Marie Curie


Marie Curie - atlaswikiMarie Curie - atlaswikiMarie Curie - atlaswiki



Η Μαρία Κιουρί, ξακουστή και ως Μαντάμ Κιουρί, έμεινε γνωστή στην ιστορία ως η πιο γνωστή επιστημόνισσα. Αποτέλεσε πρότυπο στην επιστημονική κοινότητα και ενέπνευσε πολλούς ανθρώπους. Διακρίθηκε περισσότερο μετά το θάνατο της. Το σύμβολο Ci γνωστό και ως σύμβολο Curie (μονάδα ραδιενέργειας) ονομάστηκε έτσι ώστε να τιμήσει εκείνη και τον άνδρα της Πιέρ Κιουρί όπως συμβαίνει και με τα ραδιενεργά στοιχεία: curite, sklodowskite και curposklodowskite. Ασφαλώς πρόκειται για μία από της σημαντικότερες προσωπικότητες της εποχής της, χωρίς την συνεισφορά της οποίας η επιστήμη δεν θα είχε προχωρήσει.

η γυναίκα που άλλαξε την Επιστήμη

Η Μαρία Κιουρί (Σκουοντόφσκα) γεννήθηκε το 1867 στη Βαρσοβία (στο μέρος που δείχνει η αριστερή εικόνα). Ο πατέρας της, Βουαντίσουαφ Σκουοντόφσκι, ήταν καθηγητής φυσικής και μαθηματικών και υποδιευθυντής σε ένα Λύκειο θηλέων της Βαρσοβίας. Η δε μητέρα της, Μαρία, η οποία ανήκε σε αριστοκρατική οικογένεια, όμως, χωρίς οικονομική άνεση, ήταν επίσης καθηγήτρια σε σχολή της ίδιας πόλης. Έτσι και γνωρίστηκαν εκεί.

Εκτός από τη Μαρία, απέκτησαν και άλλα 4 παιδιά. Όλα τα αδέλφια μεγάλωσαν σε δύσκολη εποχή για την Πολωνία, αφού δεν είχαν περάσει πολλά χρόνια από την αποτυχημένη επανάσταση του 1863. Η Κιουρί, όπως φαίνεται, ξεχώριζε στο σχολείο για τις ικανότητες της, κυρίως στην φυσική και στα μαθηματικά.

Το 1874, η μητέρα της πήγε στη Νίκαια για θεραπεία από φυματίωση και, τον ίδιο χρόνο, ο πατέρας της έπεσε θύμα της τότε οικονομικής κρίσης, με αποτέλεσμα να μειωθεί ο μισθός του και να του αφαιρεθεί το διαμέρισμα που του είχε παραχωρηθεί.

Δύο χρόνια αργότερα η αδελφή της, Σοφία, πέθανε από τύφο, ενώ το 1878 η μητέρα της, Μαρία, τελικά απεβίωσε.



Marie Curie - atlaswikiMarie Curie - atlaswiki


Η Μαρία συνέχισε τις σπουδές της σε κρατικό γυμνάσιο και αποφοίτησε με επιτυχία. Εκείνη την εποχή δεν επιτρεπόταν η φοίτηση γυναικών στα πολωνικά πανεπιστήμια, με αποτέλεσμα να πρέπει να μετακομίσει στο εξωτερικό.

Όμως, η φτώχεια της οικογένειας την ανάγκασε να αναζητήσει εργασία ως δασκάλα σε πλούσιες οικογένειες, ενώ ταυτόχρονα, μαζί με τη φίλη της Μαρία Ρακόφσκα και τις δύο αδελφές της, παρακολούθησε μαθήματα στο παράνομο «Ιπτάμενο Πανεπιστήμιο», όπως το αποκαλούσαν.

Εκείνη την περίοδο, μεγάλο μέρος του μισθού της το έστελνε στην αδελφή της, Μπρονισουάβα, που σπούδαζε ιατρική στο Παρίσι.



Marie Curie - atlaswikiMarie Curie - atlaswiki


Το 1891, σε ηλικία 24 ετών, μετακόμισε στο σπίτι της μεγαλύτερης αδελφής της, Μπρονισουάβα, στο Παρίσι για να παρακολουθήσει μαθήματα στη σχολή Θετικών επιστημών του πανεπιστημίου της Σορβόνης.

