θεατρικό για τα καιρικά φαινόμενα

θεατρικό για τα καιρικά φαινόμενα - atlaswikiΜε αφορμή τα θέματα των φυσικών επιστημών που πηγάζουν από το άρθρο που τους δίνεται, επιλέγουμε από το άρθρο το φυσικό φαινόμενο της πυρκαγιάς και τους δίνουμε το παρακάτω αυτοσχέδιο θεατρικό έργο προς δραματοποίηση.
Χωρίζουμε τους μαθητές και τις μαθήτριες σε ομάδες, μοιράζονται οι ρόλοι τους, συζητούν και απαντούν τις ερωτήσεις που έχουν δοθεί σε φύλλο εργασίας. Χωρισμένα πάλι σε ομάδες οι μαθητές / μαθήτριες διαβάζουν – ερμηνεύουν για πρώτη φορά τους ρόλους τους με την καθοδήγηση του δασκάλου και οι υπόλοιποι μαθητές και μαθήτριες που δεν συμμετέχουν στους διάλογους παίζουν το ρόλο του κοινού ή ακόμη συμμετέχουν στην ανάγνωση των αφηγηματικών κομματιών. Στη συνέχεια κατά τη διάρκεια της ομαδικής δουλειάς, οι μαθητές / μαθήτριες εντοπίζουν και σχολιάζουν τις έννοιες του θεατρικού κειμένου με τα προβλήματα – κινδύνους που παρουσιάζονται στο άρθρο που τους δόθηκε. Στο τέλος μέσα από τη συσχέτιση των εννοιών (άρθρου – θεατρικού κειμένου), οι μαθητές και οι μαθήτριες θα ανακαλύψουν αλληλεπιδράσεις επιστήμης – κοινωνίας.

Διδακτικό υλικό

Το διδακτικό υλικό που χρησιμοποιείται σ’ αυτή τη δραστηριότητα είναι το άρθρο, το φύλλο εργασίας και το θεατρικό κείμενο.


Φύλλο εργασίας

1. Διαβάστε προσεχτικά το απόσπασμα που ακολουθεί από το θεατρικό κείμενο με τίτλο ΄΄ Φωτιά στο δάσος ΄΄.
2. Ποιες θεωρείται είναι οι επιδράσεις της πυρκαγιάς στη φύση και στη ζωή των ανθρώπων ;
3. Τι κλιματολογικές αλλαγές προκαλεί η πυρκαγιά στη φύση ;
4. Εντοπίστε τον τρόπο με τον οποίο προκλήθηκε η πυρκαγιά στο θεατρικό κείμενο και αναφέρετε τις επιπτώσεις που προκαλούνται στη χλωρίδα και στη πανίδα σύμφωνα με το άρθρο.
5. Πιστεύεται ότι οι άνθρωποι μέσα από την πυρκαγιά θα έχουν προβλήματα; Αν ναι, τι προβλήματα θα έχουν ;

θεατρικό για τα καιρικά φαινόμενα - atlaswiki

΄΄Φωτιά στο δάσος΄΄

Ήταν μια ηλιόλουστη καλοκαιρινή μέρα. Ο ήλιος έλαμπε χαμογελαστός στον καθαρό ουρανό του καταπράσινου δάσους. Παντού υπήρχε ηρεμία και γαλήνη, ξάφνου από μακριά ακούστηκαν χαρούμενες φωνές και γέλια παιδιών….
( Μπαίνουν τα 3 παιδιά του πικ-νικ. )
- Κωνσταντίνος: Πω! Πω! Τρέξτε γρήγορα!!! Ελάτε να δείτε πόσο όμορφο και καταπράσινο είναι το δάσος!
- Μαριάννα – Μαντώ: Πράγματι! Πράγματι!
- Κωνσταντίνος: Άντε κορίτσια, μην χαζεύετε, φέρτε τα πράγματα μας, να στρώσουμε εδώ στην σκιά κάτω από το δέντρο.
( Φέρνουν τα πράγματα, τα στρώνουν. )
- Μαριάννα: Ορίστε όλα είναι έτοιμα.
- Μαντώ: Άντε λοιπόν, βγάλτε το φαγητό να φάμε και έχω μια λιγούρα……
- Κωνσταντίνος: Ναι! Ναι!
( Τρώνε, τρίβουν τις κοιλίτσες τους ευχαριστημένοι, χορεύουν και έπειτα, ξαπλώνουν να κοιμηθούν. Ροχαλίζουν……….. Ο ήλιος εξακολουθεί και λάμπει, τα δεντράκια συνομιλούν.)
- Δέντρο 1: Είδες τι ωραία είναι που έχουμε σήμερα παρέα;;;;
- Δέντρο 2: Ναι πράγματι!!!
( Μετά από λίγο τα παιδιά ξυπνούν )
- Μαριάννα: Παιδιά ξυπνήστε! Η ώρα πέρασε! Η μαμά θα μας ψάχνει!!!
- Μαντώ: Ναι!!! Γρήγορα μαζέψτε τα σκουπίδια και πάμε.
- Κωνσταντίνος: Ουφ! Βαριέμαι!! Μη μαζεύετε τίποτα, ποιος θα το προσέξει; Εδώ είναι ερημιά και στο κάτω – κάτω εγώ θα μείνω κα άλλο!!!
- Μαριάννα: Ξεροκέφαλε!! Θα το πούμε στη μαμά…..
- Μαντώ: Ναι θα τα πούμε όλα. Πάμε Μαριάννα
- Μαριάννα: Ναι πάμε!
( Φεύγουν τα κορίτσια. Πίσω μένει μόνος του ο Κωνσταντίνος και ξανακοιμάται. Όμως τα παιδιά στα σκουπίδια τους, είχαν αφήσει και ένα γυάλινο μπουκάλι που ζεστάθηκε τόσο πολύ από τις ακτίνες και την θερμοκρασία του φίλου μας του ήλιου και άρχισε να βγαίνει ………φωτιά!!!……. )
- Φωτιά: Κόκκινη, χρυσοκίτρινη και πορτοκαλιά
Βγάζω φλόγα, γίνομαι φωτιά
Καίω, θερίζω τα σπαρτά, τα δάση και όλα τα ζωντανά.
Τυλίγω τα δέντρα, μαυρίζω τα φυτά, αυτή είναι η
Κόκκινη φωτιά.
( Μπαίνει ο αέρας…………… )
- Αέρας: Τυλίγω, γυρίζω, στριφογυρνώ
φου, φου, φυσώ και ξαναφυσώ…
( Ο αέρας φυσάει την φλόγα της φωτιάς, την παρασέρνει, την
απλώνει στο δάσος, σκορπάει τις φλόγες παντού… )
- Κωνσταντίνος: Μα……., τι φασαρία είναι αυτή;;; (Ανοίγει τα μάτια, σηκώνεται βλέπει τις φλόγες παντού) Θεέ μου!! Βοήθεια! Τι να κάνω;;;; Μα γιατί δεν άκουσα τις αδερφούλες μου που μου είπαν να μαζέψουμε τα σκουπίδια και να φύγω μαζί τους;;; Γρήγορα να καλέσω την πυροσβεστική!!!
( Ψάχνει, βρίσκει γρήγορα ένα τηλέφωνο και καλεί το
199….. )
- Κωνσταντίνος: Ελάτε γρήγορα!! Καίγεται το δάσος!!!
( Σε λίγο ακούει τον ήχο από το όχημα της πυροσβεστικής…)
- Πυροσβέστες: Γρήγορα, γρήγορα, φέρτε τις κάνουλες.
Πρέπει να σώσουμε το δάσος μας!!! Βιαστείτε να μην πιάσουν και άλλα δέντρα φωτιά .
( Οι πυροσβέστες, ανοίγουν τις κάνουλες τους. Ξετυλίγουν τα λάστιχα και αρχίζουν να ρίχνουν νερό στις φλόγες. Γίνεται πάλη ανάμεσα στο νερό και στις φλόγες, η φωτιά προσπαθεί να μείνει ζωντανή, όμως το νερό τη νικάει, την ρίχνει στο έδαφος, την εξαφανίζει. )

