η πρώτη ανθρώπινη πτήση

περιγραφή δραστηριότητας
στη δραστηριότητα αυτή ο εκπαιδευτικός έχει ετοιμάσει τρεις φακέλους με υλικό τους οποίους στη συνέχεια παίρνουν οι μαθητές. Η τάξη χωρίζεται σε τρεις ομάδες και η κάθε ομάδα επιλέγει στη τύχη πιο φάκελο θα πάρει. Ο κάθε φάκελος περιέχει ρόλους τους οποίους η κάθε ομάδα καλείται να αναπτύξει και να ερμηνεύσει στο παιχνίδι ρόλων.
διδακτικό υλικό

φύλλο εργασίας
υποθέστε ότι ζείτε στις αρχές του εικοστού αιώνα και συμμετέχετε σε μια συζήτηση σχετικά με το ποιος ήταν ο πρώτος αεροπόρος, ο Ντουμόντ ή οι αδερφοί Ράιτ; Σε αυτή τη συζήτηση εκφράζονται τρεις διαφορετικές απόψεις από τρεις διαφορετικές ομάδες.
  • Η πρώτη ομάδα αποτελείται από τον Ντουμόντ που υποστηρίζει ότι είναι ο πρώτος αεροπόρος.
Ανήκετε στην πρώτη ομάδα ρόλων και είστε ο Ντουμόντ που διεκδικεί την αναγνώριση της προσφοράς του. Με βάση τις γενικές πληροφορίες, τα κείμενα που σας δίνονται και τους δικούς σας αυτοσχεδιασμούς σκιαγραφείστε με λίγα λόγια τα χαρακτηριστικά του Ντουμόντ.
η πρώτη ανθρώπινη πτήση - atlaswiki η πρώτη ανθρώπινη πτήση - atlaswiki
υλικό πρώτης ομάδας

Ο Αλμπέρτο Σάντος Ντουμόντ (1873-1932) ήταν ο πιο σημαντικός από τους πρωτοπόρους αεροπόρους των αρχών του εικοστού αιώνα. Αν και γεννήθηκε, μεγάλωσε και πέθανε στη Βραζιλία, έγινε γνωστός για τη συνεισφορά του στην αεροπορία, ενώ ζούσε στη Γαλλία.
Ο Ντουμόντ σχεδίασε, κατασκεύασε και πέταξε με το πρώτο πηδαλιουχούμενο αερόστατο. Με αυτό τον τρόπο, έγινε ο πρώτος που απέδειξε ότι η ελεγχόμενη πτήση ήταν δυνατή. Κερδίζοντας το βραβείο "Deutsch de la Meurthe", το 1901, με μια πτήση γύρω από τον Πύργο του Άιφελ, έγινε ένα από τα διασημότερα πρόσωπα στον κόσμο κατά τη διάρκεια των πρώτων δεκαετιών του 20ου αιώνα.
Εκτός από την πρωτοποριακή του δουλειά στα αερόστατα, ο Ντουμόντ έκανε την πρώτη καταγεγραμμένη πτήση με αεροπλάνο, στο Παρίσι, τον Οκτώβριο του 1906. Το αεροσκάφος που χρησιμοποίησε, το "14 Bis" ή "Oiseau de proie" (το αρπαχτικό), θεωρείται ότι είναι το πρώτο "βαρύτερο από τον αέρα" αεροσκάφος που μπόρεσε να απογειωθεί, να πετάξει, και να προσγειωθεί στο έδαφος χωρίς τη χρήση των εξωτερικής βοήθειας. Κατά συνέπεια, μερικοί τον θεωρούν ως τον πατέρα της πτήσης καθώς επίσης και τον εφευρέτη του αεροπλάνου.

Τα παιδικά χρόνια στη Βραζιλία
Ο Ντουμόντ γεννήθηκε στο Καμπανγκού της Βραζιλίας. Ο πατέρας του ήταν μηχανικός και εφάρμοσε τις πιο πρόσφατες βιομηχανικές καινοτομίες στην καλλιέργεια του καφέ. Οι καινοτομίες αυτές ήταν τόσο επιτυχείς που γρήγορα έκανε μεγάλη περιουσία και έγινε γνωστός ως ο «βασιλιάς του καφέ» της Βραζιλίας.
Ο Ντουμόντ μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον τεχνολογίας και καινοτομίας. Από μικρό παιδί έμαθε να οδηγεί τρακτέρ και ατμομηχανή που χρησιμοποιούνταν στη φυτεία της οικογένειάς του. Λάτρης του Ιουλίου Βερν, είχε διαβάσει όλα τα βιβλία του πριν κλείσει τα δέκα. Στην αυτοβιογραφία του αναφέρει ότι η ιδέα της πτήσης ήρθε σε ένα από τα μακριά, ηλιόλουστα απογεύματα στη φυτεία.