Τα φοιτητικά της χρόνια ήταν δύσκολα λόγω των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπιζε. Στην αρχή, έμενε στο σπίτι της αδελφής της, που στο μεταξύ παντρεύτηκε ένα γιατρό. Παρ' όλο που είχε μείνει μακριά από σπουδές για 6 χρόνια, η μεγάλη θέλησή της την βοήθησε να ξεπεράσει όλα τα προβλήματα. Για να είναι κοντύτερα στο πανεπιστήμιο νοίκιασε μια μικρή σοφίτα στο Καρτιέ Λατέν. Στη σοφίτα το κρύο ήταν τόσο έντονο, ώστε το βράδυ για να κοιμηθεί φορούσε όλα τα ρούχα που είχε.
Μάλιστα, κατά τη διάρκεια της διαμονής της στο Καρτιέ Λατέν, περιόρισε σε τόσο μεγάλο βαθμό τα γεύματα της, ώστε λιποθύμησε και αναγκάστηκε να επιστρέψει, ύστερα από πιέσεις του γαμπρού της, Καζίμιερζ Ντουούσκι, στο σπίτι της αδελφής της. Αφού ανέρρωσε, επέστρεψε στο δικό της διαμέρισμα. Σημαντική οικονομική ενίσχυση για τη συνέχιση των σπουδών της έλαβε από ένα πολωνικό ίδρυμα, το οποίο της παραχώρησε υποτροφία 600 ρουβλίων. Η καθημερινή της ζωή περιελάμβανε διάβασμα και λίγες ώρες ύπνου, ενώ απέφευγε να κάνει παρέα με Γάλλους και διατηρούσε επαφές μόνο με λιγοστούς Πολωνούς φοιτητές και επιστήμονες.

Παρά τα προβλήματα που αντιμετώπιζε, η Μαρία αισθανόταν ότι είχε απόλυτη ελευθερία και μπορούσε πλέον να αφοσιωθεί στις σπουδές της. Η ίδια γράφει "Ένα νέος κόσμος φάνηκε μπροστά μου, ο κόσμος της επιστήμης, τον οποίο επιτέλους μου δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσω με απόλυτη ελευθερία".

Τελικά, η Μαρία Σκουοντόφσκα αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο της Σορβόνης με τα πτυχία των μαθηματικών, της χημείας και της φυσικής. Συνάντησε για πρώτη φορά τον Πιερ Κιουρί τον Φεβρουάριο του 1894.
Γνωρίστηκαν μέσω του καθηγητή φυσικής του Πανεπιστημίου Φριμπούρ της Πολωνίας Μ. Κοβάλσκι.


Marie Curie - atlaswikiMarie Curie - atlaswiki


Ο Πιερ Κιουρί είχε σπουδάσει φυσική στο πανεπιστήμιο της Σορβόνης και ήταν μερικά χρόνια μεγαλύτερος της. Στην αρχή της γνωριμίας τους αναπτύχθηκε αμοιβαίος αλληλοσεβασμός που εξελίχθηκε σε βαθύτερο αίσθημα.

Η χαρά και ο ενθουσιασμός της Μαρίας δεν περιγραφόταν όταν ο Πιερ της χάρισε το βιβλίο του «Περί της συμμετρίας στα φυσικά φαινόμενα. Συμμετρία μεταξύ ηλεκτρικού πεδίου και μαγνητικού πεδίου» με αφιέρωση που έγραφε: «Στη δεσποινίδα Σκουοντόφσκα με το σεβασμό και τη φιλία του συγγραφέα Πιερ Κιουρί». Τον Μάιο του 1894 ο Πιερ έκανε πρόταση γάμου στη Μαρία, αλλά απάντησε αρνητικά λόγω της προοπτικής να εγκαταλείψει για πάντα τη Βαρσοβία και τον πατέρα της.

Τελικά, μετά από ένα χρόνο, η Μαρία αποδέχθηκε την πρόταση του Πιερ και παντρεύτηκαν με πολιτικό γάμο στο δημαρχείο του Παρισιού.






