αντιπαράθεση επιχειρημάτων για το ρόλο των βιομηχανιών στην κλιματική αλλαγή


αντιπαράθεση επιχειρημάτων για το ρόλο των βιομηχανιών στην κλιματική αλλαγή - atlaswikiαντιπαράθεση επιχειρημάτων για το ρόλο των βιομηχανιών στην κλιματική αλλαγή - atlaswikiαντιπαράθεση επιχειρημάτων για το ρόλο των βιομηχανιών στην κλιματική αλλαγή - atlaswiki

περιγραφή

Για να διδάξουμε την κλιματική αλλαγή, θα χρησιμοποιήσουμε την αντιπαράθεση επιχειρημάτων (debate) μέσα στην τάξη. Χωρίζουμε τους μαθητές και τις μαθήτριες σε τρεις ομάδες. Κάθε μία από τις ομάδες επιλέγει έναν κλειστό φάκελο, μέσα στον οποίο βρίσκεται ο ρόλος τον οποίο πρέπει να υιοθετήσουν και η ανάλογη θέση την οποία θα στηρίξουν στην αντιπαράθεση που θα ακολουθήσει. Οι μαθητές μπορεί να συμφωνούν με την άποψη που στηρίζει ο ρόλος τους, αλλά μπορεί και ο ρόλος να είναι εντελώς αντίθετος με τις απόψεις τους. Η μία ομάδα θα υποστηρίζει ότι η κλιματική αλλαγή δεν οφείλεται στις βιομηχανίες, ενώ η άλλη ότι οι βιομηχανίες θα πρέπει να περιορίσουν τους ρύπους τους για το καλό του περιβάλλοντος. Η τρίτη ομάδα θα είναι δημοσιογράφοι που θα συντονίζουν τη συζήτηση. Δίνουμε τον πρώτο φάκελο που υποστηρίζει τον ένα ρόλο στη μία ομάδα, ενώ στην άλλη τον δεύτερο φάκελο με τον άλλο ρόλο κατά των βιομηχανιών και στους δημοσιογράφους ένα τρίτο φάκελο και με τα υπέρ και με τα κατά για να σχεδιάσουν τις ερωτήσεις τους. Αφού συζητήσουν για λίγα λεπτά, ώστε να προετοιμάσουν τα επιχειρήματα τους και τις ερωτήσεις τους προς τις άλλες ομάδες, πραγματοποιείται η αντιπαράθεση που συντονίζεται από την ομάδα των δημοσιογράφων.

χρονική διάρκεια

2 διδακτικές ώρες (90΄)

διδακτικό υλικό

α) πρώτος φάκελος: οι βιομηχανίες δεν οφείλονται για την κλιματική αλλαγή (4 άρθρα)

β) δεύτερος φάκελος: οι βιομηχανίες οφείλονται για την κλιματική αλλαγή (4 άρθρα)

γ) τρίτος φάκελος: και τα 8 προαναφερθέντα άρθρα

Δίνεται και φύλλο εργασίας με πληροφορίες για το πώς θα διεξαχθεί η διαδικασία της αντιπαράθεσης επιχειρημάτων.

αντιπαράθεση επιχειρημάτων για το ρόλο των βιομηχανιών στην κλιματική αλλαγή - atlaswikiαντιπαράθεση επιχειρημάτων για το ρόλο των βιομηχανιών στην κλιματική αλλαγή - atlaswiki
αντιπαράθεση επιχειρημάτων για το ρόλο των βιομηχανιών στην κλιματική αλλαγή - atlaswiki

α) πρώτος φάκελος (υπέρ των βιομηχανιών)

1. Περιβάλλον και Ελληνική Βιομηχανία

Ιάσων
Στράτος

Πρόεδρος Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών

Πριν αναφερθώ στον ρόλο, που διεκδικεί η ελληνική βιομηχανία στο πλαίσιο της διαμορφούμενης πραγματικότητας, χρήσιμο είναι να παραθέσω ορισμένα ιστορικά στοιχεία και δεδομένα.

Στην Ελλάδα, τις δεκαετίες του εξήντα, εβδομήντα και τις αρχές του ογδόντα, το περιβαλλοντικό πρόβλημα χρεωνόταν κυρίως στη βιομηχανία. Τα αστικά λύματα, τα μέσα μεταφοράς και η γεωργία ξέφευγαν από την προσοχή του ευρύτερου κοινού. Όμως την δεκαετία του ενενήντα, όταν έγινε κατανοητό, ότι το πρόβλημα είναι πολύπλευρο, τότε και οι αντιδράσεις από τους πολιτικούς και κοινωνικούς φορείς αμβλύνθηκαν αντίστοιχα.

