Francoise Barre-Sinoussi


Francoise Barre-Sinoussi - atlaswikiFrancoise Barre-Sinoussi - atlaswikiFrancoise Barre-Sinoussi - atlaswiki

Η Γαλλίδα ιολόγος Françoise Barré-Sinoussi, διδάκτωρ και διευθύντρια της μονάδας «ρύθμισης των λοιμώξεων, που οφείλονται σε ρετροϊους», στο Τμήμα Ιολογίας, στο Ινστιτούτο Pasteur στη Γαλλία, πραγματοποίησε μια από τις μεγαλύτερες ανακαλύψεις του αιώνα. Διακρίθηκε για την έρευνα που διεξήγαγε στον τομέα της ιολογίας, μέσω της οποίας ανακαλύφθηκε η αιτία που είναι υπεύθυνη για την ασθένεια του AIDS, που σήμερα είναι γνωστή ως ιός του HIV.

Η συγκεκριμένη ανακάλυψη αποτελεί πραγματικό άλμα στον χώρο της ιατρικής, αφού η ανακάλυψη της αιτίας δεν είναι παρά ο ακρογωνιαίος λίθος για την αντιμετώπιση της ασθένειας, δηλαδή την θεραπεία. Μετά από αρκετά χρόνια, η έρευνα της Francoise Barre-Sinoussi απέδωσε καρπούς, καταξιώνοντάς την στον χώρο της επιστήμης.
Ωστόσο, παρά τη σπουδαιότητα της ανακάλυψής της και παρά τα βραβεία και τις διακρίσεις της, το όνομα και το έργο της δεν έχουν γίνει γνωστά, σε πολλές περιπτώσεις ούτε καν στο χώρο της επιστήμης, πόσο μάλλον στο ευρύ κοινό.


η ανακάλυψή της

Η Françoise Barré-Sinoussi και ο Luc Montagnier ανακάλυψαν τον ιό της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας (HIV). Η παραγωγή του ιού εντοπίστηκε σε λεμφοκύτταρα από ασθενείς με διόγκωση των λεμφαδένων στα πρώτα στάδια της επίκτητης ανοσοανεπάρκειας, και σε αίμα από ασθενείς με νόσο προχωρημένου σταδίου. Χαρακτήρισαν αυτόν τον ρετροιό ως το πρώτο γνωστό ανθρώπινο lentivirus που βασίζεται στις μορφολογικές, βιοχημικές και ανοσολογικές ιδιότητές του. Ο HIV διατάραξε το ανοσοποιητικό σύστημα, λόγω της μαζικής αναπαραγωγής του και της καταστροφής των κυττάρων σε λεμφοκύτταρα. Η ανακάλυψη ήταν μια απαραίτητη προϋπόθεση για την τρέχουσα κατανόηση της βιολογίας της νόσου και την αντιρετροϊκή θεραπεία του.

Μετά από ιατρικές εκθέσεις του νέου συνδρόμου ανοσοποιητικής ανεπάρκειας το 1981, η αναζήτηση ενός αιτιολογικού παράγοντα συνεχίστηκε. Η Françoise Barré-Sinoussi και ο Luc Montagnier απομόνωσαν και επεξεργάστηκαν κύτταρα λεμφαδένων από ασθενείς που είχαν χαρακτηριστικό πρησμένων λεμφαδένων του πρώιμου σταδίου της επίκτητης ανοσολογικής ανεπάρκειας. Εντόπισαν τη δραστηριότητα του ρετροϊκού ενζύμου ανάστροφης μεταγραφάσης, μια άμεση ένδειξη αναπαραγωγής ρετροϊών. Επίσης βρήκαν σωματίδια ρετροϊών που εκκολάπτονται από τα μολυσμένα κύτταρα. Απομονωμένος ιός μόλυνε και σκότωσε λεμφοκύτταρα και από τους άρρωστους και από τους υγιείς δότες, και αντέδρασε με αντισώματα από μολυσμένους ασθενείς. Σε αντίθεση με τους προηγούμενους ογκογόνους ρετροϊούς, ο νέος ρετροϊός που είχαν ανακαλύψει, γνωστός σήμερα ως ιός της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας (HIV), δεν προκάλεσε την ανεξέλεγκτη ανάπτυξη των κυττάρων. Αντ 'αυτού, ο ιός απαίτησε ενεργοποίηση των κυττάρων για την αναπαραγωγή και διαμεσολάβησε για τη συγχώνευση των Τ-λεμφοκυττάρων. Αυτό εν μέρει εξήγησε πώς ο HIV προσβάλλει το ανοσοποιητικό σύστημα , αφού τα Τ κύτταρα είναι απαραίτητα για την άμυνα του ανοσοποιητικού. Μέχρι το 1984, η Barré-Sinoussi και ο Montagnier απομόνωσαν το νέο ρετροϊό από σεξουαλικά μολυσμένα άτομα, αιμοφιλικούς και μεταδόσεις της μητέρας στο βρέφος . Η σημασία των επιτευγμάτων τους θα πρέπει να εξεταστεί στο πλαίσιο μιας παγκόσμιας επιδημίας που επηρεάζει κοντά στο 1% του πληθυσμού.