Marie Curie - atlaswikiMarie Curie - atlaswikiMarie Curie - atlaswiki


Στο γάμο δεν είχαν καν δαχτυλίδια, επειδή ο Πιερ Κιουρί δήλωνε άθεος. Ο μήνας του μέλιτος που ακολούθησε ήταν μάλλον ασυνήθιστος, αφού πραγματοποίησαν τον γύρο της Γαλλίας με ποδήλατα. Από τότε η Μαρία απέκτησε το επώνυμο Κιουρί, με το οποίο έγινε ευρέως γνωστή. Όπως έγραψε και η ίδια η Marie Curie σε μια παιδική της φίλη: "'Οταν θα διαβάζεις αυτό το γράμμα, η Μάνια σου θα έχει αλλάξει όνομα... Είναι λυπηρό για μένα να μείνω για πάντα στο Παρίσι, μα τι μπορώ να κάνω; Η μοίρα μας ένωσε τόσο βαθιά τον ένα με τον άλλο, που μου είναι αδύνατο να υποφέρω ακόμα και τη σκέψη του χωρισμού... Γράψε μου στη διεύθυνση: Μαντάμ Κιουρί, Σχολή Φυσικής και Χημείας... Αυτό θα είναι στο εξής τ΄όνομά μου."

Το ευτυχισμένο ζευγάρι εγκαταστάθηκε σ΄ένα μικρό διαμέρισμα, χωρίς πολλά ή περιττά στολίδια. Η Μαρία Κιουρί άρχισε ν΄ασχολείται με τη μαγειρική και τη φροντίδα του σπιτιού, χωρίς να εγκαταλείπει ούτε στιγμή το ζήλο για την επιστημονική έρευνα.

Στις 12 Σεπτεμβρίου του 1897, απέκτησαν την κόρη τους Ειρήνη και, το 1903, τη δεύτερη κόρη τους, την Εύα. Η Εύα πέθανε σε ηλικία 102 ετών στις 22 Οκτωβρίου του 2007. Μετά τον γάμο της με τον Πιερ Κιουρί, η Μαρία συνέχισε τις επιστημονικές έρευνές της.
Η ίδια πέτυχε να γίνει ο άντρας της επικεφαλής του Εργαστηρίου Φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης και εκεί πήρε και εκείνη το διδακτορικό της το 1903.

Στην ανατροφή των δύο παιδιών τους βοήθησε ο πατέρας του Πιερ, ο οποίος ήταν χήρος. Χαρακτηριστικό της ανατροφής που έδωσε στις κόρες της είναι ότι δεν τις ώθησε σε καμία θρησκεία, αφήνοντας αυτές να επιλέξουν ποια προτιμούν. Επιπλέον, η Μαντάμ Κιουρί φρόντισε για τη μόρφωση της κόρης της, Ειρήνης, και οργάνωσε ένα μικρό σχολείο, όπου διάσημοι καθηγητές-γονείς δίδασκαν στα παιδιά τους. Είχε την επαναστατική, για την εποχή, άποψη ότι τα παιδιά έπρεπε να διδάσκονται τις επιστήμες νωρίς, σε επίπεδο ανάλογο με την ηλικία τους.

Τα παιδιά της Κιουρί ακολούθησαν την εξής πορεία στη ζωή τους: η Εύα Κιουρί-Λαμπουίς έγινε συγγραφέας και έγραψε τη βιογραφία της μητέρας της με τίτλο «Μαντάμ Κιουρί», ενώ η Ειρήνη Κιουρί-Ζολιό παντρεύτηκε τον μαθητή της μητέρας της και φυσικό Φρεντερίκ Ζολιό, σπούδασε φυσικός και βραβεύτηκε με το Νόμπελ Φυσικής.

Το 1906, ο Πιερ Κιουρί παρασύρθηκε από άμαξα και σκοτώθηκε. Αμέσως μετά τον θάνατό του χιλιάδες μηνύματα συμπαράστασης έφθασαν στο σπίτι τους από πρωθυπουργούς κρατών, από επιστήμονες, ακόμα και από αγνώστους.

Η κηδεία έγινε στο νεκροταφείο του Σο, όπου συνοδευόταν από τον πεθερό της. Τον επικήδειο εκφώνησε ο φίλος του Πιερ, Ανρί Πουανκαρέ.


Όταν προσφέρθηκε στη Μαντάμ Κιουρί μια σύνταξη, την αρνήθηκε λέγοντας "είμαι 38 ετών και μπορώ να προστατέψω τον εαυτό μου".




