αντιπαράθεση επιχειρημάτων για τις αμβλώσεις


αντιπαράθεση επιχειρημάτων για τις αμβλώσεις - atlaswikiαντιπαράθεση επιχειρημάτων για τις αμβλώσεις - atlaswikiαντιπαράθεση επιχειρημάτων για τις αμβλώσεις - atlaswiki

περιγραφή

Οι μαθητές χωρίζονται σε τρεις ομάδες και η καθεμιά επιλέγει έναν κλειστό φάκελο μέσα στον οποίο βρίσκεται ο ρόλος τον οποίο πρέπει να υιοθετήσουν και η ανάλογη θέση την οποία θα στηρίξουν στην αντιπαράθεση που θα ακολουθήσει. Το θέμα που πρόκειται να διαπραγματευτούν οι μαθητές αφορά τις αμβλώσεις. Οι πληροφορίες στους φακέλους είναι άρθρα από τον τύπο. Οι μαθητές μπορεί να συμφωνούν με την άποψη που στηρίζει ο ρόλος τους, αλλά μπορεί και να είναι αντίθετος με τις απόψεις τους. Η πρώτη ομάδα είναι υπέρ των εκτρώσεων, η δεύτερη είναι κατά και η τρίτη είναι δημοσιογράφοι ή πολίτες, οι οποίοι έχουν καλέσει σε συζήτηση τις αντιμαχόμενες πλευρές και συντονίζουν τη συζήτηση. Και στους τρεις φακέλους υπάρχουν οι ίδιες πληροφορίες, οι οποίες αναδεικνύουν τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα από τις δύο αντιμαχόμενες θέσεις, τα οποία βρίσκονται σε ισορροπία. Έτσι, αποφεύγουμε να δώσουμε ως ρόλο-θέση σε κάποια από τις ομάδες την πολιτικά ορθή λύση, γιατί έτσι τα μέλη της ομάδας γίνονται αυτόματα οι καλοί και όλοι οι άλλοι οι κακοί της υπόθεσης. Τα παιδία μελετούν το υλικό που τους έχει δοθεί, συζητούν και συνεργάζονται προκειμένου να προετοιμάσουν τα επιχειρήματά τους και τις ερωτήσεις τους προς τις άλλες ομάδες. Όταν όλοι είναι έτοιμοι, πραγματοποιείται η αντιπαράθεση επιχειρημάτων ενώ η όλη κουβέντα συντονίζεται από τους ίδιους τους μαθητές. Καθώς η συζήτηση προχωράει, έρχονται στην επιφάνεια τα υπέρ και τα κατά των εκτρώσεων.

χρονική διάρκεια

Η δραστηριότητα μπορεί να διαρκέσει μέχρι και δύο διδακτικές ώρες. Αρχικά οι μαθητές χωρίζονται σε ομάδες και μελετούν το υλικό, προετοιμάζουν τα επιχειρήματά τους και στην επόμενη ώρα πραγματοποιείται η αντιπαράθεση επιχειρημάτων.

διδακτικό υλικό

αντιπαράθεση επιχειρημάτων για τις αμβλώσεις - atlaswikiαντιπαράθεση επιχειρημάτων για τις αμβλώσεις - atlaswikiαντιπαράθεση επιχειρημάτων για τις αμβλώσεις - atlaswiki

1) ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΠΥΡ, ΓΥΝΗ ΚΑΙ... έκτρωση καταγγέλλει ο Χριστόδουλος

Πυρ, γυνή και... έκτρωση καταγγέλλει αυτήν τη φορά ο Αρχιεπίσκοπος στη χθεσινή πολεμική ανακοίνωση της Ιεράς Συνόδου. Ούτε λίγο ούτε πολύ, αφορίζονται οι γυναίκες που επιλέγουν το πότε, το εάν και το πόσα παιδιά θα αποκτήσουν. Η έκτρωση δεν είναι δικαίωμα της γυναίκας, σύμφωνα με τον Αρχιεπίσκοπο, γεγονός που προκάλεσε ήδη την αντίδραση γυναικών και γυναικείων οργανώσεων. Ξεσπαθώντας εναντίον του ψηφίσματος από την Επιτροπή για τα Δικαιώματα της Γυναίκας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η Ιερά Σύνοδος ανακαλύπτει νέες βιολογικές θεωρίες περί εμβρύου για να στηρίξει την άποψη που θέλει τη γυναίκα να πληρώνει το δικαίωμα (και) στη σεξουαλική ελευθερία!