Δεν υπάρχει καταλληλότερο άτομο για να μας περιγράψει την ζωή και την έρευνά της από την ίδια, μέσω της αυτοβιογραφίας της.


τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια

«Γεννήθηκα τον Ιούλιο του 1947 στη 19η συνοικία του Παρισιού, στη πόλη που παραμένει σπίτι μου μέχρι σήμερα. Τις διακοπές μου ως παιδί, ωστόσο, τις έζησα στην κεντρική Γαλλία, όπου με ευχαρίστηση πέρασα τις μέρες μου στη ύπαιθρο, παρατηρώντας τα θαύματα της φύσης. Ακόμη και τα μικροσκοπικά έντομα μπορούσαν να μου τραβήξουν την προσοχή για ώρες. Αυτός ο ενθουσιασμός για τον φυσικό κόσμο ήταν ίσως η πρώτη ένδειξη από την μελλοντική κατεύθυνση που θα έπαιρνε η ζωή μου.
Κατά την διάρκεια των σχολικών μου χρόνων, το πάθος μου για την επιστήμη αντικατοπτρίζονταν στους βαθμούς μου, οι οποίοι ήταν μακράν καλύτεροι στα μαθήματα που είχαν να κάνουν με την επιστήμη απ’ ότι σ’ αυτά που αφορούσαν τις γλώσσες και την φιλοσοφία. Έχοντας ολοκληρώσει το baccalauréat το 1966, ήμουν αρχικά αναποφάσιστη όσον αφορά το περιεχόμενο των πανεπιστημιακών μου σπουδών ανάμεσα στην ιατρική και τις βιο-ιατρικές επιστήμες. Τελικά αποφάσισα να ταχθώ υπέρ του πτυχίου στο Τμήμα Επιστημών στο πανεπιστήμιο του Παρισιού. Η επιλογή μου τελικά επηρεάστηκε από τον ρεαλιστικό λόγο του ότι ένα πτυχίο στις φυσικές επιστήμες ήταν πιο σύντομο και λιγότερο ακριβό από το πτυχίο στην Ιατρική και δεν ήθελα να επιβαρύνω την οικογένειά μου με επιπρόσθετα έξοδα για τις σπουδές μου.»


οι σπουδές της

«Κατά το τέλος του πτυχίου μου, σοβαρά αναρωτήθηκα για την πιθανότητα να ασχοληθώ με την έρευνα επαγγελματικά. Ήταν επομένως σημαντικό για εμένα να αποκτήσω εργαστηριακή εμπειρία ώστε να αντιμετωπίσω αυτές τις αμφιβολίες για το μέλλον μου. Επικοινώνησα με έναν μεγάλο αριθμό από ιδιωτικά και δημόσια εργαστήρια προσφέροντας να εργαστώ ως εθελόντρια με μερική απασχόληση. Η έρευνά μου για ένα εργαστήριο που θα με δεχόταν αποδείχθηκε άκαρπη για πολλούς μήνες. Και μόνο όταν μία φίλη μου από το πανεπιστήμιο μου πρότεινε να επικοινωνήσω με μία ομάδα με την οποία η ίδια είχε συνεργαστεί, βρήκα επιτέλους ένα εργαστήριο πρόθυμο να με φιλοξενήσει ως εθελόντρια.
Αρχηγός της ομάδας ήταν ο Jean-Claude Chermann στο Ινστιτούτο Παστέρ (Institut Pasteur) που βρίσκεται στο τμήμα Marne-la-Coquette. Ο Chermann μελετούσε τη σχέση μεταξύ των ρετροϊών και τον καρκίνο σε ποντίκια.»