Το 1912, η Μαρία Κιουρί χειρουργήθηκε στα νεφρά. Από το 1933, η υγεία της είχε κλονιστεί σημαντικά, λόγω της έκθεσής της στην ραδιενέργεια. Έτσι, στις 4 Ιουλίου του 1934, η Μαρία Κιουρί απεβίωσε (έπασχε από λευχαιμία), αφήνοντας πίσω της πραγματικά μεγάλο έργο, μη έχοντας, όμως, την ευκαιρία να είναι παρούσα στην απονομή του βραβείου Νόμπελ στη Χημεία, τον ίδιο χρόνο, στην κόρη της, Ειρήνη, και το γαμπρό της, Frederic Joliot. Ενταφιάστηκε δίπλα στον άντρα της, στο κοιμητήριο του Σο. Το 1995, τα οστά της μεταφέρθηκαν στο Πάνθεον, το μαυσωλείο στο οποίο βρίσκονται θαμμένοι οι «μεγάλοι άνδρες» της Γαλλίας. Η Μαντάμ Κιουρί είναι η πρώτη γυναίκα που της έγινε αυτή η τιμή. Σύμφωνα με τον καθηγητή της Ιατρικής Πιερ Ρεγκό, η Μαρία Κιουρί είναι ένα από τα πρώτα θύματα της ραδιενέργειας.

Σημαντική είναι η προσφορά της στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου εφοδίασε, με δικά της έξοδα, πολλά πολεμικά νοσοκομεία με συσκευές ακτινών Χ, έτσι ώστε να εντοπίζονται τα θραύσματα και οι σφαίρες που ήταν καρφωμένες στα σώματα των στρατιωτών. Υπολογίζεται ότι η ίδια, με τα χρήματα που είχε συγκεντρώσει από τα δύο βραβεία Νόμπελ, έστησε περίπου 250 ακτινολογικούς θαλάμους στα πολεμικά μέτωπα. Ακόμη, εργάστηκε σκληρά για να εξοπλίσει 20 φορτηγά σαν κινητά νοσοκομεία και για να εγκαταστήσει σ’ αυτά περίπου 200 συσκευές παραγωγής ακτινών Χ. Η ίδια εκπαίδευε τους χειριστές των συσκευών και, πολλές φορές, οδηγούσε τα αυτοκίνητα.



Marie Curie - atlaswikiMarie Curie - atlaswikiMarie Curie - atlaswiki

Αριστερά: Το Ινστιτούτο Ραδίου στο Παρίσι. Αφότου η Γερμανία κήρυξε τον πόλεμο στη Γαλλία το 1914, μόνο δύο άνθρωποι παρέμειναν στο Ινστιτούτο: η Curie και "ο μηχανικός μας που δε μπορούσε να καταταγεί στο στρατό εξαιτίας σοβαρού καρδιακού προβλήματος". Κέντρο: Η Marie Curie στο τιμόνι του διάσημου αυτοκινήτου Renault που μετατράπηκε σε ακτινολογική μονάδα, μέσα στην οποία, από τον Αύγουστο του 1914 και μετά, κυκλοφορούσε από νοσοκομείο σε νοσοκομείο. Δεξιά: Η Marie και η Irene με ακτινολογικό εξοπλισμό σε ένα στρατιωτικό νοσοκομείο στο Βέλγιο, το 1915.


Μερικά χρόνια μετά τον θάνατο του Πιερ Κιουρί, το 1910, η Μαρία σύναψε σχέση με τον Πολ Λανζεβάν, πέντε χρόνια μικρότερό της και πατέρα τεσσάρων παιδιών, πρώην μαθητή του άντρα της και εν διαστάσει παντρεμένο. Στο άκουσμα της είδησης από τον γαλλικό τύπο (οι γαλλικές εφημερίδες δημοσίευσαν προσωπικά γράμματα προς τον Λανζεβάν, στα οποία η Κιουρί περιέγραφε τις κινήσεις που θα έπρεπε να κάνει για να πάρει διαζύγιο από τη γυναίκα του), η γαλλική κοινωνία κατέκρινε τη Μαρία Κιουρί, με τον όχλο να συνωστίζεται έξω από το σπίτι της, ζητώντας της να επιστρέψει στην Πολωνία και πετώντας πέτρες. Το αποτέλεσμα ήταν να κινδυνεύσει σοβαρά, σε συνδυασμό με μια αρρώστια που την ταλαιπωρούσε, η υγεία της. Παρά τον ισχυρό χαρακτήρα της, πέφτει σε κατάθλιψη και εισάγεται σε νοσοκομείο. Χρειάστηκε 14 μήνες για να συνέλθει πλήρως.

Μάλιστα, τόσο μεγάλη ήταν η γενική κατακραυγή, που η Σουηδική Ακαδημία συμβούλευσε τη Μαρία Κιουρί να μην πάει να παραλάβει το βραβείο λόγω του σκανδάλου. Η Κιουρί απάντησε ότι «το βραβείο μού το δώσατε για την ανακάλυψη των στοιχείων ράδιο και πολώνιο. Πιστεύω ότι δεν υπάρχει σχέση ανάμεσα στην επιστημονική μου εργασία και σε στοιχεία της ιδιωτικής μου ζωής...»