- Πυροσβέστες: Γιούπι! Μπράβο μας!! Σβήσαμε την φωτιά!
( Φεύγουν οι πυροσβέστες, σε λίγο ξανάρχονται οι αδερφούλες του
Κωνσταντίνου και με απορία ρωτούν να μάθουν τι συνέβη. )
- Μαριάννα: Μα γιατί το δάσος είναι μαύρο παντού;;;;
- Μαντώ: Ναι, γιατί είναι μαύρο;;;
- Κωνσταντίνος: Γιατί δεν σας άκουσα αδερφούλες μου, πήρε το δάσος φωτιά, όλο το έδαφος και η γη και ο αέρας την βοήθησε να απλωθεί παντού και να καούν όλα και μόνο ο φίλος μου το νερό βοήθησε και έσβησαν οι φλόγες!!!
- Μαριάννα: Μην κλαις τώρα. Τα δέντρα είναι φίλοι μας και τα αγαπάμε.
- Μαντώ: Ναι!! Έλα να ξαναπροσπαθήσουμε και με κόπο και αγάπη να προσπαθήσουμε να τα ξαναζωντανέψουμε…..
- Κωνσταντίνος: Μα πως;;;; ( Ρωτάει κλαίγοντας.)
- Μαριάννα: Να θα ρίξουμε νεράκι, και θα καλέσουμε το αεράκι, θα φυσήξει, θα γίνει φίλος μας, ο ήλιος θα λάμψει ξανά και θα δεντράκια θα ξυπνήσουν από το λήθαργο, θα αναστηθούν!
( Εμφανίζεται ο άνεμος χαμογελαστός, μιλάει κρυφά στον ήλιο, χορεύει
γύρω από τα δέντρα, ξεσκεπάζει τα δέντρα, το νερό τους ξαναδίνει
χρώμα, αλλάζει ξανά το σκηνικό και γίνεται το δάσος καταπράσινο και
πάλι. )
( Η φωτιά φυλακισμένη και αδύναμη… )
- Φωτιά: Νικήθηκα. Δεν έχω δύναμη πια. Δεν είμαι κακιά,
Θέλω όμως προσοχή, γιατί είμαι σκανταλιάρα και καυτερή……..
- Όλοι μαζί: Ζήτω! Ζήτω! Ζήτω!

( Το παραπάνω αυτοσχέδιο θεατρικό κείμενο πραγματοποιήθηκε από τις φοιτήτριες : Αχιλλέως Έλλη, Καραίσκου Μπιάνκα – Αλεξάνδρα, Λασχαρίδου Μαρία, Κωνσταντινίδου Μαρία, Μαντζόλη Όλγα, Παυλάκη Βασιλική, Σφυράκη Κάτια σε ομαδική εργασία που έγινε για το μάθημα Θεατρικό παιχνίδι για το τμήμα Βρεφονηπιοκομίας του ΤΕΙ Θεσσαλονίκης το 2004)

μια διδακτική πρόταση από την ΜΑΝΤΖΟΛΗ ΟΛΓΑ, την ΤΣΑΤΣΑΛΗ ΙΣΙΔΩΡΑ
και τον Δομουχτσή Νικόλαο

More pages