Η μετεγκατάστασή του στη Γαλλία
Το 1891, ο πατέρας του Alberto είχε ένα ατύχημα, επιθεωρώντας κάποια μηχανήματα. Έπεσε από το άλογό του και έμεινε παραπληγικός. Αποφάσισε να πωλήσει τη φυτεία και να μετακομίσει στην Ευρώπη με τη σύζυγό και το νεώτερο γιο του. Στα δεκαεπτά, ο Ντουμόντ παράτησε τη διάσημη σχολή "Escola de Minas" και έφυγε για το Παρίσι. Το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να αγοράσει ένα αυτοκίνητο και στη συνεχεία ακολούθησε σπουδές φυσικής, χημείας, μηχανολογίας και ηλεκτρολογίας, με τη βοήθεια ενός ιδιωτικού δασκάλου.
η πρώτη ανθρώπινη πτήση - atlaswiki η πρώτη ανθρώπινη πτήση - atlaswiki
Πηδαλιουχούμενα αερόστατα
Ο Ντουμόντ, βλέποντας το εαυτό του περισσότερο σαν αεραθλητή, ξεκίνησε με τη μίσθωση ενός πεπειραμένου πιλότου αεροστάτων και έκανε τις πρώτες πτήσεις σαν επιβάτης. Γρήγορα στράφηκε προς το σχεδιασμό και την πτήση των δικών του κατασκευών. Το 1898, ο Ντουμόντ πέταξε το πρώτο δικό του αερόστατο, το "Brésil".
Μετά από πολυάριθμες πτήσεις, στράφηκε προς τη σχεδίαση κατευθυνόμενων και πηδαλιουχούμενων αερόστατων. Μεταξύ 1898 και 1905, έχτισε και πέταξε 11 πηδαλιουχούμενα. Σε μια εποχή που οι κανόνες εναερίου κυκλοφορίας ήταν ανύπαρκτοι, πετούσε κατά μήκος των λεωφόρων του Παρισιού πολύ κοντά στις στέγες των κτιρίων και συχνά προσγειωνόταν στην αυλή διάσημων καφέ της εποχής.
Το αποκορύφωμα της σταδιοδρομίας του ήρθε όταν κέρδισε το βραβείο "Deutsch de la Meurthe". Μετά από πολλές προσπάθειες και δοκιμές, στις 19 Οκτωβρίου 1901, ο Ντουμόντ κατάφερε μια πτήση από το "Parc Saint Cloud" στον Πύργο του Άιφελ και πίσω, σε λιγότερο από τριάντα λεπτά. Αμέσως μετά από την πτήση, ξέσπασε διαμάχη σχετικά με μια αλλαγή της τελευταίας στιγμής στους κανόνες για τη χρονομέτρηση της πτήσης. Το θέμα συζητήθηκε στον τύπο εκτεταμένα και μετά από αρκετές ημέρες, το βραβείο απονεμήθηκε στον Ντουμόντ μαζί με ένα έπαθλο 100.000 φράγκων. Προς τιμήν του και για να κοπάσουν οι αποδοκιμασίες, έδωσε τα μισά από τα χρήματα στους φτωχούς του Παρισιού και τα άλλα μισά στους συνεργάτες του.
Αν και Ντουμόντ συνέχισε να κατασκευάζει αερόστατα, το ενδιαφέρον σταδιακά στράφηκε στο αεροπλάνα. Μέχρι το 1905 είχε τελειώσει τον πρώτο του σχέδιο για ένα "βαρύτερο από τον αέρα" αεροσκάφος και ένα ελικόπτερο. Στις 23 Οκτωβρίου του 1906, πέτυχε τελικά το όνειρο της πτήσης, πετώντας το "14 Bis" για 60 μέτρα σε ύψος 2-3 μέτρων. Αυτό, το καλά τεκμηριωμένο γεγονός, ήταν η πρώτη πτήση που πιστοποιήθηκε από την αερολέσχη της Γαλλίας. Με την επιτυχία αυτή κέρδισε το βραβείο "Archdeacon Prize" που θεσμοθετήθηκε από το Γάλλο Ερνέστ Αρστντικόν (Ernest Archdeacon), για να απονεμηθεί στον πρώτο αεροπόρο που θα πετούσε για πάνω από 25 μέτρα.

Στις 12 Νοεμβρίου του ίδιου έτους, ο Ντουμόντ έσπασε το παγκόσμιο ρεκόρ πτήσης, καλύπτοντας απόσταση 220 μέτρων σε λιγότερο από 22 δευτερόλεπτα. Και τα δύο γεγονότα συνέβησαν προτού οι αδελφοί Ράιτ κάνουν οποιαδήποτε δημόσια πτήση, αν και είχαν καταγράψει φωτογραφικά κυκλικές πτήσεις διάρκειας μεγαλύτερης από μισή ώρα.
Η προσφορά του Ντουμόντ στο τεχνολογικό τομέα της αεροπλοΐας ήταν πολύπλευρη. Ιδιαίτερης σημασίας ήταν η χρήση κατευθυνόμενων πτερυγίων στα εξωτερικά φτερά. Αν και χρησιμοποιούνταν για πολλά χρόνια σε άλλα σκάφη, ο Ντουμόντ τα εφάρμοσε στα αεροπλάνα. Παράλληλα καινοτόμησε προωθώντας αλλαγές στη σχέση βάρους - ιπποδύναμης του κινητήρα και άλλες βελτιώσεις στην κατασκευή των αεροπλάνων.
Το τελευταίο σχέδιο Ντουμόντ ήταν το μονοπλάνο "Demoiselle". Χρησιμοποιήθηκε για τη προσωπική του μεταφορά ενώ παράλληλα άφησε πρόθυμα άλλους να χρησιμοποιήσουν το σχέδιό του. Η άτρακτος κατασκευάστηκε από έναν ειδικά ενισχυμένο σκελετό από μπαμπού και η θέση οδήγησης τοποθετήθηκε ανάμεσα σε ένα τρίκυκλο μηχανισμό προσγείωσης. Το "Demoiselle" κατευθυνόταν κυρίως από ένα ουραίο πτερύγιο που υποβοηθούσε και την ανύψωση.

Ο Ντουμόντ και το ρολόι χειρός
Το ρολόι χειρός είχε ήδη εφευρεθεί από τον Πατέκ Φιλίπ (Patek Philippe), μερικές δεκαετίες νωρίτερα αλλά ο Ντουμόντ έπαιξε σημαντικό ρόλο στην καθιέρωση του. Πριν από αυτόν μόνο οι γυναίκες το φορούσαν στο χέρι και οι άντρες προτιμούσαν τα ρολόγια τσέπης.
Σύμφωνα με τους ιστορικούς, το 1904 ο Ντουμόντ παραπονέθηκε στο φίλο του Λουί Καρτιέ (Louis Cartier) ότι τα ρολόγια τσέπης δεν ήταν βολικά στις πτήσεις και του ζήτησε να βρει μια εναλλακτική. Έτσι ο Καρτιέ σχεδίασε το πρώτο ρολόι χειρός για άντρες με δερμάτινο λουρί και πόρπη. Από τότε ο Ντουμόντ δεν ξαναπέταξε χωρίς το προσωπικό του ρολόι και η εταιρεία Καρτιέ, μέχρι και σήμερα διατηρεί μια τιμητική συλλογή με τον τίτλο "Santos de Cartier".