ΤΑ ΝΕΑ , 08/06/2001 , Σελ.: N01 Κωδικός άρθρου: A17058N011ID: 270898


2) ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΕΡΕΥΝΑΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ: Οι αμβλώσεις φραγμός στην εγκληματικότητα

ΕΥΗ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑΚΗ

Το ότι η εγκληματικότητα παρουσιάζει ύφεση στις Ηνωμένες Πολιτείες την τελευταία δεκαετία είναι αναμφισβήτητο γεγονός. Αμφισβητούμενη, όμως, είναι η θεωρία που επιχειρεί να συνδέσει τη μείωση της εγκληματικότητας με τη νομιμοποίηση των αμβλώσεων.

Την άκρως αμφιλεγόμενη θεωρία ότι η νομιμοποίηση των αμβλώσεων κατά τη δεκαετία του 1970 είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση της εγκληματικότητας είκοσι χρόνια αργότερα διατύπωσαν δύο Αμερικανοί επιστήμονες: ο Στίβεν Λέβιτ, οικονομολόγος στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο και ο Τζον Ντόναχιου, καθηγητής της Νομικής στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ, οι οποίοι αποδίδουν τουλάχιστον το 50% της συνολικής μείωσης των ποινικά κολάσιμων πράξεων στις Ηνωμένες Πολιτείες στις αμβλώσεις.

Οι δύο Αμερικανοί επιστήμονες ισχυρίζονται ότι οι γυναίκες, των οποίων τα παιδιά θα είχαν μεγαλύτερες πιθανότητες να διαπράξουν εγκληματικές πράξεις ως νεαροί ενήλικοι, επέλεξαν να τερματίσουν την εγκυμοσύνη τους, όταν νομιμοποιήθηκαν οι αμβλώσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1973.

Στην έρευνά τους, με τίτλο «Νομιμοποίηση των Αμβλώσεων και Εγκληματικότητα», την οποία δεν δημοσίευσαν σε καμία επιστημονική επιθεώρηση, οι Λέβιτ και Ντόναχιου διατυπώνουν την άποψη ότι ο αριθμός των εν δυνάμει παραβατών του νόμου περιορίστηκε, επειδή οι έφηβες, οι ανύπανδρες και οι φτωχές γυναίκες, που προέρχονται κυρίως από μειονότητες, ήταν σε θέση να διακόψουν την εγκυμοσύνη τους.

Κατά τους συντάκτες της έρευνας, καθώς οι γυναίκες κέρδισαν το δικαίωμα τού τερματισμού της κύησης, γεννήθηκαν λιγότερα ανεπιθύμητα και οικονομικά στερημένα παιδιά, τα οποία μεγαλώνοντας είναι πιο επιρρεπή στην εγκληματικότητα.

Η έρευνα, η οποία είναι το αντικείμενο συζητήσεων μεταξύ κοινωνιολόγων και εγκληματολόγων, υποστηρίζει την ιδέα ότι «οι αμβλώσεις δίνουν τη δυνατότητα στις μανάδες των ανεπιθύμητων παιδιών, που θα αντιμετωπίσουν την εξαθλίωση και θα ζήσουν μια πραγματικά δύσκολη και σκληρή ζωή, να αποφύγουν να τα φέρουν στον κόσμο».

Αναλύοντας τα ποσοστά των αμβλώσεων και τη μείωση της εγκληματικότητας, οι δύο Αμερικανοί επιστήμονες υπολογίζουν ότι κάθε αύξηση των αμβλώσεων κατά 10% οδηγεί χρόνια αργότερα σε μείωση κατά 1% της εγκληματικότητας. Τα στοιχεία του υπουργείου Δικαιοσύνης των Ηνωμένων Πολιτειών δείχνουν ότι τα βίαια εγκλήματα που διαπράττονται από εφήβους ηλικίας 12-17 χρόνων μειώθηκαν κατά 40% μεταξύ των ετών 1993 και 1996. Και σύμφωνα με τα στοιχεία του FBI, ο αριθμός των νέων που συνελήφθησαν για φόνο σημείωσε πτώση κατά 36% κατά το ίδιο χρονικό διάστημα.