Παλαιότερα, η νοοτροπία της βιομηχανίας ήταν να οχυρώνεται και να αμύνεται σε κάθε επίθεση. Αν φανταστούμε την εικόνα μιας επιχείρησης της εποχής εκείνης και δούμε την διάρθρωσή της, θα διαπιστώσουμε, ότι ήταν στελεχωμένη με πιο πολλούς δικηγόρους απ' ότι τεχνικό προσωπικό στον τομέα του περιβάλλοντος, οι δε ασχολούμενοι ήταν επιφορτισμένοι με την πιστή και απόλυτη εφαρμογή των κανονισμών.

Έτσι, οι βιομηχανίες εγκλωβίστηκαν μέσα στην ίδια τους την νοοτροπία. Επηρέασαν καταστάσεις, για να δημιουργήσουν ειδικές ζώνες, στις οποίες θα μπορούσαν να εγκατασταθούν και να παράγουν, χωρίς να έχουν νομικές επιπτώσεις και επιπλοκές. Με χωροταξικές ρυθμίσεις προσπάθησαν να διευθετήσουν το πρόβλημα της ρύπανσης.

Το δεύτερο ήμισυ της δεκαετίας του ογδόντα η νοοτροπία άλλαξε ιδιαίτερα στις οικονομικά εύρωστες επιχειρήσεις. Πιο συγκεκριμένα, δίνεται έμφαση στην έρευνα και την τεχνολογία με προσανατολισμό τη βελτίωση της ποιότητας, την ελαχιστοποίηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων και την μείωση του κόστους. Έτσι, η ελληνική βιομηχανία έγινε ενεργειακά πιο αποδοτική, αποδεικνύοντας, παράλληλα, ότι είναι σε θέση να περιορίσει σημαντικά τις επιπτώσεις της λειτουργίας της στο φυσικό περιβάλλον.

Και αξίζει να σημειωθεί, ότι η βιομηχανία στην χώρα μας αποτελεί σήμερα την μόνη δραστηριότητα, που ελέγχεται, σε ότι αφορά την περιβαλλοντική της συμπεριφορά και, σε γενικές γραμμές, ανταποκρίνεται στις σχετικές της υποχρεώσεις.

Σε ότι αφορά τη μελλοντική πορεία της ελληνικής βιομηχανίας, στο πλαίσιο των τάσεων που διαμορφώνονται διεθνώς, για την αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών προβλημάτων, χρειάζεται να επισημανθεί ότι η βιομηχανία θα πρέπει να εγκαταλείψει την αμυντική τακτική, που ακολουθεί ακόμα μέχρι και σήμερα, συνειδητοποιώντας, παράλληλα, το γεγονός, ότι αυτή παίζει πρωτεύοντα ρόλο στην διαμόρφωση μιας βιώσιμης ανάπτυξης, στο γεωγραφικό χώρο, όπου καλείται να δράσει και να εξελιχθεί.


2. Το μυστήριο της θερμοκρασίας των ωκεανών

Περίπου 3.000 επιστημονικά ρομπότ που πλέουν στους ωκεανούς στέλνουν αναφορές που, αν μη τι άλλο, προβληματίζουν την επιστημονική κοινότητα.

Οι μετρήσεις των επιστημονικών οργάνων δείχνουν ότι η θερμοκρασία των ωκεανών δεν έχει αυξηθεί καθόλου τα τελευταία τέσσερα με πέντε χρόνια. Κάτι τέτοιο σημαίνει ότι η το φαινόμενο του θερμοκηπίου μπορεί να παρουσιάζει στασιμότητα.

Ο προβληματισμός των επιστημόνων έγκειται εν μέρει στο ότι σε ότι αφορά την επιφάνεια της Γης και στο ότι τα χρόνια μετά το 2003 υπήρξαν τα θερμότερα που έχουν καταγραφεί. Ωστόσο, ο Τζος Γουίλις της NASA θεωρεί ότι οι ωκεανοί παίζουν πρωτεύοντα ρόλο στην παγκόσμια θερμοκρασία.