η πρώτη ανθρώπινη πτήση - atlaswiki η πρώτη ανθρώπινη πτήση - atlaswiki
Τα τελευταία του χρόνια
Ο Ντουμόντ συνέχισε να πετά και να κατασκευάζει αεροπλάνα. Η τελευταία του πτήση ήταν με το "Demoiselle" στις 4 Ιανουαρίου 1910. Η πτήση είχε τραγική κατάληξη και ο Ντουμόντ αρρώστησε σοβαρά μερικούς μήνες μετά. Παράλληλα είχε διαγνωσθεί με σκλήρυνση κατά πλάκας. Η κατάσταση αυτή είχε σαν αποτέλεσμα να μην μπορεί να πιλοτάρει αυτοκίνητο, πόσο μάλλον αεροπλάνο και αυτό τον έριξε σε κατάθλιψη. Ο ίδιος σταμάτησε να πετά και έκλεισε το εργαστήριο του.
Το 1910 μετακόμισε στο παραλιακό χωριό Μπενερβίλ όπου άρχισε να ασχολείται με την αστρονομία. Το γερμανικής κατασκευής τηλεσκόπιο του και η παράξενη προφορά έκαναν τους χωρικούς να τον θεωρήσουν γερμανό κατάσκοπο. Αυτό οδήγησε σε έναν έλεγχο στο σπίτι του από τη γαλλική στρατονομία. Εξοργισμένος από την κίνηση αυτή και καταβεβλημένος από την ασθένεια του έκαψε όλα τα σχέδια και τις σημειώσεις του. Ως αποτέλεσμα σήμερα πολύ λίγα είναι γνωστά για τα πρώτα αεροπλάνα του.
Η επιστροφή του στη Βραζιλία συνοδεύτηκε από ένα τραγικό γεγονός. Μέλη της επιστημονικής κοινότητας μίσθωσαν ένα υδροπλάνο για να τον υποδεχτούν όπως αρμόζει σε έναν πρωτοπόρο της αεροπλοΐας. Το υδροπλάνο συντρίβει σκοτώνοντας όλα τα μέλη του πληρώματος και αυτό βύθισε σε μεγαλύτερη θλίψη τον Ντουμόντ. Τα τελευταία του χρόνια τα πέρασε στα προάστια του Ριο ντε Τζανέιρο σε ένα σπίτι γεμάτο από πρωτότυπα μηχανήματα.