Όσο για το γαλλικό τύπο, ενδεικτική περίπτωση της στάσης που κράτησε απέναντι της είναι η αποσιώπηση της απονομής του Νόμπελ Χημείας στη Μαρία Κιουρί, το 1911. Σχεδόν καμία εφημερίδα δεν έγραψε σχετικά με τη διάκριση της Κιουρί. Παρ' όλα αυτά, η Μαρία Κιουρί δεν σταμάτησε ποτέ να αποκαλεί τη Γαλλία δεύτερη πατρίδα της.


Marie Curie - atlaswikiMarie Curie - atlaswiki


τ
ο έργο που μας άφησε


Marie Curie - atlaswiki Marie Curie - atlaswikiMarie Curie - atlaswiki


Η Μαρία Κιουρί έγινε γνωστή για την ανακάλυψη του ραδίου και τις μελέτες για τη ραδιενέργεια.

Από το 1891, η Μαρία μελετούσε τις εργασίες του Μπεκερέλ με κύριο θέμα τις ακτινοβολίες που εξέπεμπαν τα άλατα του ουρανίου, με αποτέλεσμα, ύστερα από παρότρυνση του ίδιου του Μπεκερέλ, να διαλέξει για θέμα της διατριβής της αυτά τα φαινόμενα.

Για την πρόοδο των ερευνών της, το πανεπιστήμιο της Σορβόνης της παραχώρησε μια υπόγεια αποθήκη με στοιχειώδη εξοπλισμό. Παρ' όλες τις κακές συνθήκες που επικρατούσαν στο εργαστήριο, η Μαρία Κιουρί απέδειξε ότι η εκπομπή των ακτίνων ήταν μια ιδιότητα των ατόμων του ουρανίου και ότι η ένταση της ακτινοβολίας που παραγόταν από το ουράνιο ήταν ανάλογη της ποσότητας. Επιπλέον, διαπίστωσε ότι η εκπομπή των ακτίνων δεν επηρεαζόταν από τις εξωτερικές μεταβολές, καθώς και ότι, εκτός από το ουράνιο, κάποιες ενώσεις του στοιχείου του θορίου εξέπεμπαν επίσης ακτινοβολία. Τέλος, ανακάλυψε, μελετώντας διάφορες ενώσεις του ουρανίου, ότι η ακτινοβολία δεν είχε σχέση με την ποσότητα της ένωσης που μελετούσε, αλλά είχε εξάρτηση μόνο από την ποσότητα του ουρανίου ή του θορίου που υπήρχε στην ένωση. Η Μαντάμ Κιουρί κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ακτινοβολία δεν είχε σχέση με τη θέση των ατόμων στο μόριο, αλλά είχε σχέση με το εσωτερικό των ατόμων.

Ύστερα από αυτές τις πρώτες ανακαλύψεις, η Μαρία Κιουρί πρότεινε την αλλαγή του ονόματος από «ακτίνες ουρανίου» σε «ραδιενέργεια», η οποία περιγράφει γενικά την ιδιότητα της εκπομπής ακτινοβολιών. Η πιο σημαντική, όμως, παρατήρηση ήταν ότι μερικά ορυκτά ουρανίου παρουσίαζαν πολύ πιο ισχυρή ραδιενέργεια από το ουράνιο.

Η συγκεκριμένη παρατήρηση συνάρπασε τον Πιερ Κιουρί, που αποφάσισε να εγκαταλείψει τις έρευνές του στους κρυστάλλους για να βοηθήσει τη Μαρία στο δύσκολο έργο της.

Οι δυο τους περνούσαν πολλές ώρες στο εργαστήριό τους, το οποίο δεν ήταν επαρκώς εξοπλισμένο, καθώς όπως αναφέρει και η ίδια η μαντάμ Κιουρί: «Όλο το υλικό που είχαμε στη διάθεσή μας αποτελούνταν από παλιά μεταχειρισμένα τραπέζια από ξύλο ελάτου, όπου ακουμπούσαμε τα πολύτιμα όργανά μας, που χρησιμοποιούσαμε για τη συμπύκνωση του ραδίου. Επειδή δεν υπήρχε κανένα ντουλάπι όπου θα μπορούσαμε να φυλάξουμε τα παραγόμενα ραδιενεργά υλικά, τα αφήναμε εκτεθειμένα πάνω στα τραπέζια ή στους πάγκους. Θυμάμαι πόσο αισθανόμασταν συνεπαρμένοι όταν συνέβαινε να μπαίνουμε νύχτα στο χώρο εργασίας μας, οπότε βλέπαμε τις φιγούρες των υλικών που είχαμε παρασκευάσει να ακτινοβολούν αμυδρά μέσα στο σκοτάδι».