Συγκεκριμένα, 80-90% της αύξησης της παγκόσμιας θερμοκρασίας εξαρτάται από τη θέρμανση των ωκεανών, που συγκρατούν πολύ περισσότερη θερμότητα από την ατμόσφαιρα. Όμως, ο στόλος των τριών χιλιάδων ρομποτικών μηχανών που καταδύονται 3.000 πόδια από την επιφάνεια της θάλασσας δεν έχει αναφέρει καμία μεταβολή στη θερμοκρασία των υδάτων. «Η αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας δε σημαίνει αναγκαστικά ότι κάθε χρονιά θα είναι θερμότερη από την προηγούμενη» εξηγεί ο Γουίλις. «Ενδέχεται να διανύουμε περίοδο πιο αργής αύξησης της θερμοκρασίας».

Σε παγκόσμιο επίπεδο και σύμφωνα με τις γνωστές αρχές φυσικής, το επίπεδο της θάλασσας ανεβαίνει όταν οι ωκεανοί θερμαίνονται, εξαιτίας της διαστολής του νερού. Αυτό ισχύει για περίπου το 50% της ανόδου της θάλασσας. Έτσι, αφού οι ωκεανοί δεν θερμαίνονται, το επίπεδο της θάλασσας δεν θα έπρεπε να ανεβαίνει, κάτι που ωστόσο δε συμβαίνει. Αντίθετα, το επίπεδο της θάλασσας, τα τελευταία 4 χρόνια έχει ανέβει κατά δυόμιση εκατοστά.

Ο Γουίλις θεωρεί ότι μέρος αυτού οφείλεται στην αύξηση του υδάτινου όγκου από το λιώσιμο των πάγων και των παγετώνων σε Γροιλανδία και Ανταρκτική. «Στην ουσία όμως η υπόθεση περιέχει δόσεις μυστηρίου. Δεν μπορούμε να καταλάβουμε ακριβώς τι έχει προκαλέσει την άνοδο της στάθμης της θάλασσας».

Ο Κέβιν Τρένμπερθ του Εθνικού Κέντρου Ατμοσφαιρικών μελετών των ΗΠΑ, θεωρεί ότι μία πιθανότητα είναι η κατάληξη της θερμότητας που εκλύουν οι ωκεανοί στο διάστημα. Η Γη έχει διάφορους φυσικούς θερμοστάτες, ένας εκ των οποίων είναι τα σύννεφα, τα οποία μπορούν είτε να παγιδεύσουν θερμότητα ανεβάζοντας τη θερμοκρασία, είτε να αντανακλάσουν ηλιακές ακτίνες, βοηθώντας στη μείωσης της. Προς το παρόν ωστόσο, αυτή η λειτουργία τους δεν μπορεί να υπολογιστεί.

Ένα άλλο πιθανό σενάριο είναι ότι μέρος της θερμότητας κατέληξε βαθύτερα στους ωκεανούς, ενώ δεν αποκλείεται η ύπαρξη κάποιου στοιχείου που λειτουργεί ως δεδομένο και που οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν. Το σίγουρο είναι ότι όλοι οι επιστήμονες συμφωνούν για την εξαιρετική περίοδο που διανύει η επιστήμη με όλο αυτό τον πλούτο δεδομένων για την παγκόσμια αύξηση θερμοκρασίας, το επίπεδο των ωκεανών και τις άλλες πτυχές του κλίματος.

www.kathimerini.gr
με πληροφορίες από National Public Radio

αντιπαράθεση επιχειρημάτων για το ρόλο των βιομηχανιών στην κλιματική αλλαγή - atlaswikiαντιπαράθεση επιχειρημάτων για το ρόλο των βιομηχανιών στην κλιματική αλλαγή - atlaswikiαντιπαράθεση επιχειρημάτων για το ρόλο των βιομηχανιών στην κλιματική αλλαγή - atlaswiki

3. Υπερθέρμανση: Είναι «μύθος»

Σε αντίθεση με το μεγαλύτερο μέρος της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας, πολλοί Ρώσοι επιστήμονες αμφισβητούν τον ρόλο του ανθρώπινου παράγοντα στην υπερθέρμανση του πλανήτη, αντιμετωπίζοντας το φαινόμενο ως μέρος ενός φυσικού κύκλου.