  • Η δεύτερη ομάδα απαρτίζεται από τους αδερφούς Ράιτ οι οποίοι κατάφεραν να κατασκευάσουν το πρώτο αεροπλάνο.
Ανήκετε στη δεύτερη ομάδα ρόλων, και είστε οι αδερφοί Ράιτ που υποστηρίζουν ότι κατασκεύασαν το πρώτο αεροπλάνο. Με βάση τις γενικές πληροφορίες, το κείμενα που σας δίνονται και τους δικούς σας αυτοσχεδιασμούς σκιαγραφήστε με λίγα λόγια τα χαρακτηριστικά των αδερφών Ράιτ.
η πρώτη ανθρώπινη πτήση - atlaswiki η πρώτη ανθρώπινη πτήση - atlaswiki
υλικό δεύτερης ομάδας
Η «αλαζονεία» του Ορβίλ και του Ουΐλμπο
Εκατό χρόνια πριν, σαν σήμερα, οι αδερφοί Ράιτ κατάφεραν να πραγματοποιήσουν την αρχέγονη επιθυμία του ανθρώπου να απελευθερωθεί από την χαμηλή του ύπαρξη στο έδαφος και να πετάξει στους ουρανούς. Φυσικά ολόκληρη αυτή η προσπάθεια δεν θα μπορούσε να είχε θετική κατάληξη αν δεν υπήρχαν και άλλοι πρωτοπόροι εκτός των Ράιτ, όπως ο γερμανός Otto Lilienthal, που μοιράζονταν το ίδιο όνειρο. Το όνειρο όμως έγινε πραγματικότητα στις 17 Δεκεμβρίου του 1903, στην περίφημη παραλία Kitty Hawk στη Βόρεια Καρολίνα (μια τοποθεσία επιλεγμένη από τους Ράιτ λόγω των σταθερών ανέμων που τους επέτρεπαν να κάνουν αξιόπιστες δοκιμές των σχεδίων τους). Η «πτήση» του 1903 είχε διάρκεια μόλις 12 δευτερόλεπτα και κάλυψε μια απόσταση λιγότερο από 40 μέτρα, ήταν όμως αρκετή για να σηματοδοτήσει μια νέα εποχή.
Τι θα είχε συμβεί όμως αν οι αδερφοί Ράιτ εκτός από τις τεχνολογικές δυσκολίες του εγχειρήματος είχαν να αντιμετωπίσουν και άλλους παράγοντες; Αν για παράδειγμα είχαν να αντιμετωπίσουν την κατηγορία ότι «παίζουν με τη φύση» -- που τόσο συχνά συναντάμε στις συζητήσεις γύρω από τις διάφορες βιοτεχνολογίες – τι θα μπορούσαν να είχαν απαντήσει; Χρειάζεται ίσως αρκετή φαντασία για να μπορέσουμε να σκεφτούμε επιχειρήματα του τύπου «οι ουρανοί είναι για τα πουλιά» και συζητήσεις ότι είναι «αφύσικο για τον άνθρωπο να πετάει στον αέρα» και ασφαλώς ακόμα περισσότερη για να φανταστούμε θεολογικές ανησυχίες μην ενοχληθούν οι «άγγελοι» στους ουρανούς με τις «ακαλαίσθητες και θορυβώδεις κατασκευές κάποιων Ράιτ». Είναι όμως ένα εύλογο ερώτημα τι θα είχε συμβεί αν την εποχή που οι Ράιτ ξεκινούσαν την προσπάθειά τους, κυκλοφορούσε τριγύρω η περίφημη Αρχή της Πρόληψης. Με λίγη ακόμη φαντασία μπορούμε να τους φανταστούμε να περιφέρονται θέτοντας ανησυχίες του τύπου κατά πόσο είναι ικανό το ανθρώπινο σώμα να αντέξει τέτοιες ταχύτητες, ή το υψόμετρο, ή την κοσμική ακτινοβολία και να υποστηρίζουν ότι κανένας δεν μπορεί να γνωρίζει τι αποτελέσματα μπορεί να έχει η μακροχρόνια χρήση του αεροπλάνου. Μπορεί, βέβαια, ακόμη και οι πιο ευφάνταστοι να μην είχαν καταφέρει να δουν ακόμη πιο πέρα από την πτήση των 12 δευτερολέπτων του 1903 και να είχαν παραλείψει να μας προειδοποιήσουν για το "σύνδρομο οικονομικής θέσης" που εμφανίζεται σε άτομα που έχουν χρησιμοποιήσει το αεροπλάνο συχνά και σε πολύωρα ταξίδια ή την μεταφορά επικίνδυνων ιών μέσω της μαζικής μετακίνησης που επέτρεπε το αεροπλάνο. Είναι σχεδόν σίγουρο ότι κάτω από τέτοιες συνθήκες υπάρχουν τα επιχειρήματα που θα έπειθαν κάποιους ότι το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να αφήσουμε τα «μη αναστρέψιμα πειράματα» και να υιοθετήσουμε μια πιο προσηνή στάση ακολουθώντας την «πεπατημένη οδό».
Το μεγαλύτερο δυστύχημα σήμερα είναι ότι η φαντασία συναντά την πραγματικότητα. Το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να διαβάσουμε μερικές εφημερίδες και περιοδικά για να καταλάβουμε ότι το πρωτοποριακό πνεύμα που καθοδήγησε τους Ράιτ στην εποχή μας είναι αρνητικά στιγματισμένο. Και δεν χρειάζεται να πάμε πολύ μακριά. Η ίδια η εφεύρεση τους, το αεροπλάνο, και η δυνατότητα που προσφέρει σε πολύ κόσμο να μετακινηθεί ταχύτατα από την μια άκρη του κόσμου στην άλλη, αντιμετωπίζεται από τους περισσότερους οικολόγους σαν μια «βρώμικη και κακή συνήθεια» που πρέπει να τιμωρείται με όλο και πιο αποτρεπτικούς φόρους.
Ενδεικτικό είναι, ότι ακόμη και το διαστημικό πρόγραμμα της NASA φαίνεται να ακολουθεί την «πεπατημένη οδό» στις μέρες μας. Έτσι μια αποστολή με στόχο την πτήση στην ατμόσφαιρα του πλανήτη Άρη που είχε προγραμματιστεί από το καλοκαίρι του 1998, ώστε να συμπέσει με την σημερινή επέτειο, απορρίφθηκε με την αιτιολογία ότι το εγχείρημα ήταν πολύ ριψοκίνδυνο. Πριν από 100 χρόνια, στις 17 Δεκεμβρίου του 1903, δύο αδέλφια από το Οχάιο, οι Ράιτ (Wright), πέταξαν με ένα αεροπλάνο, που είχαν φτιάξει μόνοι τους, το Flyer. Ήταν άνθρωποι με απλές προτιμήσεις και τεράστια φιλοδοξία, ικανοί εκεί όπου χρειαζόταν και αποφασισμένοι. Το αεροσκάφος τους ήταν εύθραυστο και στοιχειώδους μηχανικής, μια ασήμαντη πεταλούδα σε σύγκριση με τους αετούς της τεχνολογίας που κατέλαβαν αργότερα τους αιθέρες.
η πρώτη ανθρώπινη πτήση - atlaswiki η πρώτη ανθρώπινη πτήση - atlaswiki

Οι ιστορικοί που μελετούν τους αδελφούς Wright μένουν συχνά κατάπληκτοι με ποιο τρόπο άτομα χωρίς σπουδές και ειδικότητες στις μηχανές πέτυχαν τον άθλο τους, που άλλαξε την ιδέα των ανθρώπων για τα ταξίδια στον αέρα. Ωστόσο οι Wilbur και Orville Wright πέτυχαν εκεί όπου οι άλλοι είχαν αποτύχει. Τι ήταν αυτό που εκείνοι είδαν, ενώ άλλοι, διασημότεροι και περισσότερο καταρτισμένοι, είχαν παραλείψει; Αυτό είναι το ένα από τα πιο συναρπαστικά ερωτήματα γύρω από τους Ράιτ και την εφεύρεση του αεροπλάνου.