«Από πολύ νωρίς έδειξα τόσο πολύ πάθος και ενθουσιασμό για την έρευνα που έκανα, ώστε, αν και υποτίθετο ότι έπρεπε να παρακολουθώ τα μαθήματα για το πτυχίο μου, εγώ περνούσα όλο το χρόνο μου στο εργαστήριο και μόνο παρουσιαζόμουν στο πανεπιστήμιο για τις υποχρεωτικές εξετάσεις.
Πολύ γρήγορα μετά την αρχή της σταδιοδρομίας μου στην ομάδα του Chermann, ο Jean-Claude πρότεινε ένα PhD project. Η εργασία μου ανέλυε την χρήση ενός σύνθετου μορίου το οποίο ανέστειλε την λειτουργία της αντίστροφης μεταγραφάσης για τον έλεγχο της λευχαιμίας που προκαλείται από συγγενή ιό. Αυτό το σύνθετο μόριο, που ονομάζεται ΗΡΑ23, αποδείχθηκε ικανό στο να αναχαιτίζει την δραστηριότητα της αντίστροφης μεταγραφάσης σε έναν συγγενή ιό στην καλλιέργεια. Προ-κλινικά tests έδειξαν ότι το μόριο ήταν ικανό να καθυστερεί την εξέλιξη της ασθένειας στα ποντίκια.
Ολοκλήρωσα το PhD σχετικά γρήγορα, καθώς ο Jacques Monod, ο διευθυντής του Ινστιτούτου Παστέρ την εποχή εκείνη, είχε αποφασίσει να μεταφέρει τις εξωτερικές υποδομές του ινστιτούτου, συμπεριλαμβανομένου του Marne-la-Coquette, πίσω στο βασικό campus, στην 15η συνοικία του Παρισιού. Η μετακίνηση αυτή του εργαστηρίου θα προκαλούσε αναστάτωση και ήμουν αποφασισμένη να τελειώσω την εργασία πριν αυτή γίνει. Βραβεύτηκα για την εργασία PhD το 1974 από το Τμήμα Επιστημών του Πανεπιστημίου του Παρισιού.»

«Κατά την διάρκεια της φοίτησής μου για την ολοκλήρωση το PhD, την ομάδα επισκέφτηκαν ο Dr Dan Haapala και ο Dr Robert Bassin, δυο ερευνητές από το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου [Νational Cancer Institute (NCI)] από τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας [National Institutes of Health (NIH)] των Ηνωμένων Πολιτειών, για μια περίοδο ερευνών. Επιπλέον, ένα μέλος αυτού του εργαστηρίου βρισκόταν στην ομάδα μας και μας δίδασκε την τεχνική για τον εντοπισμό της αντίστροφης μεταγραφάσης , αμέσως μετά την ανακάλυψη αυτού του ένζυμου από τον David Baltimore και τον Howard Temin.
Μετά από αυτές τις επαφές αποφάσισα να ακολουθήσω τον Dr Robert Bassin για μια ομαδική διδακτορική εργασία στο ΝΙΗ στην Bethesda στα μέσα της δεκαετίας του ΄70.
Έμεινα για ένα χρόνο στην Αμερική, αφού κατά την διάρκεια του PhD γνώρισα τον μέλλοντα σύζυγό μου, τον οποίο παντρεύτηκα αργότερα το 1978. Επιπροσθέτως, ενώ βρισκόμουν στις Ηνωμένες Πολιτείες ανακάλυψα ότι είχα βραβευτεί από το INSERM (National Institute for Health and Medical Research in France - Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας και Ιατρικής Έρευνας στην Γαλλία) ήταν ευκαιρία να επιστρέψω στο εργαστήριο του Jean-Claude Chermann, το οποίο είχε στο μεταξύ μεταφερθεί στο κεντρικό campus, στον τομέα του καθηγητή Luc Mountagnier.
Η ομάδα, που είχε ελαφρώς αυξηθεί σε μέγεθος στα τέλη της δεκαετίας του ΄70 και στις αρχές του ΄80, ήταν μία από τις λίγες που συνέχιζε να μελετά την σχέση των ρετροϊών με τα διάφορα είδη καρκίνου. Η εργασία που μου είχε ανατεθεί τότε ήταν να μελετήσω τον φυσικό έλεγχο των λοιμώξεων από ρετροϊούς στον ξενιστή και, συγκεκριμένα, τον ρόλο του σιδήρου στο να ελέγχει τους ενδογενείς ρετροϊούς και η λειτουργική εμπλοκή σε μεταστατικά κύτταρα όγκων στα ποντίκια.»