Επικαλούμενοι τις γνώσεις τους για τους παγετώνες και το μονίμως παγωμένο έδαφος στο 65% της επιφάνειας της χώρας τους, οι Ρώσοι ειδικοί φτάνουν να μιλούν ακόμη και για «μύθο». Κατά τον διευθυντή του Ινστιτούτου της Γήινης Κρυόσφαιρας Βλαντιμίρ Μελνίκοφ, δεν υπάρχει «καμία τραγωδία στην ανθρώπινη δραστηριότητα», ενώ η φύση διαθέτει ισχυρούς ρυθμιστικούς μηχανισμούς, τη λειτουργία των οποίων διαπιστώνουν συνεχώς οι ειδικοί των παγετώνων «σε αντίθεση με τους κλιματολόγους».

Η σημερινή αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη, επισημαίνει ο ίδιος, «εντάσσεται στους φυσικούς κύκλους του κλίματος και οδεύει προς το τέλος της», καθώς «θα εισέλθουμε σε μια νέα περίοδο δημιουργίας παγετώνων».

Ο Βιάτσεσλαβ Κονίστσεφ, επικεφαλής του Τμήματος Μελέτης Παγετώνων στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας, εκτιμά ότι «εάν υπάρξει υπερθέρμανση στον 21ο αιώνα, θα προχωρήσει με αργό ρυθμό, φτάνοντας τον ένα βαθμό Κελσίου. Η δε θερμοκρασία του μονίμως παγωμένου εδάφους θα αυξηθεί λίγο, χωρίς ωστόσο αυτό να λιώσει». Υπάρχουν βεβαίως και οι διαφωνούντες. Ο Σεργκέι Ζίμοφ του Ινστιτούτου Γεωγραφίας της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών έχει ήδη καταγράψει τέτοιες αλλαγές στο βορειοανατολικό άκρο της χώρας, θεωρεί την υπερθέρμανση μία από τις μεγαλύτερες απειλές και καταγγέλλει ότι «η ρωσική επιστήμη στερείται μέσων και είναι αποκομμένη από τον υπόλοιπο κόσμο».


4. Το βασικό επιχείρημα των «αιρετικών» είναι ότι το κλίμα πάντα άλλαζε και χωρίς την ανθρώπινη παρέμβαση. Τα τελευταία 450.000 χρόνια παρατηρήθηκαν οκτώ κύκλοι ανόδου και καθόδου της μέσης θερμοκρασίας της γης που οφείλονταν σε διάφορους παράγοντες, από την ηλιακή δραστηριότητα μέχρι τη μετακινούμενη θέση του άξονα της γης, μέχρι την ηφαιστειακή δραστηριότητα κ.λπ.

Για την ακρίβεια, ισχυρίζονται, δεν υπάρχει μια θεωρία για την αυξομείωση της θερμοκρασίας της γης. Απλώς μία είναι η δημοφιλής. Τόσο δημοφιλής που έγινε πλέον δόγμα. Αν προσέξουμε τα περισσότερα δημοσιευμένα διαγράμματα που δείχνουν τη μέση θερμοκρασία της γης, ξεκινούν από το 1850. Η διαφοροποίηση από τη μέση θερμοκρασία της γης την περίοδο 1960-1991 (αποκαλούμενη «ανωμαλία θερμοκρασίας») εμφανίζεται δραματική: από -0,4 βαθμούς C το 1850 στους +0,4 C σήμερα. Μόνο που υπήρχε ζωή και πριν από το 1850. Και μάλιστα πολύ ψυχρή: η γη μεταξύ του 1300 και του 1850 ζούσε αυτό που οι κλιματολόγοι αποκαλούν «μικρή εποχή των παγετώνων».


αντιπαράθεση επιχειρημάτων για το ρόλο των βιομηχανιών στην κλιματική αλλαγή - atlaswikiαντιπαράθεση επιχειρημάτων για το ρόλο των βιομηχανιών στην κλιματική αλλαγή - atlaswikiαντιπαράθεση επιχειρημάτων για το ρόλο των βιομηχανιών στην κλιματική αλλαγή - atlaswiki

β) δεύτερος φάκελος (κατά των βιομηχανιών)