Η περίοδος εκείνη μπορεί άνετα να χαρακτηριστεί θρυλική. Στο "εργαστήριο"
που τους διέθεσε η σχολή -έναν χώρο που είχε πάτωμα από χώμα και έβαζε νερά, όταν έβρεχε-, η Μαντάμ Κιουρί επεξεργαζόταν 20 κιλά σκουριάς κάθε φορά. Πρώτα, η Marie απομάκρυνε τις προσμίξεις και στη συνέχεια έπρεπε να ανακατεύει σχεδόν όλη την ημέρα μία μάζα σκουριάς σε νερό, χρησιμοποιώντας έναν μεταλλικό αναδευτήρα που είχε μέγεθος σχεδόν το ύψος της. Κατόπιν, ο Πιέρ έκανε τις μετρήσεις. Παρ' όλες τις αντιξοότητες, η περίοδος αυτή θεωρείται η καλύτερη της ζωής των Κιουρί. Ιστορική έχει μείνει η στιγμή όταν, μια νύχτα, μπήκαν στον χώρο που εργάζονταν και είδαν το προϊόν των κόπων τους να φωσφορίζει.


Marie Curie - atlaswiki

Το εργαστήριο των Πιερ και Μαρίας Κιουρί.

Στις 18 Ιουλίου του 1898, οι Κιουρί ανακοινώνουν στην επιστημονική κοινότητα την ανακάλυψη ενός νέου στοιχείου, του πολωνίου, που ονομάστηκε έτσι προς τιμήν της πατρίδας της Μαρίας Κιουρί. Στις 25 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους, αναγγέλλεται από το ζεύγος Κιουρί η ανακάλυψη του ραδίου. Τα συγκεκριμένα στοιχεία είχαν ανιχνευθεί με τη βοήθεια της ραδιενέργειας.

Προσπάθησαν να απομονώσουν τα δύο νέα στοιχεία. Για τέσσερα χρόνια εξέταζαν τύπους ορυκτών που προμηθεύονταν από ορυχείο της Βοημίας (είχαν συμφωνήσει να προμηθεύονται δωρεάν τα ορυκτά από το ορυχείο, ύστερα από μεσολάβηση της κυβέρνησης της Αυστροουγγαρίας). Τον διαχωρισμό του ραδίου τον πέτυχαν με κλασματική κρυστάλλωση, εκμεταλλευόμενοι τη μικρότερη διαλυτότητα του χλωριούχου ραδίου σε σχέση με το χλωριούχο βάριο. Τελικά, το 1902 κατάφεραν και απομόνωσαν 1/10 του γραμμαρίου καθαρό ράδιο και 1/20 καθαρό πολώνιο. Επιπλέον προσδιόρισαν τα ατομικά τους βάρη. Έτσι, ύστερα από μερικές έρευνες των επιστημόνων, τα δύο νέα στοιχεία αναγνωρίστηκαν επισήμως από την επιστημονική κοινότητα.

Εντύπωση προκαλεί ότι δεν κατοχύρωσαν τις μεθόδους τους για την απομόνωση των στοιχείων, επειδή δε συμβάδιζε με το επιστημονικό πνεύμα. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι Κιουρί ανακάλυψαν ότι η ακτινοβολία του ραδίου κατέστρεφε τους καρκινικούς όγκους (ραδιοθεραπεία). Συγκεκριμένα, το 1903, μία εβδομάδα μετά την παρουσίαση του διδακτορικού της Μαρίας Κιουρί, ο Πιερ και η Μαρία παρουσίασαν τα πειράματά τους στο Βασιλικό Ινστιτούτο του Λονδίνου. Εκεί, ο Πιέρ εξήγησε το ιατρικό τεστ που έκανε στον εαυτό του. Είχε κρατήσει στο χέρι του ένα δείγμα ραδίου για δέκα ώρες και κατόπιν περιέγραψε την πορεία του εγκαύματος που δημιουργήθηκε. Για πρώτη φορά οι Κιουρί μίλησαν για το ενδεχόμενο το ράδιο να χρησιμοποιηθεί στη θεραπεία του καρκίνου. Η μέθοδος της ραδιοθεραπείας τελειοποιήθηκε το 1906 από τη Μαρία Κιουρί, όταν υπολόγισε τις σωστές δόσεις για θεραπεία με ράδιο. Το 1910 δημοσίευσε το θεμελιώδες έργο της «Μελέτη επί της ραδιενέργειας», ενώ τον επόμενο χρόνο κατάφερε να απομονώσει το μεταλλικό ράδιο.