[Untitled]Francoise Barre-Sinoussi - atlaswikiFrancoise Barre-Sinoussi - atlaswiki


εργασία στο Ινστιτούτο Παστέρ

«Στα τέλη του 1982, ο Luc Mountagnier επικοινώνησε με την Françoise Brun-Vézinet, μία βιολόγο με εξειδίκευση στους ιούς που εργαζόταν στο Bichat Hospital του Παρισιού. Η Françoise Brun-Vézinet συνεργαζόταν με τον Willy Rozenbaum, έναν από τους πρώτους κλινικούς ιατρούς που παρατήρησε με προσοχή την τρομακτική νέα επιδημία, που έδειχνε να επηρεάζει συγκεκριμένους ομοφυλόφιλους. Ο Willy είχε παρατηρήσει έναν σημαντικό αριθμό περιπτώσεων στην δική του πτέρυγα στο νοσοκομείο και είχε συνδεθεί με την αναφορά των Κέντρων Ελέγχου Ασθενειών [Centres for Disease Control (CDC)], που είχε δημοσιευτεί το 1981.
Μετά από αυτήν την πρώτη επαφή, ο Luc Mountagnier με ρώτησε αν ενδιαφερόμουν να εργαστώ στην νέα του έρευνα που αφορούσε την περίπτωση ένας ρετροϊός να ευθύνεται για την νέα νόσο. Μετά από συζήτηση με τον Jean-Claude Chermann, δεχθήκαμε την πρόταση.
Είχαμε προηγουμένως εντοπίσει τις ακολουθίες του ιού που προκαλεί καρκίνο των μαστών στα ποντίκια στα λεμφοκύτταρα ασθενών με καρκίνο του στήθους και γνωρίζαμε την τεχνική του εντοπισμού της αντίστροφης μεταγραφάσης. Θα ήταν λοιπόν σχετικά μία διαδικασία ρουτίνας να εντοπίσουμε την παρουσία ενός ρετροϊού και επιθυμούσαμε εμφανώς να ξεκαθαρίσουμε αν κάποιος ρετροϊός ήταν υπεύθυνος για την νέα αυτή ασθένεια (που έγινε γνωστή αργότερα ως AIDS).»


ανακάλυψη του LAV (που μετονομάστηκε σε HIV)

«Τον Δεκέμβριο του 1982, συναντήσεις οργανώνονταν μεταξύ της ομάδας μας στο Ινστιτούτο Παστέρ και τον Willy Rozenbaum και την Françoise Brun-Vézinet. Οι κλινικές παρατηρήσεις έδειξαν ότι η ασθένεια επιτίθεται στα κύτταρα του αμυντικού μηχανισμού, αλλά η δυνατή κένωση των CD4 λεμφοκυττάρων εμπόδιζε την απομόνωση του ιού από τα σπάνια αυτά κύτταρα στους πάσχοντες από AIDS.
Έτσι, αποφασίσαμε να κάνουμε βιοψία σε έναν λεμφικό όζο από έναν ασθενή με γενικευμένη λεμφαδενοπάθεια. Περιμέναμε έως τον νέο χρόνο για να αποκτήσουμε την πρώτη βιοψία από την οποία απομονώθηκαν τα λεμφοκύτταρα και καλλιεργήθηκαν στο εργαστήριο. Η εκτεταμένη κυτταρική καλλιέργεια εξεταζόταν καθημερινά για δραστηριότητα της αντίστροφης ματαγραφάσης. Την πρώτη εβδομάδα το δείγμα δεν παρουσίασε ενεργοποίηση του ενζύμου αυτού, αλλά την δεύτερη εντόπισα ασθενή δραστηριότητα, η οποία αυξήθηκε σημαντικά μερικές μέρες αργότερα. Όμως το επίπεδο της δραστηριότητας αυτής έπεσε δραματικά, καθώς τα Τ-λεμφοκύτταρα καταστρέφονταν στην καλλιέργεια. Για να σωθεί η καλλιέργεια, με την ελπίδα ότι θα διατηρηθεί ο ιός, αποφασίσαμε να προσθέσουμε λεμφοκύτταρα από το αίμα δωρητή. Αυτή η ιδέα αποδείχθηκε επιτυχής και, όπως ελπίζαμε, ο ιός (που εξακολουθούσε να υφίσταται) άρχισε να μολύνει τα νέα λεμφοκύτταρα και μπορούσαμε ξανά να εντοπίσουμε σημαντική δραστηριοποίηση της αντίστροφης ματαγραφάσης.
Ονομάσαμε τον πρόσφατα απομονωμένο ιό ‘Ιό που σχετίζεται με την λεμφαδενοπάθεια’ [lymphadenopathy associated virus (LAV)]. Σε αυτό το σημείο ήταν σημαντικό να γίνουν ορατά τα μέρη από τα οποία αποτελείται ο ιός και ο Charles Dauguet, επικεφαλής της πλατφόρμας των μικροσκοπίων στο Ινστιτούτο Παστέρ, παρείχε τις πρώτες εικόνες του ιού το 1983.