Οι ίδιοι οι αδελφοί, είτε από σεμνότητα είτε επειδή εκ φύσεως δεν τους απασχολούσαν τέτοια αιτήματα, δεν φάνηκαν ποτέ ικανοί να δώσουν κάποια απάντηση. Το βέβαιο είναι ότι έγραψαν Ιστορία κατασκευάζοντας όπως προσεκτικά το χαρακτηρίσουν οι ιστορικοί της αεροπλοΐας, το πρώτο βαρύτερο από τον αέρα μηχάνημα με κινητήρα με το οποίο άνθρωποι έκαναν ελεύθερη, ελεγχόμενη και διαρκή πτήση. Η εποχή των πτήσεων απογειώθηκε μαζί τους. Ο κόσμος - σε πόλεμο και σε ειρήνη, σε δουλειά και σε διακοπές - δεν θα ήταν ποτέ πια ο ίδιος. "Αν ψάχνεις για ασφάλεια, καλά θα κάνεις να κάτσεις σε έναν φράχτη και να παρατηρείς τα πουλιά. Αλλά αν επιθυμείς να μάθεις, πρέπει ανέβεις σε μια μηχανή και να εξοικειωθείς με τις ιδιορρυθμίες της", δήλωνε το 1901 ο Wilbur.
Στα ξερονήσια της Βόρειας Καρολίνας
Οι Ράιτ επέλεξαν νια τις δοκιμαστικές πτήσεις τους τα ξερονήσια της Βόρειας Καρολίνας κατασκηνώνοντας στους λόφους Kill Devil, κοντά στο ψαροχώρι Kitty Hawk. Μια Πέμπτη πρωί, που ο άνεμος φυσούσε μανιασμένα, πρώτα ο Orville και μετά ο Wilbur, ύστερα ξανά ο Orville και μετά ξανά ο Wilbur, πραγματοποίησαν τέσσερίς πτήσείς. Το δίπτερο αεροσκάφος τους απογειώθηκε από μια ξύλινη ράγα 18 μέτρων, με άνεμο που ξεπερνούσε σε ταχύτητα τα 32 χιλιόμετρα την ώρα. Στην πρώτη δοκιμή ο Orville πέταξε σε απόσταση 36 μέτρων σε 12 δευτερόλεπτα. Η τελευταία και μακρύτερη πτήση από τον Wilbur κάλυψε 255,6 μέτρα σε 59 δευτερόλεπτα. Το μεσημέρι εκείνης της ημέρας ένας από τους ελάχιστους μάρτυρες, ο νεαρός Johnny Moore, έτρεχε στην παραλία φωνάζοντας: "Το κατάφεραν, το κατάφεραν, μα τον Θεό πέταξαν!".
Ο Orville έδωσε μια πιο ψύχραιμη περιγραφή δύο εβδομάδες αργότερα σε μια γραπτή δήλωση του.
"Κάθε φορά το μηχάνημα ξεκινούσε από το επίπεδο του εδάφους μόνο με τη δική του κίνηση χωρίς βοήθεια από τη βαρύτητα ή κάποια άλλη πηγή" έγραψε.
"Ύστερα από μια διαδρομή περίπου 12 μέτρων σε μια μονοτρόχια ράγα ανυψώθηκε από τη ράγα και υπό τη διεύθυνση του χειριστή άρχισε να ανεβαίνει προ5 τα πάνω σε κεκλιμένη πορεία ώσπου έφθασε σε ύψος 2,5 ή 3 μέτρων από το έδαφος. Το ύψος που επελέγη δεν ήταν αρκετό για χειρισμούς σε έναν τόσο ισχυρό άνεμο και δεν υπήρχε προηγούμενη εξοικείωση με τη συμπεριφορά του μηχανήματος και τους μηχανισμούς ελέγχου του. Κατά συνέπεια η πρώτη πτήση ήταν μικρή".
Παρ' ότι μια ριπή ανέμου προκάλεσε μεγάλες ζημιές στο σκάφος μετά την τελευταία πτήση, οι αδελφοί Ράιτ έκριναν το εγχείρημα ως "ικανοποιητική επιτυχία". Αυτό που επεδίωκαν ήταν να διαπιστώσουν ότι η μηχανή "διέθετε αρκετή ισχύ για να πετάξει, αρκετή δύναμη για να αντέξει τους κραδασμούς από τις προσγειώσει και αρκετή ικανότητα ελέγχου για να καταστήσει την πτήση ασφαλή σε θυελλώδες ανέμους αλλά και σε νηνεμία".
Όταν το σκάφος τους, το οποίο είχαν βαφτίσει απλώς 'Flyer', αντιμετώπισε επάξια όλες αυτές τις προκλήσεις, γράφει ο Orville, "μαζέψαμε τα πράγματα μας και γυρίσαμε στο σπίτι μας γνωρίζοντας ότι η εποχή της ιπτάμενης μηχανής είχε επιτέλους έλθει".