«Κατά μία έννοια πρόκειται για εικασία», παραδέχεται ο Στίβεν Λέβιτ. «Μιλάμε για ένα κοινωνικό φαινόμενο σε ένα διάστημα μιας εικοσαετίας. Η θεωρία αυτή δεν μπορεί ποτέ να αποδειχθεί με τη βεβαιότητα που επιδιώκει ένας επιστήμονας».

Δίνει, ωστόσο, ορισμένα στοιχεία για να ενισχύσει τη θεωρία που διατύπωσε με τον Τζον Ντόναχιου. Στις πέντε Πολιτείες π.χ. που νομιμοποίησαν τις αμβλώσεις τρία χρόνια πριν από την ιστορική απόφαση του 1973 του Ανωτάτου Δικαστηρίου, τα ποσοστά εγκληματικότητας άρχισαν να παρουσιάζουν μείωση νωρίτερα απ' ό,τι σε άλλες περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών. Και στις Πολιτείες με τα μεγαλύτερα ποσοστά αμβλώσεων, τον πρώτο χρόνο της νομιμοποίησής τους παρατηρείται ιδιαίτερα μεγάλη μείωση της εγκληματικότητας.

Περιμένουν κατακραυγή

Ο αντίλογος έρχεται από την εκπρόσωπο της Εθνικής Ένωσης Επανένταξης Φυλακισθέντων, η οποία χαρακτηρίζει τη θεωρία περί συσχετισμού αμβλώσεων και εγκληματικότητας «υπερβολικά απλοϊκή».

«Δεν μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι η αυξημένη πρόσβαση των νέων γυναικών στην άμβλωση οδηγεί στη μείωση της εγκληματικότητας. Τα αίτια της εγκληματικότητας είναι πολλά, μεταξύ των οποίων ο αποκλεισμός από το σχολείο, το προβληματικό οικογενειακό περιβάλλον και η πίεση των φίλων που έχουν ήδη εγκληματική δραστηριότητα. Ο καλύτερος τρόπος για τη μείωση της εγκληματικότητας μεταξύ των παιδιών των ανήλικων μητέρων είναι η εξασφάλιση κοινωνικής υποστήριξης, όπως π.χ. η ύπαρξη παιδικών σταθμών, έτσι ώστε να μπορέσουν οι νεαρές γυναίκες και επιστρέψουν στο σχολείο ή τη δουλειά τους.

Το να είναι κάποια γυναίκα ανήλικη μητέρα δεν θα πρέπει να την εμποδίζει από το να παίζει έναν ενεργό ρόλο στην κοινωνία», καταλήγει.

Οι δύο ερευνητές, πάντως, είναι προετοιμασμένοι για την κατακραυγή που θα προκαλέσει η θεωρία τους. Η θέση ότι η εγκληματικότητα περιορίστηκε επειδή γεννήθηκαν λιγότερα ανεπιθύμητα φτωχά παιδιά από ανήλικες μειονοτικές μητέρες, απορρίπτεται ως καλυμμένη φυλετική ευγονική από ορισμένους πολέμιους της θεωρίας, ενώ οι οργανώσεις κατά των αμβλώσεων θεωρούν τα πορίσματα της έρευνας ως δικαίωση των αμβλώσεων.

«Δεν πιστεύω ότι ως οικονομολόγοι και επιστήμονες πρέπει να αποκρύπτουμε την αλήθεια, επειδή δεν αρέσει σε ορισμένους», λέει ο Στίβεν Λέβιτ.

ΤΑ ΝΕΑ , 12/08/1999 , Σελ.: N41 Κωδικός άρθρου: A16513N411ID: 7477

αντιπαράθεση επιχειρημάτων για τις αμβλώσεις - atlaswiki

3) Πότε επιτέλους αρχίζει η ζωή...