Μετά τον θάνατό της, εκδόθηκε από το Ινστιτούτο Ραδίου στο Παρίσι ένα έργο της με τίτλο: «Ραδιενέργεια, συγγραφέν υπό της Μαρίας Κιουρί, καθηγήτριας του Πανεπιστημίου της Σορβόνης, κατόχου βραβείων Νόμπελ Φυσικής και Χημείας».


Marie Curie - atlaswikiMarie Curie - atlaswiki

Το ολόγραφο σημειωματάριο της Μαρίας Κιουρί που περιέχει
σημειώσεις σχετικά με πειράματα πάνω σε ραδιενεργές ουσίες.


τίτλοι και διακρίσεις

Το 1903, η Μαρία Κιουρί έλαβε τον τίτλο του διδάκτορα του Πανεπιστημίου της Σορβόνης με βαθμό Άριστα. Τον ίδιο χρόνο, το ζεύγος Κιουρί βραβεύθηκε με το Νόμπελ Φυσικής, το οποίο μοιράστηκαν με τον Ανρί Μπεκερέλ. Να σημειωθεί ότι ήταν η πρώτη γυναίκα η οποία τιμήθηκε με βραβείο Νόμπελ. Βέβαια, όπως προκύπτει από τα αρχεία της επιτροπής που πρότεινε τους Κιουρί για το Νόμπελ, η αρχική πρόταση ήταν χωρίς τη Μαντάμ Κιουρί. Η Μαντάμ Κιουρί τιμήθηκε με το Νόμπελ μόνον όταν ο Πιέρ πληροφορήθηκε την πρόταση της επιτροπής και με γράμμα του ζήτησε να είναι απαραίτητα μέσα στο βραβείο και η Μαντάμ Κιουρί. Δυστυχώς, το ζευγάρι δε μπόρεσε να παρεβρεθεί στην τελετή, γιατί, όπως εξηγεί ο Πιέρ στο γράμμα που έστειλε στη Σουηδική Ακαδημία Επιστημών, αυτός και η Μαντάμ Κιουρί ήταν άρρωστοι. Τελικά, πήγαν το 1905.

Επίσης, το 1903, βραβεύθηκαν από τη Βασιλική Εταιρεία του Λονδίνου με το βραβείο Davy. Τον επόμενο χρόνο, έλαβαν το βραβείο Matteucci.


Το 1906, η Μαρία Κιουρί γινόταν η πρώτη γυναίκα στη Γαλλία που της δινόταν έδρα πανεπιστημίου (αντικατέστησε τον άντρα της, Πιερ Κιουρί), ενώ ήταν επίσης η πρώτη γυναίκα που έδωσε διάλεξη στο πανεπιστήμιο της Σορβόνης.

Το 1911, βραβεύθηκε με το Νόμπελ Χημείας από τη Σουηδική Ακαδημία Επιστημών, παρ' όλο που λίγους μήνες νωρίτερα η Ακαδημία Επιστημών της Γαλλίας είχε αρνηθεί να τη δεχτεί ως μέλος της. Είναι η μοναδική, μέχρι σήμερα, περίπτωση επιστήμονα που κέρδισε δύο βραβεία Νόμπελ.

Το 1914, διορίστηκε Διευθύντρια του Ινστιτούτου Ραδίου του Πανεπιστημίου του Παρισιού, που ιδρύθηκε εκείνη τη χρονιά.

Το 1921, επισκέφθηκε τις Η.Π.Α. και προσκλήθηκε σε επίσημο δείπνο από τον πρόεδρο των Η.Π.Α. Ουόρεν Χάρντινγκ, που της δώρισε ένα γραμμάριο ραδίου αξίας 200.000 δολαρίων, το οποίο με τη σειρά της δώρισε στο Ινστιτούτο Ραδίου του Παρισιού. Τον ίδιο χρόνο αναγορεύεται επίτιμη διδάκτωρ σχεδόν σε όλα τα πανεπιστήμια των Η.Π.Α., ενώ γίνεται και επίτιμη δημότης της Νέας Υόρκης.