η πρώτη ανθρώπινη πτήση - atlaswiki η πρώτη ανθρώπινη πτήση - atlaswiki
Η ζωή τους
Κανένας από τους δύο αδελφούς δεν τελείωσε το Γυμνάσιο, ήταν όμως και οι δύο πολυμαθέστατοι, με εμπιστοσύνη στην κρίση τους, με ανεξάρτητο και ανήσυχο πνεύμα. Ανακατεύτηκαν για λίγο με την τυπογραφία και τελικά άνοιξαν μια επιτυχημένη επιχείρηση ποδηλάτων. Οι αδελφοί, συνεσταλμένοι και ανύπαντροι (κάτι το οποίο παρέμειναν σε όλη τη ζωή τους), ζούσαν στο ίδιο σπίτι με τον χήρο πατέρα τους και τη νεαρή αδελφή τους όταν άρχισε η μανία τους με τις πτήσεις.
Το ενδιαφέρον τους για τα αεροπλάνα εκδηλώθηκε το 1878, όταν ο πατέρας τους τους χάρισε ένα ελικόπτερο, παιχνίδι. Ο Orville ήταν τότε οκτώ ετών και ο αδερφός του 12. Στη δεκαετία του 1890 καταβρόχθιζαν κάθε είδηση που είχε σχέση με τα πειράματα της αεροπλοΐας. Ο θάνατος, σε δυστύχημα με ανεμόπτερο, του γερμανού μηχανικού Otto Lilienthal, του σημαντικότερου από τους πρωτοπόρους των πτήσεων, φαίνεται ότι αποτέλεσε κρίσιμη καμπή για τους δύο μηχανικούς ποδηλάτων.
Το 1893 τα δύο αδέλφια άνοιξαν μαγαζί με ποδήλατα στο Daton του Οχάιο, την πόλη όπου γεννήθηκαν. Η ενασχόλησή τους με τα δίτροχα οχήματα τους επέτρεψε να κατανοήσουν τη σημασία του βάρους του σκελετού και της κατανομής του βάρους για οποιοδήποτε κατασκευή σε ασταθή ισορροπία.
Ένα βράδυ του 1899 ο Wilbur έγραψε μια επιστολή προς το Ίδρυμα Σμιθσόνιαν, ζητώντας να του στείλουν όσες εργασίες υπήρχαν νια την πτήση και έναν κατάλογο με βιβλία που θα μπορούσε να διαβάσει γύρω από αυτό το θέμα. "Οι παρατηρήσεις μου", εξηγούσε, "με έχουν πείσει ακόμη περισσότερο ότι η ανθρώπινη πτήση είναι δυνατή και εφαρμόσιμη". Ο Wilbur έλαβε μια κατατοπιστική απάντηση και σε λίγο οι αδελφοί άρχισαν να μαστορεύουν χαρταετούς και ανεμόπτερα στο πίσω μέρος του καταστήματός τους. Ωστόσο κανείς δεν άκουσε τίποτε για όσα έκαναν ως τη στιγμή που ήταν έτοιμοι για τις δοκιμές του Flyer στο ψαροχώρι Kitty Hawk.
Την ίδια χρονιά (1899) δοκιμάζουν έναν χαρταετό και δύο ανεμοπλάνα που έφεραν ελαστικά πτερύγια από μουσελίνα, με μπροστινά άκρα που ανασηκώνονταν ώστε να μπορούν να εκτελούν στροφές στο κατακόρυφο επίπεδο. Οι πτέρυγες, ωστόσο, δεν προσέφεραν αρκετή άντωση. Έπειτα από δοκιμές 200 διαφορετικών φτερών, κατάφεραν να κατασκευάσουν το πρώτο ελεγχόμενο ανεμοπλάνο. Στην επιτυχία του συνέβαλε το πίσω κατακόρυφο πηδάλιο, για στροφές στο οριζόντιο επίπεδο. Έναν χρόνο αργότερα, είχαν προσθέσει στην κατασκευή έναν ελικοφόρο κινητήρα δικής τους έμπνευσης.
Έπειτα από μια αποτυχημένη απόπειρα πτήσης στις 14 Δεκεμβρίου, με χειριστή τον Wilbur, ήρθε η σειρά του Orville να δοκιμάσει να απογειωθεί. Στις 17 του ίδιου μήνα κατάφερε να γίνει ο πρώτος πιλότος στην Ιστορία.

Τα ερωτήματα
Στο βιβλίο τους "The Wright Brothers and the Invention of the Aerial Age", που εκδόθηκε εφέτος από την Εθνική Γεωγραφική Εταιρεία των ΗΠΑ, δύο έφοροι του Σμιθσόνιαν, ο Tom Crouch and ο Peter Jakab, επιχειρούν έναν απολογισμό του επιτεύγματος των Ράιτ.
Θέτουν το ερώτημα ως εξής: πώς αυτοί οι δύο αδελφοί, προσωποποίηση του μέσου Αμερικανού, εργαζόμενοι ουσιαστικά μόνοι, έχοντας ελάχιστη τυπική, επιστημονική ή τεχνική μόρφωση, έλυσαν ένα σύνθετο και απαιτητικό πρόβλημα που είχε μείνει άλυτο από διασημότερους πειραματιστές επί αιώνες;
Οι αδελφοί ήταν χαρισματικοί και αφοσιωμένοι στο έργο τους, αυτό είναι αλήθεια, αλλά το ίδιο ήταν και άλλοι που είχαν προσπαθήσει και δεν τα είχαν καταφέρει. Ο αποφασιστικός παράγοντας για τους Ράιτ, καταλήγουν οι συγγραφείς, ήταν η συστηματική τους προσέγγιση στο πρόβλημα της πτήσης. Το κλειδί της επιτυχίας ήταν η εφευρετική μεθοδολογία τους.
Η καλύτερη απεικόνιση αυτής της μεθοδολογίας είναι το ίδιο το Flyer, το πρωτότυπο μηχάνημα του 1903. Το αεροπλάνο που αποτέλεσε την αρχή των πάντων βρίσκεται στο Εθνικό Μουσείο Αέρος και Διαστήματος του Σμιθσόνιαν, ανάμεσα σε άλλα επιτεύγματα της αεροναυπηγικής - το Bell X-1 με το οποίο ο Chuck Yeager πέταξε πρώτος με ταχύτητα μεγαλύτερη από αυτή του ήχου, τον θαλαμίσκο Friendship του John Glenn και το διαστημόπλοιο Απόλλων 11 που πήγε τον πρώτο άνθρωπο στη Σελήνη.
Για την ειδική έκθεση που διοργανώθηκε με αφορμή την επέτειο των 100 χρόνων το Flyer, το οποίο βρισκόταν ψηλά στην οροφή, έχει χαμηλώσει στο έδαφος νια να μπορούν να το παρατηρούν οι επισκέπτες.