Η απομόνωση, η διερεύνηση και ο χαρακτηρισμός του ιού γρήγορα επακολούθησαν και η πρώτη αναφορά δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Science το 1983.
Τον ίδιο μήνα, παρουσίασα τα ευρήματα στο ετήσιο Cold Spring Harbor Meeting, μετά από το οποίο ερευνητές από το CDC και το NIH της Bethesda με προσκάλεσαν να για να συζητήσουμε τα αποτελέσματα περεταίρω.
Τους επόμενους μήνες, συνεχίσαμε να χαρακτηρίζουμε τον νέο ιό και μία συνεργασία με μοριακούς βιολόγους στο Ινστιτούτο Παστέρ καθόρισε την γονιδιακή αλληλουχία.
Η συλλογική προσπάθεια που έγινε από ερευνητές της ομάδας μας και από άλλους, από κλινικούς ιατρούς είχε ως αποτέλεσμα την συλλογή επαρκών δεδομένων για να πείσει την επιστημονική κοινότητα και τις σχετικές αρχές ότι ο LAV (που αργότερα ονομάστηκε HIV από τα αρχικά των λέξεων Human Immunodeficiency Virus) ήταν ο αιτιολογικός παράγοντας για το AIDS.»

Francoise Barre-Sinoussi - atlaswikiFrancoise Barre-Sinoussi - atlaswikiFrancoise Barre-Sinoussi - atlaswiki


έρευνα για τον HIV και συνεργασία με την Αφρική και την Ασία

«Το έτος 1983 ξεκίνησε η καριέρα μου στην έρευνα για τον HIV στο Ινστιτούτο Παστέρ, η οποία ακόμη συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
Παρέμεινα στο Ινστιτούτο Παστέρ, ακόμη και μετά την αποχώρηση του Jean-Claude Chermann το 1987 και τελικά διορίστηκα ως διευθύντρια στην Μονάδα Βιολογίας για τους Ρετροϊούς (Biology of Retroviruses Unit) το 1992.

Η επαγγελματική μου ζωή είχε αληθινά συνδεθεί με την συνεργασία με αναπτυσσόμενες χώρες. Η πρώτη μου επίσκεψη σε μία αφρικάνικη χώρα ήταν το 1985 εξαιτίας μιας ερευνητικής αποστολής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας στο Μπανγκουί (Κεντρική Αφρικανική Δημοκρατία). Αυτή η επίσκεψη ήταν μία εμπειρία που μου άνοιξε τα μάτια. Το πολιτισμικό σοκ και οι φρικτές συνθήκες διαβίωσης μου έκαναν μεγάλη εντύπωση και μου προκάλεσαν την επιθυμία και την ανάγκη να συνεργαστώ με τέτοιες χώρες. Η πρώτη μου επίσκεψη στο Βιετνάμ το 1988 ήταν η πρώτη από τις πολλές που ακολούθησαν και το πρώτο βήμα συνεργασίας με χώρες της Ασίας. Αυτή η μακράς διαρκείας συνεργασία με την Αφρική και την Ασία κατέληξε στις συνεχείς ανταλλαγές μεταξύ νέων επιστημόνων από τις συνεργασία σχετικές χώρες και ερευνητών από το Παρίσι.»