Τι είναι το έμβρυο; Είναι «πρόσωπο» ή «πράγμα»; Κρίσιμα ερωτήματα αναζητούν απαντήσεις στην εποχή της επανάστασης της Γενετικής και της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Έστω και αυθαίρετα, όπως γράφει για «ΤΑ ΝΕΑ» ο νομπελίστας Ιατρικής Σερ Τζον Σάλστον, πρέπει να ορίσουμε συγκεκριμένα το πότε «γεννιέται» ο άνθρωπος

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΙΑ ΠΕΛΩΝΗ, ΜΑΝΩΛΗΣ ΠΙΜΠΛΗΣ

«Δεν υπάρχει απόλυτη αρχή για ένα ανθρώπινο ον», λέει σε αποκλειστικό του κείμενο για «ΤΑ ΝΕΑ» ο Σερ Τζον Σάλστον, φετινός νομπελίστας Ιατρικής. Το θέμα του χρόνου έναρξης της ζωής είχε πρωτοτεθεί με αφορμή τη συζήτηση για τις αμβλώσεις. Σήμερα όμως η σημασία του έγινε θεμελιώδης, υπό το φως των εξελίξεων της Γενετικής. Στο νομοσχέδιο που κατατέθηκε προς συζήτηση στη Βουλή, το οποίο επιδιώκει τη ρύθμιση της εξωσωματικής νομιμοποίησης και όλων των συναφών θεμάτων που προκύπτουν από αυτήν, δεν δίδεται άμεση απάντηση. Η άποψη του νομοθέτη όμως προκύπτει έμμεσα. Και δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, διότι το ζήτημα του πότε ξεκινάει η ζωή βρίσκεται στη βάση όλων των αντικρουόμενων απόψεων και γίνεται επιχείρημα για όλες τις ισχυρές ομάδες πίεσης που προσπαθούν να επηρεάσουν το νομοθετικό έργο.

Η Εκκλησία, όντας κατ' αρχήν κατά των αμβλώσεων και κατά της επέμβασης του ανθρώπου στη «φυσική» ακολουθία της αναπαραγωγής, στηρίζει τα επιχειρήματά της στην άποψη ότι η ζωή ξεκινάει με τη σύλληψη. Οι ερευνητές και τα - πολυάριθμα πλέον - κέντρα εξωσωματικής γονιμοποίησης πιέζουν προς την κατεύθυνση της πλήρους απελευθέρωσης της έρευνας στα έμβρυα. Και, προφανώς, υποστηρίζουν ότι η ζωή ξεκινάει, αν όχι στη γέννηση, τουλάχιστον σε προχωρημένους μήνες της κύησης.

Υπάρχουν και πολλές ενδιάμεσες απόψεις. «Για μερικούς η ζωή αρχίζει από τη σύλληψη, καθώς το ζυγωτό περιέχει εν δυνάμει ολόκληρο το άτομο που θα αναπτυχθεί αργότερα», εξηγεί στα «ΝΕΑ» ο καθηγητής Γενετικής - και πρόεδρος του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου - κ. Σταμάτης Αλαχιώτης. «Η άποψη αυτή φέρνει κοντά τη σύγχρονη Βιολογία με τη Θεολογία του Μεσαίωνα που θεωρούσε το έμβρυο εν δυνάμει πρόσωπο. Κατά άλλους, δεν μπορούμε να μιλάμε για άτομο-πρόσωπο πριν από ένα στάδιο ανάπτυξής του, με κομβικό επιχείρημα ότι μέχρι την 11η ημέρα δεν έχει εμφανιστεί η πρώτη μορφή του νευρωνικού πλέγματος και μέχρι τη 14η το έμβρυο μπορεί να μετατραπεί σε δίδυμα, γι' αυτό δεν μπορούμε να γνωρίζουμε πότε αρχίζει και η "εμψύχωση" του εμβρύου με δικαιώματα. Τέτοια αναπάντητα ερωτήματα ίσως απαντηθούν στο μέλλον, από έναν πιο προχωρημένο εγκέφαλο ενός πιο εξελιγμένου ανθρώπου», λέει χαρακτηριστικά ο κ. Αλαχιώτης.