η πρώτη ανθρώπινη πτήση - atlaswiki η πρώτη ανθρώπινη πτήση - atlaswiki
Οι τεχνικές
Οι αδελφοί είχαν επικεντρωθεί σε τρία βασικά προβλήματα: την ανύψωση, τον έλεγχο και την προώθηση. Αρχικά ασχολήθηκαν με την ισορροπία, καθώς θεωρούσαν ότι είχε παραμεληθεί από τους προηγούμενους πειραματιστές.
Παρακολουθώντας μεγάλα πουλιά να πετούν ο Wilbur παρατήρησε ότι κρατούσαν την πλευρική ισορροπία με την κίνηση των φτερών στις άκρες από τις φτερούγες τους.
Ύστερα, καθώς έπαιζε αφηρημένα γυρίζοντας τις άκρες ενός χάρτινου κουτιού από τη μια και από την άλλη πλευρά, του ήρθε ξαφνικά η ιδέα να προσθέσει κινητά τμήματα στα φτερά του αεροσκάφους. Αυτή ήταν μια από τις σημαντικότερες ανακαλύψεις που έκαναν οι Ράιτ.
Τραβώντας με σχοινιά τα κινητά τμήματα των φτερών ο πιλότος μπορούσε να διατηρεί την ισορροπία του αεροσκάφους όταν έστριβε αριστερά ή δεξιά. Οι αδελφοί ασχολήθηκαν κατά τον ίδιο τρόπο με τον έλεγχο της κίνησης στους δύο άλλους άξονες, τον κάθετο και τον διαμήκη.
Το 1901 πρόσθεσαν ένα οριζόντιο πηδάλιο στο μπροστινό μέρος για τον έλεγχο της πρόσθιας και της οπίσθιας ισορροπίας. Τον επόμενο χρόνο πρόσθεσαν ένα πηδάλιο στην ουρά για τη στροφή δεξιά και αριστερά.
Ύστερα από πολλή σκέψη και πειραματισμό, οι Ράιτ συνέλαβαν τον έλικα ως περιστρεφόμενο φτερό. Από το 1900 ως το 1902 έκαναν τρία ταξίδια στο Kitty Hawk για να δοκιμάσουν τις ιδέες τους με ανεμόπτερα.
Βέβαιοι ότι έλυσαν όλα τα προβλήματα του σχεδιασμού, κατασκεύασαν την άνοιξη του 1903 το σκάφος για την πρώτη τους πτήση με κινητήρα. Ήταν βέβαιοι για την επιτυχία τους.
Ο Orville έγραψε σε έναν φίλο του: "Δεν είναι εκπληκτικό ότι όλα αυτά τα μυστικά είχαν μείνει φυλαγμένα τόσο πολλά χρόνια για να τα ανακαλύψουμε εμείς;".
η πρώτη ανθρώπινη πτήση - atlaswiki η πρώτη ανθρώπινη πτήση - atlaswiki
Οι ιστορικές πτήσεις
Στην πρώτη δοκιμή του σης 14 Δεκεμβρίου το Flyer ανέβηκε απότομα στην απογείωση, έχασε τη στήριξή του και έπεσε στο έδαφος. Οι τέσσερις σύντομες πτήσεις τέσσερις ημέρες αργότερα ανέβασαν τον Wilbur και τον Orville στο πάνθεον των εφευρετών, αλλά όχι αμέσως. Η είδηση του κατορθώματος τους διέρρευσε αποσπασματικά, αόριστα και πολλές φορές με παραπλανητικό τρόπο. Οι ίδιοι οι Ράιτ έδωσαν ελάχιστες πληροφορίες. Ακόμη και στη πόλη τους ένας δύσπιστος δημοσιογράφος αρνήθηκε να γράψει οτιδήποτε για τις πτήσεις τους.
Με τα χρόνια άρχισε να κυκλοφορεί μια αμφίβολης γνησιότητας αφήγηση του περιστατικού η οποία προκαλούσε τα γέλια. Λέγεται ότι ένας αρχισυντάκτης μιας εφημερίδας του Daton όταν άκουσε νια το επίτευγμα είχε απαντήσει: "Ο άνθρωπος δεν θα πετάξει ποτέ και, ακόμη και αν το κάνει, δεν θα είναι από το Daton".
0ι Ράιτ βρήκαν την αναγνώριση που τους άξιζε το 1908, με δημόσιες επιδείξεις που διοργανώθηκαν εκείνη τη χρονιά. Η δοκιμαστική πτήση του Wilbur στη Γαλλία κέρδισε τους δύσπιστους και αυτή του Orville στη Βιρτζίνια έφερε ένα συμβόλαιο με τον Στρατό.
Ο Wilbur Ράιτ πέθανε από τυφοειδή πυρετό στις 30 Μαΐου του 1912 σε ηλικία 45, ετών. Ο μικρότερος αδελφός του πέθανε στις 30 Ιανουαρίου του 1948, σε ηλικία 76 ετών. Και οι δύο μένουν όμως ζωντανοί από το επίτευγμα τους, που ξεπερνά κατά πολύ το σκάφος που εκτίθεται στο μουσείο. Είχαν θέσει τους κανόνες για τη μεθοδολογία της σύγχρονης αεροπλοΐας.