Μονάδα Κανονισμού των Μολύνσεων από Ρετροϊούς στο Ινστιτούτο Παστέρ

«Η μονάδα μου στο Ινστιτούτο Παστέρ το 2005 μετονομάστηκε σε Μονάδα Κανονισμού των Μολύνσεων από Ρετροϊούς (Regulation of Retroviral Infections Unit). Η μονάδα φιλοξενεί περίπου 20 άτομα που αποτελούνται από μαθητές, ιατρούς δι’ αλληλογραφίας, διδάκτορες και μόνιμο ερευνητικό προσωπικό. Τώρα η μονάδα ενδιαφέρεται να καθορίσει τους συσχετισμούς του ανοσοποιητικού συστήματος όσον αφορά την προστασία ενάντια στην μόλυνση από τον HIV για την έρευνα εύρεσης εμβολίου και τους συσχετισμούς όσον αφορά την προστασία ενάντια στην μόλυνση από τον HIV για θεραπεία του συστήματος αυτού.
Ειδικότερα, η μονάδα εστιάζει την έρευνά της στους μηχανισμούς ελέγχου της μόλυνσης από τον HIV τόσο στο επίπεδο των κυττάρων όσο και στο επίπεδο της αντίδρασης του ανοσοποιητικού συστήματος. Μελετάμε παραδείγματα για φυσική προστασία ενάντια στην μόλυνση, όπως άτομα που έχουν εκτεθεί στον HIV αλλά δεν μολύνθηκαν και το φράγμα που θέτει ο πλακούντας στην ενδομήτρια μετάδοση του ιού από την μητέρα στο έμβρυο, ή ακόμη και η φυσική προστασία ενάντια στην ασθένεια, όπως οι ελεγκτές του HIV και μοντέλα ζώων με μη παθογενή μόλυνση [η Αφρικανική Πράσινη Μαϊμού( African Green Monkey, AGM /SIVagm)].

Αν και συνεχίζω την επαγγελματική μου προσπάθεια χωρίς αυτή να έχει αλλάξει σε μεγάλο βαθμό από το βραβείο Νόμπελ, ελπίζω ότι αυτή η αναγνώριση θα παρέχει την απαραίτητη σπίθα ώστε να ωθήσει τις διεθνείς δυνάμεις να καταβάλλουν προσπάθειες στην μάχη ενάντια στο AIDS.»

Francoise Barre-Sinoussi - atlaswiki[Untitled]


HIV: μια ανακάλυψη που ανοίγει το δρόμο για νέα επιστημονική γνώση και βελτίωση της υγείας

Αυτά τα πρώτα χρόνια της έρευνας γύρω από τον HIV υπήρξαν η αντανάκλαση κλινικών παρατηρήσεων, οι οποίες προϋπόθεταν βασική έρευνα στο εργαστήριο, το οποίο με τη σειρά του συνέβαλε στην ανάπτυξη των κλινικών εργαλείων. Η ταυτοποίηση και η αρχική κατηγοριοποίηση του ιού οδήγησε στα πρώτα διαγνωστικά τεστ τα οποία επέτρεπαν την αιματολογική εξέταση για την ανίχνευση του ιού, και συνεπώς στην πρόληψη της μετάδοσης μέσω του αίματος και των συστατικών του. Η αυξανόμενη γνώση γύρω από τον ιό, σε συνάρτηση με την αποδεδειγμένη σχέση του με το AIDS και τις μορφές μετάδοσής του οδήγησαν στα πρώτα προγράμματα εθελοντικής συμβουλευτικής και ιατρικής παρακολούθησης και επομένως στην πρόληψη μετάδοσης μέσω της σεξουαλικής επαφής. Η γνώση ότι ο ιός μόλυνε τα κύτταρα που φέρουν τον παράγοντα CD4 και το γεγονός ότι ο HIV θα μπορούσε να προσβάλλει λεμφοκύτταρα με τον παράγοντα αυτό, ήταν η βάση για την παρακολούθηση των κυττάρων που έφεραν τον παράγοντα στους προσβεβλημένους ασθενείς. Η διαδικασία της αντίστροφης μεταγραφής που πραγματοποιούνταν στα κύτταρα παρείχε τις απαραίτητες πληροφορίες για την χρησιμοποίηση του φαρμάκου AZT ως θεραπεία για τους ασθενείς του HIV και ακόμα πιο σημαντικά, ως πρώτη θεραπευτική προσέγγιση για να αποφευχθεί η μετάδοση του HIV από την μητέρα στο παιδί. Η αποτελεσματικότητα του AZT από μόνη της αναφέρθηκε αμέσως ότι υπήρξε περιορισμένη ως αποτέλεσμα της αντίστασης του ιού στη μονοθεραπεία. Οι παραπάνω παρατηρήσεις οδήγησαν στην ανάπτυξη συνδυασμένης θεραπείας στις αρχές του 1990, η οποία είναι επίσης γνωστή ως θεραπεία HAART.
Η κλωνοποίηση και η ανάλυση της αλληλουχίας του HIV, που πραγματοποιήθηκε στο Ινστιτούτο Pasteur από μοριακούς βιολόγους, παρείχε τις απαραίτητες πληροφορίες που απαιτούνταν για τη βάση της δοκιμής προκειμένου να καθοριστεί το ιϊκό φορτίο και να ελεγχθεί η αντίσταση στη θεραπεία. Η κλωνοποίηση και η ανάλυση της ακολουθίας του HIV επίσης επέτρεψαν στου ερευνητές να ανακαλύψουν την τεράστια ποικιλομορφία, καθώς και την προέλευση του HIV. Πρώτες μελέτες έδειξαν ότι η πρώτη μορφή HIV (HIV-1) μπορεί να έχει προέλθει από έναν ιό που μεταδόθηκε από τον χιμπατζή στον άνθρωπο. Μια συνεργασία με το κέντρο Pasteur στο Καμερούν αναγνώρισε μία νέα ομάδα HIV-1, που απομονώθηκε από μια γυναίκα με AIDS: η ομάδα HIV-1 Ν ξεχωρίζει από τις ομάδες Ο και Μ. Έτσι λοιπόν, εντοπίστηκε ένας ιός που συναντάται στον χιμπατζή και ο οποίος παρουσιάζει αρκετές ομοιότητες με την ομάδα HIV-1 Ν και μάλιστα σε συγκεκριμένα γονίδια.


