι η αξιοποίηση των ανανεώσιμων πηγών στο μέγιστο δυνατό βαθμό. Στην Ελλάδα του ήλιου και του Αιόλου, αυτές είναι πηγές με ιδιαίτερες δυνατότητες. Ταυτόχρονα, θα πρέπει να προσέξουμε την παραδοσιακή αρχιτεκτονική και χωροταξική γνώση που οι οικολογικές οργανώσεις της χώρας πολύ άξια και σωστά αναδεικνύουν.
Μεσοπρόθεσμα, θα δούμε μεγαλύτερη σύγκλιση της πληροφορικής, των μεταφορών και του ηλεκτρικού δικτύου, καθώς και την ανάπτυξη «ευφυών» συστημάτων ενεργειακής τεχνολογίας σε όλες τις ηλεκτρικές συσκευές, κινητές και σταθερές. Αξιοποιώντας την αυτόματη πρόβλεψη ενεργειακής συμπεριφοράς και τις online πληροφορίες για την τιμή της καταναλισκόμενης ενέργειας, κάθε συσκευή θα μπορεί να εξοικονομεί ενέργεια μέσω καλύτερης διαχείρισης των αναγκών κατανάλωσης αλλά και αποτελεσματικότερης αποτύπωσης των περιβαλλοντικών επιπτώσεων στο κόστος της ενέργειας. Θα έχουμε, δηλαδή, ένα είδος «Ιντερνέτ Ενέργειας» με δικτυακή δομή και «ευφυή» διαχείριση ενεργειακών πόρων, χρήσεων, περιβαλλοντικών και κοινωνικών συνεπειών, με σκοπό την αειφόρο και δίκαιη ανάπτυξη.
Οι οικολόγοι Wright and Conca, στο πρόσφατο βιβλίο τους «The Geopolitics of Energy: Achieving a Just and Sustainable Energy Distribution by 2040», θεωρούν πως μακροπρόθεσμα, δηλαδή μέχρι το 2040, το παγκόσμιο ενεργειακό έργο θα προέρχεται περίπου κατά το ένα τρίτο από ήπιες ανανεώσιμες πηγές, κατά το ένα τρίτο από πυρηνική ενέργεια και κατά το υπόλοιπο ένα τρίτο από υδρογονάνθρακες. Ας σημειωθεί ότι προς το παρόν το 80% της πρωτογενούς ενεργειακής παραγωγής προέρχεται από την καύση υδρογονανθράκων.

Πώς πετύχατε να αναδειχθείτε στις κορυφαίες θέσεις της αμερικανικής επιστημονικής κοινότητας;
Για τη γενιά μου πολλά πράγματα στην Αμερική ήταν εύκολα λόγω της καλής προετοιμασίας του ελληνικού σχολείου με τους φωτισμένους δασκάλους και του μεγάλου βαθμού αλληλεγγύης και αλληλοϋποστήριξης των Ελλήνων φοιτητών στις ΗΠΑ. Ακόμη πιο σημαντικό όμως είναι το ότι βρήκαμε πολλές πόρτες ανοιχτές από την επιτυχία των Ελλήνων επιστημόνων που προηγήθηκαν. Χωρίς το λαμπρό παράδειγμα των «Ελλήνων θεών της πυρηνικής τεχνολογίας» -όπως τους αποκαλούσαν οι Αμερικανοί συνάδελφοι-, του Ηλία Γυφτόπουλου, του Παύλου Λυκούδη, του Νίκου Τσουλφανίδη και πολλών άλλων Ελλήνων επιστημόνων της Διασποράς, δεν θα είχαμε τις ίδιες ευκαιρίες πρόσβασης και αποδοχής.

Copyright Ελεύθερος Τύπος



χρονική διάρκεια

Για τη συγκεκριμένη δραστηριότητα απαιτείται περίπου μια διδακτική ώρα (45λεπτά).


στάσεις και δεξιότητες

Μέσα από την αντιπαράθεση επιχειρημάτων, οι μαθητές εκπαιδεύονται στη συζήτηση και την επιχειρηματολογία, που μακροπρόθεσμα θα αποτελεί μια σπουδαία αρετή –ικανότητα. Τα αποτελέσματα αποβαίνουν ευεργετικότερα στην περίπτωση που οι απόψεις που καλούνται να υιοθετήσουν τα παιδιά έρχονται σε αντίθεση με τα προσωπικά τους πιστεύω.



χάρτης εννοιών

αντιπαράθεση επιχειρημάτων για την πυρηνική ενέργεια - atlaswiki

μια διδακτική πρόταση από
την Καρατάσιου Βαρβάρα
και την Φλιούκα Αικατερίνη

More pages