1. Η αλλαγή του κλίματος και η αύξηση της θερμοκρασίας της γης που θεωρείται δεδομένη από τους μη ειδικούς διχάζει τους επιστήμονες. Οι υποστηρικτές της κλιματικής αλλαγής από τις ανθρώπινες δραστηριότητες, που αποτελούν σήμερα το πλειοψηφικό ρεύμα ισχυρίζονται ότι εξελίσσεται τις τελευταίες δεκαετίες μια γρήγορη κλιματική αλλαγή με μια μεγάλη αύξηση της θερμοκρασίας της γης που οφείλεται στη βιομηχανία και γενικά στη μεταβολή της μορφής της ύλης που προκαλεί ο άνθρωπος. Σε ότι αφορά τα αίτια της θέρμανσης του πλανήτη υποστηρίζουν ότι οι περιεκτικότητες της ατμόσφαιρας σε διοξείδιο του άνθρακα αυξάνονται συνεχώς εξαιτίας της βιομηχανίας. Αυτό το διοξείδιο του άνθρακα ανακλά τώρα περισσότερη υπέρυθρη ακτινοβολία -που την εκπέμπει πάντα η γη- και την αναγκάζει να επιστρέφει σ’ αυτήν αντί να διαφεύγει στο διάστημα. Έτσι ισχυρίζονται ότι το γενικά φυσικό φαινόμενο του θερμοκηπίου εντείνεται και θα εντείνεται όλο και περισσότερο εξαιτίας της ανθρώπινης δραστηριότητας.

2. Είναι δυνατόν να κάνουμε λάθος όσον αφορά τις κλιματικές αλλαγές; Μπορούμε να εμπιστευθούμε όσους μας λένε ότι, σύμφωνα με τα επιστημονικά στοιχεία, το κλίμα αλλάζει εξαιτίας των ανθρώπινων δραστηριοτήτων;

Νέα και περισσότερο αξιόπιστα στοιχεία μας προειδοποιούν ότι η παγκόσμια θέρμανση, που παρατηρείται από τη βιομηχανική επανάσταση και μετά, οφείλεται στην αύξηση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου εξαιτίας των ανθρώπινων δραστηριοτήτων.Τα εξελισσόμενα μοντέλα στους υπολογιστές, τα αυξανόμενα στοιχεία για την αύξηση της θερμοκρασίας, η συχνότερη εμφάνιση ακραίων μετεωρολογικών και άλλων φαινομένων συνάδουν με τις επιστημονικές προβλέψεις για την αλλαγή του κλίματος. Επιπλέον, η μοντελοποίηση δείχνει ότι οι θερμοκρασίες θα συνεχίσουν ν’ αυξάνονται κατά τον 21ο αιώνα, επηρεάζοντας τη φύση και την ανθρωπότητα.

Σημείο-σταθμός για την επικοινωνία των επιστημόνων που ασχολούνται με το κλίμα υπήρξε η συγκρότηση της Διακυβερνητικής Ομάδας για την Αλλαγή του Κλίματος (IPCC) από τα Ηνωμένα Έθνη το 1988. Η IPCC συγκεντρώνει εκατοντάδες επιστήμονες, οι οποίοι αξιολογούν και αναθεωρούν ομότιμα μελέτες και άλλες σχετικές πληροφορίες, με στόχο να καταλήξουν σε επιστημονική ομοφωνία σχετικά με την αλλαγή του κλίματος.

Η τέταρτη σημαντική έκθεση της IPCC δημοσιεύτηκε στα τέλη του 2007, μετά από έξι χρόνια εργασίας. Η έκθεση αποδεικνύει πέρα από κάθε εύλογη αμφιβολία ότι οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από την ανθρώπινη δραστηριότητα οδηγούν στην υπερθέρμανση του πλανήτη, μια αύξηση της μέσης θερμοκρασίας ανά τον κόσμο που μπορεί να έχει καταστροφικό αντίκτυπο στην ανθρωπότητα, τις οικονομίες μας και το περιβάλλον μας.

Η έκθεση επιβεβαιώνει ότι η κλιματική αλλαγή είναι πραγματικότητα και ότι οι θερμοκρασίες ανεβαίνουν όλο και πιο γρήγορα, με ακόμη σοβαρότερο αντίκτυπο, π.χ. περισσότερους τροπικούς κυκλώνες και καταιγίδες στο βόρειο ημισφαίριο, υψηλότερη στάθμη της θάλασσας και αυξανόμενη ερημοποίηση στο νότιο ημισφαίριο.