ΜΟΡΦΩΣΗ/ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ


ΙΔΡΥΜΑ ΚΑΙ ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ ΠΤΥΧΙΟ ΕΤΟΣ ΠΕΔΙΟ ΜΕΛΕΤΗΣ
Λύκειο,Παρίσι, Γαλλία Baccalaureate 1968 Επιστήμες
Πανεπιστήμιο των Επιστημών, France Master degree 1968-1972 Βιοχημεία
Institut Pasteur και το Πανεπιστήμιο των Επιστημών, Παρίσι, France Ph.D. 1972-1975 Ιολογία
NIH-NCI, Bethesda, USA Postdoc. 1975-1976 Ρετροβιολογία

Θέσεις και απασχόληση
1971-1975: Σπουδαστής διδακτορικού, Institut Pasteur, Garches (Γαλλία)
1975-1976: Μεταδιδακτορικός υποτρόφων του Εθνικού Ιδρύματος Επιστημών, NIH-NCI, Bethesda, USA
1975-1980: Επιστημονικός συνεργάτης στο INSERM, Institut Pasteur, Παρίσι (Γαλλία)
1980-1986: Επίκουρος Καθηγητής στο INSERM, Institut Pasteur, Παρίσι
1986: Σύμβουλος έρευνας στο INSERM, Institut Pasteur, Παρίσι (Γαλλία)
1986-1991: Επικεφαλής του Εργαστηρίου Βιολογίας ρετροϊών, Institut Pasteur, Παρίσι
1992 -1996: Επικεφαλής της μονάδας Βιολογίας των ρετροϊών, Institut Pasteur, Παρίσι
1996: Καθηγητής, Επικεφαλής της Μονάδας ρετροϊών Βιολογίας, σήμερα φέρει την επωνυμία "κανονισμός των ρετροιικών μολύνσεων", Institut Pasteur, Παρίσι
2001 έως το 2005: Αναπληρωτής Διευθυντής στις επιστημονικές υποθέσεις του Διεθνούς Δικτύου Institut Pasteur