Βιολογικά σημαντική θεωρείται η 14η ημέρα από τη σύλληψη. Νομικά βαρύνουσας σημασίας είναι η συμπλήρωση του πρώτου τριμήνου, μετά την οποία δεν επιτρέπεται συνήθως - όπου επιτρέπεται - η άμβλωση, αυτό όμως για λόγους προστασίας της ίδιας της κυοφορούσας γυναίκας. Ιδιαίτερα σημαντική θεωρείται η συμπλήρωση έξι μηνών κύησης, διότι από το σημείο αυτό και μετά το έμβρυο θεωρείται «βιώσιμο», είναι δηλαδή δυνατή η επιβίωσή του με μηχανική υποστήριξη, κάτι που το καθιστά σχετικά αυτόνομο σε σχέση με τη μητέρα. Και βέβαια, η γέννηση.

Όπως λέει ο διδάκτωρ του Συνταγματικού Δικαίου και επιστημονικός συνεργάτης της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής κ. Τάκης Βιδάλης, «πριν από τη στιγμή της γέννησης δεν μπορεί κανείς να κάνει καν λόγο για ύπαρξη υποκειμένου, δηλαδή «προσώπου». Το έμβρυο, εξηγεί ο κ. Βιδάλης, από νομική άποψη είναι «πράγμα», δηλαδή αντικείμενο δικαίου, που χρήζει όμως ειδικής προστασίας. Στο θεμελιώδες για τα σχετικά ζητήματα βιβλίο του «Ζωή χωρίς πρόσωπο» (Εκδόσεις Α. Σάκκουλα, 1999) διαχωρίζει το ζήτημα της έναρξης της ζωής από την έννοια του προσώπου-υποκειμένου του δικαίου. Τόσο η Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και την Βιοηθική όσο και το υπό ψήφιση νομοσχέδιο φαίνεται να κάνουν διάκριση ανάμεσα στο ανθρώπινο ον και την οντότητα ανθρώπινης προέλευσης. Έτσι υιοθετείται η άποψη ότι η ζωή ξεκινάει από τη 14η ημέρα μετά τη σύλληψη, η ιδιότητα όμως του ανθρώπινου όντος, δηλαδή του προσώπου-υποκειμένου του δικαίου, δεν αποκτάται παρά με τη γέννηση.

Αριστοτελική «εμψύχωση»

Τι νόημα έχει σήμερα η άποψη του Αριστοτέλη ότι το έμβρυο «εμψυχώνεται» 40 ημέρες από τη σύλληψη; Τον λόγο έχουν κυρίως οι βιολόγοι, κατά δεύτερο οι νομικοί, που προσπαθούν να συμβιβάσουν την τεχνολογική εξέλιξη με την ηθική, και βέβαια η Εκκλησία σε ρόλο αμυντικό, που προσπαθεί να υπερασπιστεί τον θεϊκό λόγο. Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει επιδείξει πολύ μεγαλύτερη ευελιξία από την Καθολική και δεν προβαίνει σε συνολική απόρριψη.

Χαρακτηριστικό είναι ότι, σύμφωνα με πληροφορίες των «ΝΕΩΝ», όλες σχεδόν οι επιμέρους παρατηρήσεις της Εκκλησίας της Ελλάδος - που έχει συστήσει ειδικό όργανο για τα της Βιοηθικής - έγιναν εύκολα αποδεκτές από την ειδική νομοπαρασκευαστική επιτροπή, διότι δεν έθιγαν τον πυρήνα των ρυθμίσεων.

Οι πρακτικές συνέπειες του τι δεχόμαστε ως έναρξη της ζωής, έχουν να κάνουν με τη χρήση του γενετικού υλικού. Εφόσον η γονιμοποίηση για ερευνητικούς σκοπούς απαγορεύεται, η συζήτηση επικεντρώνεται στην τύχη των γονιμοποιημένων ωαρίων που πλεονάζουν, κατά τη διαδικασία της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Δηλαδή στο «αν τα υπεράριθμα έμβρυα επιβάλλεται ή απλώς επιτρέπεται να καταστραφούν ή να αξιοποιηθούν κατά κάποιον άλλο τρόπο στο μέλλον». Γίνεται δεκτό ότι τα υπεράριθμα γονιμοποιημένα ωάρια, ηλικίας λίγων μόνων ωρών, μπορούν να κρυοσυντηρηθούν για ερευνητικούς σκοπούς, με την αυστηρή όμως προϋπόθεση ότι οι έρευνες δεν θα οδηγήσουν στην καταστροφή τους. Η σχετική συζήτηση έχει να κάνει με τις προοπτικές χρησιμοποίησης των βλαστοκυττάρων, των αρχέγονων δηλαδή κυττάρων που είναι πιθανόν στο μέλλον να κάνουν δυνατή τη δημιουργία οργάνων. Θεωρείται δε ότι η απόσπαση βλαστοκυττάρου δεν επηρεάζει τη βιωσιμότητα του γενετικού υλικού.