Η μέση θερμοκρασία του πλανήτη έχει αυξηθεί κατά 0,74°C τα τελευταία 100 χρόνια και η IPCC εκτιμά ότι, αν δεν ληφθούν μέτρα για τον περιορισμό των εκπομπών, είναι πιθανό να υπάρξει περαιτέρω αύξηση κατά 1,8°C έως 4°C, στη διάρκεια αυτού του αιώνα – ή στη χειρότερη περίπτωση κατά 6,4°C
Ωστόσο, η έκθεση υποστηρίζει και τις αναλύσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σύμφωνα με τις οποίες, υπάρχουν σημαντικά περιθώρια μείωσης των παγκόσμιων εκπομπών με σχετικά χαμηλό κόστος.

Ήδη υπάρχουν αρκετές τεχνολογίες που συμβάλλουν στη μείωση των εκπομπών – με μέτρα όπως η αυξημένη ενεργειακή αποτελεσματικότητα, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας ή η βελτιωμένη διαχείριση αποβλήτων. Το πρόβλημα είναι ότι συχνά υπάρχουν εμπόδια – όπως οι συγκρούσεις, η φτώχεια ή η έλλειψη πληροφόρησης – που αποτρέπουν την εκμετάλλευση των τεχνολογιών αυτών.

Οι κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο θα πρέπει να θέσουν ως προτεραιότητα την απαλοιφή αυτών των εμποδίων, αναφέρει η IPCC, προσθέτοντας ότι εάν δεν τεθεί υπό έλεγχο η κλιματική αλλαγή, ενδέχεται να τεθούν σε κίνδυνο και όλοι οι άλλοι στόχοι για πρόοδο και αειφόρο ανάπτυξη.

3. ΚΛΙΜΑΤΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ Το μέλλον της Γης κρίνεται στην Κοπεγχάγη

Σε μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα κατά 30% μέσο όρο θα αναγκαστούν να προβούν τα επόμενα χρόνια οι βιομηχανίες σε παγκόσμιο επίπεδο, με στόχο να περιοριστούν οι συνέπειες από τις κλιματικές αλλαγές. Για την προσαρμογή μάλιστα στις κλιματικές αλλαγές θα απαιτηθούν περί τα 175 δισ. ευρώ ετησίως, τα μισά εκ των οποίων θα διατεθούν για περιβαλλοντικά έργα και δράσεις στις υπανάπτυκτες χώρες που πλήττονται από την λειψυδρία, την ερημοποίηση και από νέες ασθένειες.

4. Η κλιματική αλλαγή είναι γεγονός και οφείλεται στον άνθρωπο» ήταν το συμπέρασμα των εργασιών της Διακυβερνητικής Επιτροπής για τις Κλιματικές Αλλαγές του ΟΗΕ (IPCC) το 2007. Η ποσότητα των ρύπων που καταλήγουν σήμερα στην ατμόσφαιρα είναι σχεδόν διπλάσιες από το 1970.

«Ο στόχος είναι να αποφύγουμε μια άνοδο της θερμοκρασίας της γης που θα υπερβαίνει τους 2 βαθμούς Κελσίου. Σε περίπτωση που ξεπεράσουμε το όριο δεν θα είμαστε πια σε θέση να ελέγξουμε τις συνέπειες», τονίζει ο Χανς-Γιόαχιμ Σέλνχουμπερ, διευθυντής του γερμανικού Ινστιτούτου για την Διερεύνηση των Κλιματικών Αλλαγών στο Πότσνταμ.

Ο Βόλφγκανγκ Λουχτ, καθηγητής για τη δυναμική της βιόσφαιρας, συνάδελφος του Χανς-Γιόαχιμ Σέλνχουμπερ, ήταν ένας από τους συντάκτες της έκθεσης της IPCC. Ο γερμανός επιστήμονας προειδοποιεί ότι η κλιματική αλλαγή απειλεί το οικοσύστημα στο σύνολό του: «Εξομοιώσεις που χρησιμοποιούν το έγκυρο βρετανικό κλιματικό μοντέλο του Κέντρου Χάντλεϊ δείχνουν ότι οι βροχοπτώσεις κατά τη διάρκεια του 21ου αιώνα στην περιοχή του Αμαζονίου θα μειωθούν δραματικά με αποτέλεσμα το τροπικό δάσος, όπως το γνωρίζουμε σήμερα, να πάψει να υπάρχει λόγω έλλειψης νερού».