Τον Φεβρουάριο του 1922, η Μαρία Κιουρί εκλέγεται από την Ιατρική Ακαδημία του Παρισιού «ελεύθερος εταίρος» της.


Marie Curie - atlaswiki

Το βραβείο Νόμπελ της Μαρίας Κιουρί.


Μερικούς μήνες αργότερα εκλέγεται από το συμβούλιο της Κοινωνίας των Εθνών μέλος της διεθνούς επιτροπής πνευματικής συνεργασίας.

Το 1929, ξαναεπισκέφθηκε τον Λευκό Οίκο, προσκεκλημένη του προέδρου των Η.Π.Α. Έντγκαρ Χούβερ.

Αξίζει να σημειωθεί ότι πρωτοστάτησε στην ίδρυση του Ινστιτούτου Ραδίου στην Βαρσοβία, το οποίο εγκαινίασε το 1932, παρουσία του προέδρου της Πολωνικής Δημοκρατίας. Το 1944, ονομάστηκε προς τιμήν της το Πολωνικό πανεπιστήμιο Μαρία Σκουοντόφσκα-Κιουρί.

Τέλος, η επιστημονική κοινότητα, σε ένδειξη σεβασμού προς την Μαρία Κιουρί, έδωσε το όνομά της σε μονάδα μέτρησης της ραδιενέργειας (το κιουρί ή Ci) και στο τεχνητό χημικό στοιχείο με ατομικό αριθμό 96 (το κιούριο).

Επίσης, η Μαρία Κιουρί απεικονιζόταν σε χαρτονομίσματα στη Γαλλία και στην Πολωνία.


Marie Curie - atlaswikiMarie Curie - atlaswiki

Η Μαρία Κιουρί σε επιστημονική διάσκεψη στις Βρυξέλλες, το
1911. Επίσης διακρίνεται ο Αϊνστάιν.



Η ενασχόλησή της για πολλά χρόνια με το ράδιο και τη ραδιενέργεια, η προσήλωσή της στην επιστήμη, τα δυο βραβεία Νόμπελ, η παροιμιώδης ανιδιοτέλειά της, ακόμη και το φύλο της, σε μια εποχή που σπάνιζαν οι γυναίκες επιστημόνισσες, όλα συνετέλεσαν ώστε η Μαντάμ Κιουρί να γίνει ένας ζωντανός θρύλος.

Αναρίθμητα άρθρα αφιερώθηκαν στα επιτεύγματά της όσο ζούσε, αυτή όμως έμενε ανεπηρέαστη από την πληθωρική δημοσιότητα, αφοσιωμένη στην επιστήμη της.

Όπως έλεγε ο Αϊνστάιν: «Η Μαντάμ Κιουρί είναι το μόνο από τα ένδοξα πλάσματα που η δόξα δεν έχει διαφθείρει». Σε προσωπική του επιστολή προς αυτή, το Νοέμβριο του 1911, γράφει: «Αισθάνομαι την ανάγκη να σας πω πόσο πολύ θαυμάζω το πνεύμα σας, την ενέργειά σας και την τιμιότητά σας. Θεωρώ τον εαυτό μου ευτυχή που είχα την ευκαιρία να σας γνωρίσω προσωπικά στις Βρυξέλλες».

Ελάχιστοι επιστήμονες - και σίγουρα καμιά γυναίκα - δε γνώρισαν μεγαλύτερη καταξίωση στη ζωή τους, ούτε τόση συνεχόμενη αναγνώριση μετά θάνατον.


Ακολουθεί ολόκληρη η ταινία για τη ζωή της Μαρίας Κιουρί.





oι πληροφορίες και οι εικόνες συγκεντρώθηκαν από:
την Ελένη Αντεκελίδου, τη Δήμητρα Κωνσταντίνου,
τ
ην Ιφιγένεια Κασσωτάκη, τη Σοφία Σκομπρίδη,
την Ευστρατία Κοντοστάθη,
την Αριστέα Κυριάκου,
τη Δήμητρα Παπαδοπούλου, τη Σοφία Ζέρβα,
την Ελένη Τσιαρσιώτη, τον Αθανάσιο Λαγό,
τη Στυλιανή Γερακοπούλου, τη Μαρία Ζαφειριάδου,
την Ευτυχία Αργυρίου και την Ελένη Σιάγλη


More pages