«Η ατεκνία φέρνει δυστυχία»

Οι εξελίξεις της Βιολογίας και της Γενετικής απασχολούν εδώ και χρόνια την Εκκλησία της Ελλάδος. Ήδη σε κείμενο του Γραφείου Τύπου της Αρχιεπισκοπής Αθηνών, του 1996 - υπογράφει ο κ. Ιωάννης Χατζηφώτης - αναφερόταν: «Η ατεκνία, οφειλόμενη σε οποιοδήποτε σωματικό λόγο, φέρνει δυστυχία στα ζευγάρια που επιθυμούν να τεκνοποιήσουν. Εφόσον αυτά έχουν δεθεί με τον δεσμό του μυστηρίου του γάμου, η υποβοήθηση με εξωσωματική γονιμοποίηση, όπου θα χρησιμοποιείται ωάριο από τη σύζυγο και σπέρμα από τον σύζυγο, δεν παρουσιάζει πρόβλημα, παρά μόνο εκείνο της κατάψυξης των σπερμάτων που περισσεύουν, και που δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να χρησιμοποιούνται για τη γονιμοποίηση ωαρίου ξένης γυναίκας (...). Όπως τονίσθηκε στη Β' σύναξη των Προκαθημένων των Ορθοδόξων Εκκλησιών, που συνήλθε τον Σεπτέμβριο 1995 στην Μονή του Αγίου Ιωάννου Θεολόγου Πάτμου, η Ορθοδοξία οφείλει να παρακολουθεί την εξέλιξη της Βιολογίας με τις θετικές αλλά και τις αρνητικές επιπτώσεις της. Δεν είναι δυνατόν να αγνοείται από τις διάφορες ιατρικές επεμβάσεις, όποιο κι αν είναι το σκοπούμενό τους (ευθανασία, αμβλώσεις κ.λπ.), ο ψυχικός και ο ηθικός παράγοντας. Ο άνθρωπος είναι ψυχή και σώμα σε αδιάσπαστο σύνολο. Δεν είναι πειραματόζωο. Είναι πρόσωπο στο οποίο οφείλεται κάθε σεβασμός».

αντιπαράθεση επιχειρημάτων για τις αμβλώσεις - atlaswikiαντιπαράθεση επιχειρημάτων για τις αμβλώσεις - atlaswikiαντιπαράθεση επιχειρημάτων για τις αμβλώσεις - atlaswiki

4) «H επιλογή είναι δική μας»

Γυναίκες από 60 χώρες διαδήλωσαν στην Ουάσιγκτον υπέρ των αμβλώσεων

ΚΙΤΤΥ ΞΕΝΑΚΗ

Εκατοντάδες χιλιάδες γυναίκες από 60 χώρες διαδήλωσαν χθες στην Ουάσιγκτον υπέρ του δικαιώματος στην άμβλωση και εναντίον της κυβέρνησης Μπους για την πολιτική της σ' αυτόν τον τομέα. Στο πλευρό τους στάθηκαν τόσο η Χίλαρι Κλίντον όσο και ο Τζον Κέρι. Το Βατικανό, ωστόσο, απείλησε, ούτε λίγο ούτε πολύ, τον τελευταίο με στέρηση του δικαιώματος στη θεία κοινωνία...

Ήταν, σύμφωνα με τις διοργανώτριες, μία από τις σημαντικότερες διαδηλώσεις που έχουν πραγματοποιηθεί ποτέ στις ΗΠΑ για το ζήτημα αυτό - το δικαίωμα στην άμβλωση αλλά και την αντισύλληψη, τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση και την καλύτερη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλες τις γυναίκες του κόσμου. Συμμετείχαν περίπου 200 ακτιβίστριες από 60 χώρες, τη Δανία, την Πορτογαλία, τη Γαλλία και τη Γερμανία έως την Κένυα, την Αλβανία και τη Ζάμπια. Συμμετείχαν, ωστόσο, και εκατοντάδες χιλιάδες Αμερικανίδες που διαφωνούν με την πολιτική του Τζορτζ Μπους στον τομέα των αμβλώσεων και τον κατηγορούν πως διεξάγει έναν «παγκόσμιο πόλεμο εναντίον των γυναικών».