Επαγγελματική Εμπειρία
1978-1982: Βοηθός Διευθυντής του Τμήματος Ιολογίας στο Ινστιτούτο Παστέρ, Παρίσι
1987-1990: Μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής του Γαλλικού Ινστιτούτου Υγείας και Ιατρικής Έρευνας (INSERM)
1989-1991: Μέλος της επιτροπής ιολογίας του γαλλικού οργανισμού για το AIDS Ερευνών (ANRS)
1992 : Μέλος της Ιατρικής Εταιρείας του Νοσοκομείου του Παρισιού (Γαλλία)
1993 : Μέλος της Αμερικανικής Εταιρείας Μικροβιολογίας (ΗΠΑ)
1993: Μέλος της Γαλλικής Εταιρείας Μικροβιολογίας, Παρίσι (Γαλλία)
1993-1996: Πρόεδρος της επιτροπής Ιολογίας του γαλλικού οργανισμού για το AIDS Ερευνών (ANRS)
1993-1998: Μέλος του Επιστημονικού Συμβουλίου του Διεθνούς Κέντρου Ιατρικής Έρευνας (Franceville, Γκαμπόν)
1993 -2001: Σύμβουλος της Γαλλικής Υπηρεσίας του αίματος (AFS), Παρίσι (Γαλλία)
1994-1996: Βοηθός Διευθυντής του Τμήματος Ιολογίας, Ινστιτούτο Παστέρ, Παρίσι
1995-1999: Μέλος του International Advisory Board, Istituto di Recovero Ε Cura Α Carattere scientifico, Μιλάνο (Ιταλία)
1996-2001: Μέλος της συντονισμένης δράσης "Εμβόλιο" του γαλλικού οργανισμού για το AIDS Έρευνας (ANRS), Παρίσι (Γαλλία)
1996-2001: Μέλος του νέου εμβολίου συμβουλευτική επιτροπή της UNAIDS, Γενεύη (Ελβετία)
1998 -2000: Μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής στο Ινστιτούτο Παστέρ, Παρίσι
1998 : Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Παγκόσμιου Ιδρύματος του AIDS, Παρίσι (Γαλλία)
1999 -2001: Πρόεδρος του προγράμματος εμβολίων για το HIV που οργανώθηκε από τον Οργανισμό Εθνικής Έρευνας για το AIDS (ANRS), Παρίσι (Γαλλία)
1999: Τα κράτη της έρευνας του AIDS στις αναπτυσσόμενες χώρες από την Επιτροπή του Εθνικού Οργανισμού Έρευνας για το AIDS (ANRS), Παρίσι
2000-2001: Μέλος και Γραμματέας του Διοικητικού Συμβουλίου του Institut Pasteur, Paris
2001-2004: Μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του Ινστιτούτου Παστέρ, Paris
2001-2005: Αναπληρωτής Διευθυντής στην Επιστημονική Υποθέσεων του Διεθνούς Δικτύου Institut Pasteur
2001: Ομότιμο μέλος της Διεθνούς Εταιρίας για το AIDS (ΔΛΠ)
2003: Αντιπρόεδρος -Πρόεδρος της Διεθνούς Επιστημονικής Συμβουλευτικής Επιτροπής του Εθνικού Οργανισμού Έρευνας για το AIDS (ANRS), Παρίσι
2003: Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Εθνικού Οργανισμού Έρευνας για το AIDS (ANRS), Παρίσι (Γαλλία)
2005: Επιστημονικός σύμβουλος του προγράμματος εταιρικής σχέσης μεταξύ του Ινστιτούτου Παστέρ και του total SA.
2005: Μέλος του διοικητικού συμβουλίου μιας γαλλικής μη κυβερνητικής οργάνωσης, παρόμοια με την amfAR o, που φέρει το όνομα SIDACTION.
2006: Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της διεθνούς κοινωνίας ΑΙDS
2007: Συν-πρόεδρος της επιτροπής δεοντολογίας του Institut Pasteur

Francoise Barre-Sinoussi - atlaswikiFrancoise Barre-Sinoussi - atlaswikiFrancoise Barre-Sinoussi - atlaswiki

Τιμές και Βραβεία
1985: Βραβείο Galien για τη Ογκολογική Μονάδα ιών του Ινστιτούτου Pasteur
1985: Sovac Βραβείο για τη Ογκολογική μονάδα ιών του Ινστιτούτου Παστέρ
1988: Βραβείο της Γαλλικής Ακαδημίας Ιατρικής (Γαλλία)
1990 Chevalier του Τάγματος Αξίας (Γαλλία)
1991: Βραβείο "Madame Europe Club V.R.A.I" (Γαλλία)
1993: King Faisal Διεθνές Βραβείο Ιατρικής (Acquired Immunodeficiency Disease) (Σαουδική Αραβία)
1993: Βραβείο Ιατρικής και Έρευνας του Ινστιτούτου Επιστημών της Υγείας, Παρίσι (Γαλλία)
1996: Chevalier της Λεγεώνας της Τιμής (Γαλλία)
2001: Ομότιμος απονομή του Διεθνούς Εταιρίας για το AIDS (ΔΛΠ)
2002: Λειτουργός του Τάγματος Αξίας (Γαλλία) βραβείο
2003: ARRI στη Βιοϊατρική Sciences
2006: Λειτουργός της Λεγεώνας της Τιμής (Γαλλία)
2007: Women in Technology International (WITI) Hall of Fame recipient
2008: Επίτιμη διδάκτωρ της Ιατρικής του Tulane
2008: Βραβείο Νόμπελ Ιατρικής


οι πληροφορίες και οι εικόνες συγκεντρώθηκαν
από την Μπουρονίκου Γεωργία, τη Σιάγκα Ελπινίκη,
τη Σουλίδου Αρχοντία και την Οικονόμου Πελαγία

More pages