αντιπαράθεση επιχειρημάτων για το ρόλο των βιομηχανιών στην κλιματική αλλαγή - atlaswiki

γ) τρίτος φάκελος (δημοσιογράφοι)

Περιέχει και τα 8 άρθρα που βρίσκονται παραπάνω
.

φύλλο εργασίας

1. Επιλέξτε έναν από τους τρεις φακέλους που υπάρχουν στο τραπέζι.

2. Στο φάκελο σας βρήκατε μία από τις ακόλουθες λέξεις ή φράσεις:

i. Υπέρ των βιομηχανιών
ii. Κατά των βιομηχανιών
iii. Δημοσιογράφοι

3i. Αν ο φάκελος σας γράφει υπέρ των βιομηχανιών, τότε υποστηρίζετε ότι η κλιματική αλλαγή δεν οφείλεται στις βιομηχανίες. Μελετήστε το υλικό και φτιάξτε ένα κείμενο το οποίο ένας ή περισσότεροι από εσάς πρόκειται να υποστηρίξουν δημόσια και προετοιμαστείτε για τυχόν ερωτήσεις που μπορεί να δεχτείτε από τις άλλες δύο ομάδες.

3ii. Αν ο φάκελος σας γράφει κατά των βιομηχανιών, τότε υποστηρίζετε ότι η κλιματική αλλαγή οφείλεται στις βιομηχανίες. Μελετήστε το υλικό και φτιάξτε ένα κείμενο το οποίο ένας ή περισσότεροι από εσάς πρόκειται να υποστηρίξουν δημόσια και προετοιμαστείτε για τυχόν ερωτήσεις που μπορεί να δεχτείτε από τις άλλες δύο ομάδες.

3iii. Αν ο φάκελος σας γράφει δημοσιογράφοι, τότε είστε οι δημοσιογράφοι που συμμετέχουν σε μία αντιπαράθεση ιδεών και επιχειρημάτων μεταξύ των εκπροσώπων των δύο αντίπαλων ομάδων. Μελετήστε το υλικό που σας δόθηκε, βρείτε τα υπέρ και τα κατά και συντάξτε μία σειρά από ερωτήσεις που απευθύνονται σε κάθε μία από τις δύο ομάδες.

4. Κατά την διάρκεια της δημόσιας αντιπαράθεσης επιχειρημάτων προσπαθήστε να ακούτε προσεκτικά τους συνομιλητές σας, να διατυπώνετε ξεκάθαρα τις ερωτήσεις και τις απόψεις σας.


χάρτης εννοιών

αντιπαράθεση επιχειρημάτων για το ρόλο των βιομηχανιών στην κλιματική αλλαγή - atlaswiki

δεξιότητες και στάσεις που καλλιεργούνται και συμβάλλουν στην εκπαίδευση του πολίτη

γνωστικές δεξιότητες: οι μαθητές μαθαίνουν το αν οι βιομηχανίες κάνουν κακό στο περιβάλλον ή δεν το επηρεάζουν και ακούγονται οι ιδέες τους (γνώση).

Μεταγνωστικές δεξιότητες: αναδεικνύεται η σχέση επιχειρήματος-συμπεράσματος (φύση της γνώσης), όσο και ο τρόπος που οι επιστημονικές και τεχνολογικές εφαρμογές επηρεάζουν την ποιότητα της ζωής (διαχείριση της γνώσης στην κοινωνία).

Συναισθηματική διάσταση-στάσεις: καλλιεργείται η στάση του ακροατή-συζητητή και επιχειρείται η διαμόρφωση μίας στάσης ευαισθησίας σε περιβαλλοντικά και κοινωνικά θέματα των μελλοντικών πολιτών μπροστά στις αποφάσεις οργανισμών, κυβερνήσεων ή βιομηχανιών σε θέματα περιβάλλοντος. Επιχειρείται η διαμόρφωση μίας ενεργητικής στάσης των μελλοντικών πολιτών απέναντι σε διάφορα θέματα που αφορούν τη ζωή τους, ώστε να συμμετέχουν στη λήψη αποφάσεων που αφορούν το μέλλον τους (προϋπόθεση δημοκρατίας).



μια διδακτική πρόταση από τη Νίκη Ηρακλή,
την Πασχαλίνα Καραμυτηλιού και την Ευρώπη Κωνσταντινίδου

More pages