Οι αμβλώσεις νομιμοποιήθηκαν στις ΗΠΑ το 1973, με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Ρο εναντίον Γουέιντ. Ως «ευσπλαχνικός Ρεπουμπλικάνος», ωστόσο, ο Αμερικανός πρόεδρος έχει εκφραστεί επανειλημμένως εναντίον των αμβλώσεων και βάσει ενός νόμου που επανέφερε όταν εξελέγη, ουδεμία υπεράκτια μη κυβερνητική οργάνωση που προωθεί ή πραγματοποιεί αμβλώσεις έχει δικαίωμα σε αμερικανική οικονομική βοήθεια.

Ο νόμος

Με βάση αυτόν τον νόμο, το Ταμείο για τον Πληθυσμό του ΟΗΕ δεν είδε τα τελευταία τρία χρόνια να φτάνει από την Ουάσιγκτον ούτε ένα από τα 34 εκατομμύρια δολάρια που του είχε υποσχεθεί πως θα ελάμβανε κάθε χρόνο η κυβέρνηση Κλίντον.

«H επιλογή είναι δική σου, όχι δική τους», διακήρυτταν χθες πολλά πανό. Χιλιάδες αστυνομικοί είχαν αναπτυχθεί κατά μήκος της διαδρομής που ακολούθησαν οι διαδηλώτριες, προκειμένου να αποφευχθούν επεισόδια με την αντίπαλη πλευρά - περισσότερους από 100 πολέμιους των αμβλώσεων που υποστήριζαν ότι υπερασπίζονται το «δικαίωμα στη ζωή». «H κυβέρνηση Μπους είναι γεμάτη ανθρώπους που δυσφημούν τους νόμους για τη σεξουαλική παρενόχληση, που υποστηρίζουν ότι το μισθολογικό χάσμα ανάμεσα στις γυναίκες και τους άνδρες είναι κάλπικο, που θεωρούν την ετυμηγορία του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Ρο εναντίον Γουέιντ τον χειρότερο εξευτελισμό του συνταγματικού νόμου», δήλωσε σε εκατοντάδες ακτιβίστριες, πριν από την έναρξη της διαδήλωσης, η Χίλαρι Κλίντον. Στη διαδήλωση και στο δικαίωμα στην άμβλωση είχαν ήδη εκφράσει την υποστήριξή τους πολλές λαμπερές προσωπικότητες του Χόλιγουντ, μεταξύ των οποίων η Σαρλίζ Θερόν, η Έλεν Χαντ, η Σάλμα Χάγεκ, η Ούμα Θέρμαν...

διαφορετικές θεματικές περιοχές που εμπλέκονται

Η αντιπαράθεση επιχειρημάτων ασχολείται με το κοινωνικό θέμα της έκτρωσης που απασχολεί την κοινωνία και τη σχετική νομοθεσία. Επίσης διαπραγματεύεται ένα ευαίσθητο θέμα που αφορά και τη θρησκεία.

δεξιότητες και στάσεις που καλλιεργούνται και συμβάλλουν στην εκπαίδευση του πολίτη

Οι μαθητές εκπαιδεύονται στη συζήτηση και την επιχειρηματολογία. Επιπλέον, για τους μαθητές που στο πλαίσιο αυτού του παιχνιδιού ρόλων στηρίζουν μία άποψη που είναι κόντρα στις προσωπικές τους απόψεις, μπαίνοντας στη θέση των αντιπάλων τους, γνωρίζουν καλύτερα τα δυνατά και τα αδύνατα σημεία της επιχειρηματολογίας τους και αυτό τους βοηθά να έχουν μία καλύτερη επιχειρηματολογία στο μέλλον στις προσωπικές τους συζητήσεις.

χάρτης εννοιών

αντιπαράθεση επιχειρημάτων για τις αμβλώσεις - atlaswiki




μια διδακτική πρόταση από την Ελένη-Μελίσα Ψυρροπούλου

More pages