  • Η Τρίτη ομάδα ρόλων αποτελείται από την Αερολέσχη της Γαλλίας η οποία ανακήρυξε τον Ντουμόντ ως τον πρώτο αεροπόρο.
Ανήκετε στην Τρίτη ομάδα ρόλων, και είστε μέλη της επιτροπής της αερολέσχης της Γαλλίας. Με βάση τις γενικές πληροφορίες, το κείμενο που σας δίνεται και τους δικούς σας αυτοσχεδιασμούς σκιαγραφήστε με λίγα λόγια τα χαρακτηριστικά της λέσχης.
η πρώτη ανθρώπινη πτήση - atlaswiki η πρώτη ανθρώπινη πτήση - atlaswiki
υλικό τρίτης ομάδας
Η ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΤΩΝ ΑΔΕΡΦΩΝ ΡΑΙΤ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΕΡΟΛΕΣΧΗ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ
Σε μερικές χώρες, και ιδιαίτερα στη Βραζιλία, ο Ντουμόντ θεωρείται ο εφευρέτης του αεροπλάνου. Αυτό είναι παραδοσιακά η επίσημη θέση της κυβέρνησης της χώρας, ειδικά από δικτατορία του Γκετούλιο Βάργκας (Getúlio Vargas) και μετά.
Η πιο έντονη κριτική για τα αεροσκάφη των αδερφών Ράιτ ήταν ότι ενώ αποδεδειγμένα μπορούσαν να πετούν πλήρως ελεγχόμενα, δεν μπορούσαν να απογειωθούν χωρίς εξωτερική βοήθεια. Τα βοηθήματα απογείωσης περιελάμβαναν από ράμπες εκτόξευσης μέχρι καταπέλτες για να επιτευχθεί η απαιτούμενη αρχική ταχύτητα. Οι υποστηρικτές των αδερφών Ράιτ ισχυρίζονται ότι η χρήση μηχανισμών απογείωσης ήταν επιβεβλημένη στα αμμώδη και βαλτώδη εδάφη όπου γίνονταν τα πειράματα τους. Ακόμα όμως και στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου οι αδερφοί Ράιτ θεωρούνται οι πρώτοι αεροπόροι, τα κατορθώματα του Ντουμόντ παραμένουν αποδεκτά για τη συμβολή τους στην παγκόσμια αεροπλοΐα.
Μεγάλο μέρος της διαμάχης οφείλεται και στον τρόπο που ο Ντουμόντ χρησιμοποίησε τα μέσα ενημέρωσης για να κερδίσει δημοσιότητα. Σε αντίθεση οι Ράιτ ήταν ιδιαίτερα φειδωλοί και ευαίσθητοι με θέματα ευρεσιτεχνίας και πνευματικής ιδιοκτησίας. Το Νοέμβριο του 1905,η αερολέσχη της Γαλλίας μαθαίνοντας για τη φημολογούμενη πτήση των 40 χιλιομέτρων από τους Ράιτ έστειλε έναν ανταποκριτή στην Αμερική. Σύμφωνα με τα αρχεία της λέσχης τα μέλη της έμειναν εντυπωσιασμένα από τις αναφορές του ανταποκριτή. Ο ίδιος ο Archdeacon τους κάλεσε στη Γαλλία για να αποδείξουν τα επιτεύγματα τους, αλλά οι ίδιοι δεν ανταποκρίθηκαν. Οι ευρωπαίοι ως επακόλουθο απόρριψαν τους αδερφούς Ράιτ ως απατεώνες και ανακήρυξαν τον Ντουμόντ ως τον πρώτο αεροπόρο.
Σε κάθε περίπτωση, οι λεπτομέρειες της κατασκευής των Ράιτ, όπως κατεγράφησαν στο ευρωπαϊκό γραφείο ευρεσιτεχνιών, βοήθησαν πολλούς κατασκευαστές να βελτιώσουν τα αεροπλάνα και πιθανώς και τον ίδιο τον Ντουμόντ αφού σε ότι αφορά τις πτήσεις ήταν τρία χρόνια μπροστά. Παράλληλα ο Ντουμόντ ευνοήθηκε από τεχνολογικές καινοτομίες και εξωτικά υλικά που δεν είχαν στη διάθεση τους οι Ράιτ.


Συγκροτήστε τα επιχειρήματα που τεκμηριώνουν τις απόψεις, τις οποίες θα εκπροσωπήσετε στη συζήτηση. Προσπαθήστε να έχετε στο μυαλό σας τις συνθήκες της εποχής. Έπειτα, αφού όλες οι ομάδες είναι έτοιμες, ξεκινήστε το παιχνίδι ρόλων.

χρονική διάρκεια
3-4 διδακτικές ώρες
θεματικές που εμπλέκονται
οι φυσικές επιστήμες με το θεατρικό παιχνίδι καθώς τα παιδιά αναπτύσσουν ρόλους. Επιπλέον τα παιδιά πληροφορούνται για την ιστορία των αεροπλάνων καθώς και για τις συνθήκες της εποχής.
δεξιότητες και στάσεις που καλλιεργούνται
μέσα από το παιχνίδι ρόλων, φαίνεται ο τρόπος με τον οποίο οι μαθητές/τριες αντιλαμβάνονται τα κοινωνικά φαινόμενα, τα οποία σχετίζονται με τα θέματα φυσικών επιστημών που συζητιούνται στα πλαίσια του παιχνιδιού, καθώς και ο τρόπος που αντιδρούν σε αυτά. Στο πλαίσιο του παιχνιδιού ρόλων μπορεί να προκληθεί ενδιαφέρον και συναισθηματική φόρτιση για θέματα ανισότιμων κοινωνικών σχέσεων. Η υιοθέτηση αυτή είναι σύντομη και διαρκεί σχεδόν όσο το παιχνίδι κι εξαρτάται από τους συμπαίκτες και τον εκπαιδευτικό. Το παιχνίδι ρόλων οξύνει τις ικανότητες της έκφρασης, της παρατήρησης και της ανάλυσης και εκθέτει τους συμμετέχοντες στην πολυπλοκότητα των πραγματικών προβλημάτων. Ταυτόχρονα οδηγεί στην επαναξιολόγηση διαφορετικών θέσεων και αυξάνει το βαθμό κατανόησης της πραγματικής συμμετοχής στις αληθινές καταστάσεις της ζωής, η οποία αυξάνεται στο πλαίσιο της υιοθέτησης ρόλων του αντίθετου φύλλου.

μια διδακτική πρόταση από τις Γιαννίδου Μαρία και Κιλατζίδου Ευανθία, τροποποιημένη από τις Ρέντη Αναστασία και Σέλκου Μαρία

More pages